อาหารที่อร่อย แม้หน้าตาจะทำให้จินตนาการไปต่างๆ แต่รสชาติไม่แพ้ขนมคชาในอินเดียแน่นอน

การเดินทางสองข้างทางคือความสุข  ลุกขึ้นมาส่องและสื่อสารผ่านสายตาเสมอ

วิถีชีวิตที่เรานั้นไม่เคยได้เจอ และหน้าตาของอาหารนั้นแตกต่างแปลกเสมอลองมองไป

เส้นเล็กเส้นใหญ่ตามความชอบ ขอเพียงบอกจะได้ชิม 

   การเดินทางครั้งนี้ เราแทบจะเรียกได้ว่าการชะโงกทัวร์เพราะว่าเรานั้นเดินทางมากับคณะทัวร์จาริกบุญที่ค่อนข้างที่จะมีอายุเยอะหน่อย การเดินการเที่ยวนั้นเรี่ยวแรงในการเดินอาจจะต้องลดน้อยลงเพราะว่าไม่ไหวแล้วหากว่าจะต้องเดินมากกว่าชั่วโมง จึงใช้ในการชะโงกทัวร์ดูสองข้างทางเยอะหน่อย 

    ในด้านในรถนั้นวิทยากรจะเล่าเรื่องราวและบอกในความสำคัญของแต่ละสถานที่ว่ามีความเป็นมาอย่างไรรวมถึงว่ามีชื่อว่าอะไร  สิ่งที่มากมายคือในส่วนของการพักผ่อน อาจจะบอกได้ว่าในที่นี่เวลากลางวันนั้นเราอาจจะยากในการที่จะเดินเพราะว่าอากาศในเมืองนั้นค่อนข้างที่จะมีคนพลุกพล่าน และยังมีในส่วนของอากาศที่ร้อนระอุไป ฝุ่นจำนวนมากจะมากองในจมูกของเราทำให้ไม่สะดวกในการเดินทางหรือว่าการเที่ยว จึงหลีกเลี่ยงที่จะเดินลงในสถานที่แห่งนี้ 

      ทุกอย่างนั้นไม่มีความเท่าเทียมหรือว่าเท่ากันทั้งหมด แม้แต่ว่าในส่วนของเส้นที่ขนาดไม่ได้เท่ากันมีใหญ่หรือว่าเล็กบ้างตามที่เรานั้นต้องการและชอบ บางเส้นนั้นยเส้นเดียวอิ่มบางเส้นนั้นเล็กยิ่งนำไปทำอาหารนั้นจะยิ่งเพิ่มในส่วนของความอร่อยได้อย่างแปลกประหลาด เราอาจจะคิดว่าหน้าตาอย่างนี้ก่อนที่เราจะลองทานนั้นบอกว่าไม่น่าอร่อย เพราะว่าอาหารบางอย่างของต่างที่นั้นไม่ค่อยที่จะอร่อย

    ลองทานอาหารอย่างหลากหลายจะยิ่งทำให้เรานั้นได้เรียนรู้ในส่วนของหลายอย่าง  ในการทานนั้นได้อย่างหลากหลายแบบบางคนนั้นไม่ชอบให้ตัดบางคนนั้นจะชอบในส่วนของชิ้นเล็กและสุดท้ายนั้นความแข็งความอ่อน 

     การทานอาหารของที่นี่นั้นต้องการทานเพื่อที่จะประทังชีวิตไม่ได้อร่อยมาก แต่เพียงขอว่าให้มีอะไรตกลงถึงท้องของตนเองให้มีชีวิตรอดเท่านั้น ความสุขที่มากกว่าคือความสุขในส่วนที่เรานั้นพอใจ กาลเวลาจะเปลี่ยนไปแต่การใช้ชีวิตการหุงหาอาหารนั้นยังคงอยู่  ใช้ชีวิตให้พอดีใช้ให้มีความสุขแล้วเรานั้นจะมีควาสุขในการใช้ชีวิต มีเวลาออกท่องมองโลกให้มาก หลายชีวิตยังทุกข์หรือว่าใช้ชีวิตลำบากมากกว่าเรา