10 คำในภาษาใต้ที่ได้ยินบ่อย แต่คนภาคอื่นอาจไม่รู้ความหมาย

ถ้าเคยไปเที่ยวภาคใต้แล้วลองนั่งฟังคนท้องถิ่นคุยกัน บางครั้งอาจรู้สึกเหมือนฟังภาษาไทยที่เปิดโหมดความเร็ว x2 เพราะนอกจากสำเนียงที่มีเอกลักษณ์แล้ว ยังมีคำเฉพาะที่คนภาคอื่นไม่คุ้นอีกหลายคำ

ที่น่าสนใจคือ ภาษาไทยถิ่นใต้ไม่ได้มีรูปแบบเดียวกันทั้งหมด คำบางคำอาจแตกต่างกันตามจังหวัดหรือสำเนียงท้องถิ่น ดังนั้นคำที่ยกตัวอย่างต่อไปนี้เป็นคำที่พบใช้ในภาษาใต้หลายพื้นที่ แต่การใช้งานจริงอาจต่างกันเล็กน้อย 

1. หรอย = อร่อย

คำนี้น่าจะเป็นคำใต้ที่คนทั่วประเทศคุ้นที่สุดแล้ว ถ้าได้ยินว่า “ร้านนี้หรอย” ก็หมายถึงอาหารร้านนี้อร่อยนั่นเอง และสามารถใช้ขยายด้วยคำว่า “แรง” หรือคำอื่นตามสำเนียงท้องถิ่นเพื่อสื่อว่าชอบมากเป็นพิเศษ 

2. แหลง = พูด

ถ้าคนใต้บอกว่า “แหลงกันก่อน” ก็หมายถึงพูดคุยกันก่อน คำว่า “แหลง” เป็นคำสำคัญที่ได้ยินบ่อยจนมีคำว่า “แหลงใต้” ที่หมายถึงการพูดภาษาใต้ 

3. พันพรือ = เป็นอย่างไร

เป็นอีกคำที่ได้ยินบ่อย เช่น “พันพรือมั่ง” หมายถึง “เป็นอย่างไรบ้าง” หรือ “ทำพรือ” หมายถึง “ทำอย่างไร” 

4. หวังเหวิด = เป็นห่วง

คำนี้ฟังครั้งแรกอาจนึกว่าเกี่ยวกับความคิดถึง แต่โดยทั่วไปใช้ในความหมายว่า กังวลหรือเป็นห่วง เช่น “แม่หวังเหวิดลูก” ก็คือแม่เป็นห่วงลูก 

5. หลบเริน = กลับบ้าน

“หลบ” ในที่นี้หมายถึงกลับ ส่วน “เริน” หมายถึงบ้านหรือเรือน ดังนั้น “หลบเริน” ก็คือกลับบ้าน ฟังดูเหมือนกำลังหลบอะไร แต่จริง ๆ กำลังกลับบ้านครับ 

6. ตอเช้า = พรุ่งนี้

ถ้าได้ยินว่า “ตอเช้าค่อยไป” ก็หมายถึง “พรุ่งนี้ค่อยไป” เป็นคำบอกเวลาที่พบในภาษาใต้ 

7. หิด = นิดหน่อย

คำว่า “หิด” หรือบางพื้นที่ใช้รูปคำใกล้เคียงกัน หมายถึงเล็กน้อยหรือนิดหน่อย เช่น “รอหิดหนึ่ง” ก็ประมาณว่า “รออีกนิดหนึ่ง” 

8. จังหู = มากมาย

ถ้าได้ยินว่า “ของเยอะจังหู” ก็ไม่ได้หมายถึงอะไรเกี่ยวกับหู แต่หมายถึงมีของเยอะมาก คำนี้เป็นหนึ่งในหลายคำที่ภาษาใต้ใช้สื่อความหมายว่าเยอะหรือมากมาย 

9. แขบ = รีบ

คำสั้น ๆ แต่ถ้าไม่รู้ความหมายอาจงงได้ เช่น “แขบ ๆ หน่อย” หมายถึง “รีบหน่อย”

10. ย่านัด = สับปะรด

นี่เป็นอีกคำที่น่าสนใจ เพราะถ้าไม่คุ้นภาษาใต้ อาจไม่มีทางเดาได้จากเสียงเลยว่า “ย่านัด” หมายถึงสับปะรด และในบางแหล่งยังพบคำเรียกอื่นอย่าง “ลูกมะลิ” ด้วย 

ภาษาใต้จึงมีเสน่ห์ตรงที่ คำสั้น ๆ บางคำเปลี่ยนความหมายไปจากที่คนภาคอื่นคุ้นเคยอย่างสิ้นเชิง ฟังครั้งแรกอาจงง แต่พอรู้ความหมายแล้วกลับจำง่ายกว่าที่คิด

และถ้าไปเที่ยวใต้ครั้งหน้าแล้วได้ยินใครบอกว่า

“อาหารร้านนี้หรอย แขบมากิน ตอเช้าค่อยกลับเริน”

ก็ไม่ต้องยืนแปลทีละคำแล้ว เพราะแปลเป็นภาษากลางได้ประมาณว่า

“ร้านนี้อร่อย รีบมากิน พรุ่งนี้ค่อยกลับบ้าน”

แค่นี้ก็เริ่ม “แหลงใต้” ได้แล้วหนึ่งก้าว