การคิดค้นสบู่และยาสระผม

ประวัติศาสตร์การคิดค้นสบู่

.ผู้คิดค้นกลุ่มแรก :ชาวบาบิโลนโบราณ(Mesopotamia)คือผู้ทิ้งหลักฐานการทำสบู่ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกไว้บนแท่งดินเหนียว โดยใช้วิธีต้มไขมันสัตว์รวมกับขี้เถ้าไม้และน้ำแต่ในยุคนั้นใช้เพื่อซักล้างขนสัตว์และทำความสะอาดอุปกรณ์ไม่ได้ใช้ถูตัว

.ผู้พัฒนาสูตรเคมีอุตสาหกรรม :นิโคลัส เลอบลังก์(Nicolas Leblanc)นักเคมีชาวฝรั่งเศสได้คิดค้นวิธีผลิต "โซดาแอช"จากเกลือแกงในปี1791ทำให้สามารถผลิตสบู่คุณภาพดีในปริมาณมากราคาถูกลงจนกลายเป็นของใช้ในชีวิตประจำวัน

.ผู้คิดค้นสบู่เหลว: วิลเลียม เชปเพิร์ด(William Shepphard )ได้จดสิทธิบัตรสบู่เหลวเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ.1865

ประวัติการคิดค้นยาสระผม

ผู้คิดค้นกลุ่มแรก:ชาวอินเดียโบราณ ใช้สมุนไพรธรรมชาติ เช่นมะขามป้อม

ประคำดีควาย และพืชตระกูลส้ม ต้มผสมกันเพื่อทำความสะอาดเส้นผมและหนังศรีษะมานานนับพันปี

.ผู้นำเข้าระดับสากล:ชาก ดีน มูฮัมหมัด (Sake Dean Mahomed) ศัลยแพทย์ชาวอินเดีย ได้เดินทางไปเปิดโรงอาบน้ำไอระเบิดและนวดศรีษะแบบอินเดียที่ประเทศอังกฤษในปีค.ศ.1814จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็น"ศัลยแพทย์ผู้ทำแชมพู"ประจำราชสำนักอังกฤษ

.ผู้คิดค้นแชมพูผงและแชมพูเหลวสมัยใหม่:ฮันส์ ชวาร์สคอฟ (Hans Schwarzkopf)นักเคมีชาวเยอรมัน ได้คิดค้นแชมพูชนิดผงที่ละลายน้ำได้ในปีค.ศ.1903และต่อมาในปีค.ศ.1927เขาได้พัฒนาแชมพูขวดแรกของโลก(ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของแบรนด์Schwarzkopf ในปัจจุบัน)