ความลับของ รอยยิ้ม ที่ใช้จับโกหกคนได้ทันที

ในโลกของการสื่อสาร คำพูดสามารถปั้นแต่งขึ้นมาอย่างไรก็ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ร่างกายทรยศเราเสมอคือ "กล้ามเนื้อบนใบหน้า" โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเราพยายามจะเสแสร้งส่งรอยยิ้มออกมา ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้มเพื่อมารยาท รอยยิ้มเพื่อปิดบังความประหม่า หรือรอยยิ้มเพื่อปกปิดความจริงบางอย่าง บ่อยครั้งที่รอยยิ้มเหล่านั้นไม่ได้มาจากความรู้สึกจริงใจภายใน และจิตวิทยาประสาทวิทยาก็ได้ค้นพบความลับของการแยกแยะรอยยิ้มจริงออกจากรอยยิ้มปลอมได้อย่างแม่นยำ

นักวิทยาศาสตร์แบ่งรอยยิ้มออกเป็นสองประเภทหลัก โดยรอยยิ้มที่แท้จริงเรียกว่า "Duchenne Smile" ตามชื่อของ Guillaume Duchenne นักประสาทวิทยาชาวฝรั่งเศส ความแตกต่างสำคัญไม่ได้อยู่ที่ริมฝีปากที่ยกขึ้น แต่ให้อ่านที่ "ดวงตา" เวลาที่คนเรายิ้มจากใจจริง สมองจะสั่งการให้กล้ามเนื้อรอบดวงตาที่ชื่อว่า *Orbicularis Oculi* หดตัว ส่งผลให้หางตามีรอยย่น (รอยตีนกา) เปลือกตาบนลดระดับลงเล็กน้อย และแก้มถูกดึงขึ้น จนทำให้ดวงตามีลักษณะเรียวเล็กและสุกสว่าง

ในทางกลับกัน รอยยิ้มเสแสร้งหรือรอยยิ้มโกหกจะใช้เพียงกล้ามเนื้อ *Zygomatic Major* ซึ่งทำหน้าที่แค่ฉีกริมฝีปากสองข้างให้ยกขึ้นเท่านั้น เนื่องจากกล้ามเนื้อรอบดวงตาเป็นกล้ามเนื้อนอกเหนือการสั่งการของจิตสำนึก (Involuntary Muscle) คนส่วนใหญ่จึงไม่สามารถบังคับให้หางตาย่นได้อย่างเป็นธรรมชาติหากไม่ได้รู้สึกจริงใจจากข้างใน ผลที่ได้คือรอยยิ้มที่ปากยิ้มแต่ "ตาไม่ยิ้ม" หรือที่เรียกกันว่าอาการตาแข็งนั่นเอง

นอกจากนี้ รอยยิ้มโกหกมักจะเกิดขึ้นฉับพลันเกินไป หรือคงค้างอยู่บนใบหน้านานผิดปกติอย่างไม่เป็นธรรมชาติ รวมถึงมักจะมีความไม่สมมาตร (Asymmetry) โดยรอยยิ้มอาจจะเอียงไปทางฝั่งใดฝั่งหนึ่งของใบหน้ามากกว่าเล็กน้อย เนื่องจากการสั่งการของสมองสองซีกที่ไม่สัมพันธ์กัน การเรียนรู้ที่จะอ่านรอยยิ้มจึงไม่ใช่แค่เรื่องของการจับผิด แต่ยังช่วยให้เราเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึกที่แท้จริงของผู้คนรอบข้างได้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

แล้วคุณล่ะ เคยจับได้ไหมว่ารอยยิ้มของใครบางคนที่ส่งมาให้คุณ... เป็นรอยยิ้มจริง หรือแค่เสแสร้ง?