ทำไมบิดขี้เกียจตอนเช้าถึงฟินจนตาพร่า?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ตื่นเช้ามาแล้วเหยียดแขนขา แอ่นหลัง เกร็งปลายเท้า พร้อมหาวยาวๆ หลายคนจะรู้สึกเหมือนร่างกายถูกปลุกจากข้างใน อาการนี้มีชื่อว่า Pandiculation หรือการยืดตัวแบบอัตโนมัติที่มักเกิดช่วงเปลี่ยนจากหลับเป็นตื่น

เวลาบิดขี้เกียจ กล้ามเนื้อหลายส่วนจะหดเกร็งพร้อมกันชั่วครู่ แล้วค่อยๆ คลายออก การเคลื่อนไหวนี้ช่วยให้สมองรับรู้ตำแหน่งและความตึงของกล้ามเนื้อได้ชัดขึ้น หลังนอนนิ่งมาหลายชั่วโมง จึงรู้สึกเหมือนร่างกายกลับมาเชื่อมต่อกันอีกครั้ง

ความฟินที่แผ่ไปทั้งตัวมาจากการยืดเนื้อเยื่อและข้อต่อ การกระตุ้นตัวรับความรู้สึกในกล้ามเนื้อ รวมถึงการขยับตัวหลังอยู่นิ่งนานๆ มากกว่าจะเป็นการรีเซ็ตระบบประสาทแบบกดปุ่ม และยังไม่มีหลักฐานว่าการบิดขี้เกียจทำให้เลือดถูกสูบเข้าสู่กล้ามเนื้ออย่างรุนแรงจนเกิดความเคลิบเคลิ้ม

บางคนรู้สึกวูบ ตาพร่า หรือเห็นภาพเบลอระหว่างแอ่นหลัง โดยเฉพาะถ้าเกร็งท้อง กลั้นหายใจ หรือรีบลุกจากท่านอนทันที ภาวะขาดน้ำ อากาศร้อน และความดันโลหิตตกเมื่อลุกเปลี่ยนท่าก็มีส่วนทำให้เลือดไปเลี้ยงสมองลดลงชั่วคราว จึงเกิดอาการหน้ามืดหรือภาพมืดวาบได้

วิธีที่ปลอดภัยกว่าคือค่อยๆ เหยียดตัว ไม่ฝืนแอ่นหลังจนเจ็บ หายใจตามปกติ และนั่งห้อยขอบเตียงสักครู่ก่อนยืน ถ้ารู้สึกหน้ามืดให้หยุด นั่งหรือนอนลงทันที อย่าพยายามเดินต่อเพื่อฝืนอาการ

ตาพร่าชั่วครู่ที่หายหลังนั่งพักอาจสัมพันธ์กับการเปลี่ยนท่า แต่ถ้าเป็นบ่อย ตาพร่านาน เห็นภาพซ้อน หมดสติ ใจสั่น เจ็บหน้าอก แขนขาอ่อนแรง หรือปวดศีรษะรุนแรง ควรพบแพทย์เพื่อตรวจหาสาเหตุ เพราะอาการเหล่านี้ไม่ใช่ส่วนปกติของการบิดขี้เกียจ

ดังนั้นความรู้สึกเกร็งแล้วฟินตอนเช้าเป็นผลจากการยืดตัว การรับรู้กล้ามเนื้อ และการเปลี่ยนโหมดของร่างกายหลังตื่นนอน ส่วนอาการตาพร่าควรแยกออกมาตรวจสอบ ไม่ควรเหมารวมว่าเป็นสัญญาณว่าร่างกายกำลังตื่นตัวได้ดีเสมอไป