“รากนครา มรรคาแห่งรัตนโกสินทร์”

ดนตรีพร้อมกันบรรเลงและสื่อสาร เป็นสัญลักษณ์แห่งการเปิดงานที่ยิ่งใหญ่ 

รากนั้นคือต้นตอของการเกิดและเริ่มกัน ต่อยอดและเติบกาลมายังปัจจุบัน

งดงามด้วยการสื่อสารทำให้ประจักษ์ หลายคนยุคหลังจักและมองเห็นเสมอ

รากนครา มรรคาแห่งรัตนโกสินทร์พลัน เล่าประวัติให้ได้ทราบทั่วกันตำนานประวัติศาสตร์เรา

   คนเรานั้นพอเกิดมาบนโลกของการใช้ชีวิต แน่นอนว่าเรานั้นจะต้องเข้าใจหรือรู้ว่าเรานั้นเกิดมาจากตระกูลไหน ใครที่เรานั้นควรรู้จักหรือว่าเรานั้นเรียกว่าญาตนั่นเอง นั่นคือ  ความสุขและเส้นทางอันยาวนาน จนมาถึงในยุคที่เรานั้นเรียกว่า รัตนโกสินทร์ โลกไร้พรมแดนไม่มีระยะทางที่ขวางกั้นในการสื่อสาร และรู้จักกัน การติดต่อการเดินทางทั้งหมดนั้นสั้นลง แต่เรานั้นอาจจะไม่สังเกต ทุกอย่างรวดเร็วชีวิตของคนเรานั้นเช่นกันลดน้อยลงตามไปด้วย แล้วแต่บุญแต่กรรม 

   เรานั้นเดินทางมาที่นี่เพื่อที่จะมาซึมซับในบรรยากาศที่เรานั้นเรียกว่า รากเหง้าของเรา มีอะไรบ้างที่เรียกว่าเป็นคนไทย กว่าที่เรานั้นจะมาเป็นไทยยากหรือไม่ 

    การชมโขนละครเวที หากว่าเรานั้นได้ศึกษาละครในนั้นส่วนมากจะไม่มีชายในการแสดง จะมีเพียงหญิง ตัวพระตัวนาง ลักษณะที่เรานั้นเห็นบ่อยคือในส่วนของหนุมาน จะว่าไปแล้วหนุมานนั้นคือลิงเราเองชอบมากในการที่จะนั่งดูในการแสดง สวยงาม หากว่าเป็นสมัยก่อนยากมากที่เรานั้นจะได้ดูส่วนมากนั้นจะอยู่ในพระราชวัง หาดูยากแต่พอมาถึงตอนนี้เพียงเรานั้นมีโทรศัพท์มือถืออะไรเรานั้นสามารถที่จะส่องหรือว่าค้นหาได้ทั้งหมด บางอย่างอย่างละครเวทีจึงยากที่จะได้รับความนิยมเพราะว่าคนเรานั้นเริ่มมีการเคลื่อนไหวลดน้อยลง

   วัฒนธรรมต่างประเทศ ลวดลายในการปักเย็นค่อนข้างละเอียดมีการเล่าเรื่อง ถือว่าทำยากมากเรานั้นมาถึงในส่วนของการตกแต่งลวดลายไม่มีสิ่งไหนจะมีค่า หากว่าคนที่อยู่นั้นไม่ได้เดินเข้าไปศึกษา ต่อให้อลังการใหญ่ขนาดไหน ความนิยมนั้นจะเป็นในส่วนของการขายตลาด ชุดเครื่องถ้วยที่สวยงาม อาจจะเป็นของล้ำค่าของใครหลายคน 

   คนเรานั้นแน่นอนว่าหลายคนนั้นต้องการเวลาหรือว่าสถานที่ส่วนตัว ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของห้องนอน ห้องทำงานการสร้างความเป็นส่วนตัวนั้นเขาจะได้ทำในสิ่งที่ตนเองอยากทำ อย่างต้องการอาบน้ำ ในบ้านอาจจะยากมากที่เรานั้นจะนำในส่วนของโต๊ะนั้นเตรียม เราสามารถที่จะนั่งในพื้นได้ เพราะว่าเรานั้นมาเยือน 

    ประวัติศาสตร์นั้นไม่เคยเลือนหายไปจากที่ไหน รากเหง้าของเราจะดำเนินไปเรื่อยๆ ชั่วลูกชั่วหลานไปเรื่อยๆ  นิทรรศกาลที่มีของจำนวนมาก เราจะสามารถที่จะเดินเล่นหรือว่าร่วมกิจกรรมด้วย 

      รากเหง้าหรือว่าต้นตระกูลหากว่าเป็นคำที่ไพเราะ จงภูมิใจที่ครั้งหนึ่งเรานั้นได้มีโอกาสที่จะเกิดมาใช้ชีวิต ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน