10 เมนูอาหารต่างชาติที่หน้าตาคล้ายอาหารไทยจนแทบแยกไม่ออก

หลายประเทศที่มีพื้นที่ใกล้เคียงกัน มีการเดินทางค้าขายและแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกันมานาน วัตถุดิบอย่างข้าว พริก มะนาว กะทิ สมุนไพร และเส้น จึงปรากฏอยู่ในครัวของหลายชาติ จนบางครั้งเห็นอาหารจากจานหนึ่งแล้วอาจเผลอคิดว่า “นี่อาหารไทยหรือเปล่า?”

ความคล้ายของอาหารไม่ได้แปลว่าอาหารจานนั้นมีต้นกำเนิดจากไทยเสมอไป หลายเมนูมีประวัติของตัวเอง และบางอย่างก็เป็นอาหารในวัฒนธรรมร่วมของภูมิภาค มาดูกันว่ามีเมนูไหนที่หน้าตาหรือแนวคิดใกล้เคียงกับอาหารไทยจนชวนให้สับสนบ้าง

1. ตำหมากหุ่งของลาว กับส้มตำไทย 

ถ้าเห็นจานหนึ่งแล้วบอกว่า “ส้มตำแน่นอน” อาจต้องดูใหม่ เพราะฝั่งลาวก็มี ตำหมากหุ่ง (Tam Mak Hoong) ซึ่งใช้มะละกอดิบเป็นวัตถุดิบหลัก ตำกับพริก กระเทียม มะนาว และเครื่องปรุงต่าง ๆ เช่นเดียวกับส้มตำไทย ความแตกต่างจะอยู่ที่สูตรและรสชาติของแต่ละพื้นที่ โดยอาหารชนิดนี้มีรากอยู่ในวัฒนธรรมลุ่มน้ำโขงและได้รับความนิยมทั้งในลาวและภาคอีสานของไทย

2. Ohn No Khao Swè ของเมียนมา กับข้าวซอยเชียงใหม่ 

เห็นชามแรกอาจนึกถึงข้าวซอยทันที เพราะ Ohn No Khao Swè เป็นเส้นสาลีในน้ำแกงกะทิและไก่ มีไข่และเครื่องเคียงต่าง ๆ ส่วนข้าวซอยเชียงใหม่ก็มีเส้นไข่ น้ำแกงกะทิ และมักมีเส้นทอดกรอบอยู่ด้านบน ทั้งสองจานมีความใกล้ชิดกันทางวัฒนธรรมอาหารของภูมิภาค แต่ไม่ใช่อาหารจานเดียวกัน โดยสูตรเมียนมามักใช้แป้งถั่วลูกไก่ช่วยทำให้น้ำแกงข้น ขณะที่ข้าวซอยแบบเชียงใหม่มีเอกลักษณ์จากเครื่องแกงและเครื่องเคียงแบบล้านนา

3. Hainanese Chicken Rice กับข้าวมันไก่ไทย 

ข้าวมันไก่เป็นอาหารที่คนไทยคุ้นเคยมาก แต่เมื่อไปสิงคโปร์จะพบ Hainanese Chicken Rice ซึ่งหน้าตาใกล้เคียงจนแทบต้องดูรายละเอียดบนจาน ทั้งสองอย่างมีไก่ต้ม เสิร์ฟคู่กับข้าวที่ผ่านการปรุงไขมันและน้ำซุป แต่รสชาติ น้ำจิ้ม และวิธีปรุงมีรายละเอียดต่างกัน ข้าวมันไก่สิงคโปร์มีรากมาจากอาหารของชาวไหหลำที่เดินทางเข้ามาในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก่อนพัฒนาจนกลายเป็นอาหารที่มีเอกลักษณ์ของสิงคโปร์

4. Nasi Goreng กับข้าวผัดไทย 

ข้าวผัดเป็นอาหารที่แทบทุกประเทศมีเวอร์ชันของตัวเอง และ Nasi Goreng ของอินโดนีเซียก็เป็นหนึ่งในเมนูที่ทำให้คนไทยรู้สึกคุ้นตา ข้าวถูกนำไปผัดกับเครื่องปรุงและส่วนผสมต่าง ๆ ก่อนเสิร์ฟพร้อมเครื่องเคียง สูตรของอินโดนีเซียมักมีรสเข้มจากเครื่องปรุงอย่าง kecap manis ซึ่งเป็นซีอิ๊วหวานของอินโดนีเซีย จึงมีสีเข้มและรสชาติแตกต่างจากข้าวผัดไทย แม้หน้าตาโดยรวมจะเป็น “ข้าวผัด” เหมือนกันก็ตาม

5. Satay Ayam กับไก่สะเต๊ะไทย

ไม้เล็ก ๆ ที่เสียบเนื้อไก่ย่างจนหอม อาจทำให้คนไทยนึกถึงไก่สะเต๊ะทันที แต่ในอินโดนีเซีย Satay Ayam หรือสะเต๊ะไก่ก็เป็นอาหารยอดนิยม โดยมีรูปแบบการหมัก การย่าง และน้ำราดแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ความเหมือนของอาหารชนิดนี้สะท้อนวัฒนธรรมอาหารของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่นิยมหมักเนื้อแล้วนำไปย่างบนไฟมากกว่าจะหมายความว่าเป็นอาหารสูตรเดียวกัน

6. Rendang กับแกงเนื้อแบบเข้มข้นของไทย

Rendang ของอินโดนีเซียอาจทำให้คนไทยนึกถึงแกงเนื้อหรือแกงกะทิทันที เพราะมีเนื้อและเครื่องเทศจำนวนมาก สีเข้ม และมีกลิ่นหอมจากเครื่องปรุง แต่จริง ๆ แล้ววิธีทำต่างกันมาก Rendang เป็นอาหารของชาว Minangkabau ในสุมาตราตะวันตก และใช้วิธีเคี่ยวเนื้อกับกะทิและเครื่องเทศเป็นเวลานานจนของเหลวลดลงและเครื่องแกงเคลือบเนื้อจนเข้มข้น จึงมีลักษณะค่อนข้างแห้งเมื่อเทียบกับแกงไทยหลายชนิด

7. Laksa กับแกงกะทิและก๋วยเตี๋ยวแกงของไทย 

ถ้าเห็นชาม Laksa ครั้งแรก คนไทยจำนวนไม่น้อยอาจนึกถึงก๋วยเตี๋ยวแกงหรือขนมจีนน้ำยาทันที เพราะมีเส้นอยู่ในน้ำแกงที่มีเครื่องเทศและกะทิในหลายรูปแบบ Laksa ไม่ได้มีสูตรเดียว แต่มีหลายสาย เช่น Curry Laksa และ Assam Laksa ซึ่งรสชาติและส่วนประกอบแตกต่างกันมาก ความคล้ายกับอาหารไทยจึงอยู่ที่การใช้เส้น สมุนไพร เครื่องเทศ และรสเข้มข้นมากกว่าจะเป็นอาหารชนิดเดียวกัน

8. Khao Poon ของลาว กับขนมจีนน้ำยาไทย 

เส้นข้าวสีขาวราดน้ำแกงที่เต็มไปด้วยสมุนไพรทำให้ Khao Poon ของลาวดูคล้ายขนมจีนน้ำยาของไทยไม่น้อย โดย Khao Poon เป็นเส้นข้าวในน้ำแกงที่มีได้หลายสูตร ทั้งแบบใช้ปลา ไก่ หรือเนื้อสัตว์อื่น ๆ และบางสูตรมีกะทิ เครื่องเทศ และสมุนไพรเข้มข้น ความใกล้เคียงนี้ไม่น่าแปลก เพราะอาหารของลาวและภาคอีสานของไทยมีความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมอย่างมาก

9. Larb ของลาว กับลาบอีสานของไทย 

นี่อาจเป็นคู่ที่ดูแล้วสับสนที่สุด เพราะ Larb เป็นอาหารสำคัญของลาว และลาบก็เป็นอาหารสำคัญของภาคอีสานไทย ทั้งสองมีเนื้อสับหรือหั่นคลุกกับสมุนไพร พริก น้ำมะนาว และข้าวคั่วในหลายสูตร แต่รายละเอียดของเครื่องปรุงและรสชาติแตกต่างกันตามพื้นที่ การเรียกว่าเป็น “อาหารไทยกับอาหารต่างชาติที่หน้าตาเหมือนกัน” จึงต้องเข้าใจว่าทั้งสองอยู่ในวัฒนธรรมอาหารร่วมของลุ่มน้ำโขงมากกว่าจะเป็นเรื่องของอาหารสองประเทศที่บังเอิญเหมือนกัน

10. อาม็อกปลา (Fish Amok) ของกัมพูชา กับห่อหมกปลาไทย 

ถ้าเห็นอาม็อกปลาของกัมพูชาเป็นครั้งแรก หลายคนอาจนึกถึงห่อหมกปลาของไทยทันที เพราะทั้งสองเมนูใช้ปลาเป็นวัตถุดิบสำคัญ คลุกหรือปรุงเข้ากับเครื่องแกงและกะทิ แล้วนำไปทำให้สุกด้วยการนึ่ง จนได้เนื้ออาหารนุ่มและมีกลิ่นหอมของเครื่องเทศ

Fish Amok ถือเป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของกัมพูชา โดยสูตรดั้งเดิมใช้เครื่องเทศและสมุนไพรที่เป็นเอกลักษณ์ของอาหารเขมร เช่น kroeung และมักนึ่งในภาชนะหรือใบตอง ส่วนห่อหมกไทยก็มีหลายสูตรตามแต่ละท้องถิ่น โดยนิยมใช้พริกแกง กะทิ ไข่ และปลาเป็นส่วนประกอบสำคัญ

แม้หน้าตาจะคล้ายกันมาก แต่เมื่อชิมจริงจะพบว่ากลิ่นเครื่องเทศและรสชาติของทั้งสองจานมีเอกลักษณ์แตกต่างกันอย่างชัดเจน

มะละกอ พริก มะนาว กะทิ ข้าว เส้น และเครื่องเทศบางชนิด จึงไม่ได้หยุดอยู่ที่เส้นเขตแดนของประเทศใดประเทศหนึ่ง

เมื่อเห็นอาหารจานหนึ่งแล้วรู้สึกว่า “ทำไมดูเหมือนอาหารไทยจัง” บางครั้งคำถามอาจไม่ใช่ ใครเหมือนใคร แต่อาจเป็นเพราะอาหารของประเทศเหล่านี้มีประวัติศาสตร์ร่วมกันมายาวนาน จนเกิดเป็นอาหารหน้าตาคล้ายกัน แต่เมื่อได้ชิมจริงกลับมีรสชาติและเรื่องราวเป็นของตัวเอง