"เห็ดวาสนา" ใครพบพานคนนั้นคือเจ้าของ อาหารหวานฉ่ำแกงอร่อย

สีสันงดงามยิ่งกว่าที่ได้เจอ  สว่างเสมอสีสันดินอร่อยหอม 

เห็นแล้วนึกถึงตอนแกงแข็งแรงตาม ขานั้นยาวเหยียดไปใบหุบอร่อยงาม

ความอุดมสมบูรณ์และสรรสร้าง อีกทั้งทางที่หมายได้ค้นหา  

ความอร่อยเมื่อได้พบประสบตาม   เห็ดปลวกคือสิ่งที่กล่าวอ้างอร่อยหวานกรุ่น

       เห็ดวาสนา คำนี้ที่เรานั้นได้เจอกันในช่วงที่เรานั้นยังเด็ก  ตอนนั้นเราเองอยู่ในส่วนของที่นาของตนเอง แต่เมื่อเวลานั้นผ่านไป เรากลับเห็นคนคนหนึ่งที่เดินเข้ามาในบริเวณใต้เถียงนาที่เรานั้นอยู่ แล้วเขานั้นเข้ามาแบบไม่มีเสียงไม่มีการพูดคุย แต่เมื่อเรานั้นเดินลงไปด้านล่าง แล้วพบในส่วนของบริเวณที่เขานั้นทำการถอนเห็ด ที่มีจำนวนมากกว่าที่เรานั้นเห็น คือเห็ดปลวก ในสถานที่บริเวณของเรา  

   ตอนนั้นพยายามถามว่าได้หรือ ในการที่จะเข้ามาหาในสถานที่ของเรา เพราะว่าพื้นที่ที่เป็นของเรา  เรานั้นสามารถที่จะหาได้ไหม ต้องขออนุญาตไหม  ถึงจำสามารถที่จะหาได้  

   คำตอบ คือ เห็ดวาสนาใครเจอเป็นของคนนั้นจะเป็นเจ้าของ ไม่มีบอกว่าเห็ดนั้นออกที่ไหน คนนั้นต้องเป็นคนที่สามารถที่จะเก็บได้  หากแต่ว่าเรานั้นรอให้เจ้าของที่นั้นมาเจอ คงจะไม่ได้เพราะว่าในส่วนของเห็ดปลวกนั้นหากว่ามีระยะเวลาที่นานหรือว่าในส่วนที่เรานั้นเรียกว่า ระยะเวลานั้นผ่านไปอาจจะทำให้ เห็ดนั้นเปลี่ยนแปลงหรือว่าบานจนไม่สามารถที่จะทานได้หรือว่าเรียกว่าแก่นั่นเอง  

     ยิ่งมีจำนวนมากยิ่งมีความสุขในการที่จะทาน หากว่าเวลานั้นผ่านไป เรานั้นถอนขึ้นจากดิน ยังสามารถที่จะเจริญเติบโตได้เหมือนเดิม นั่นแสดงว่าเรานั้นจะต้องมีการที่จะเหล๋าในส่วนของดินนั้นออกจากเห็ดก่อนเพื่อที่จะให้หยุดในการเจริญเติบโต 

     การเจอเห็ดนั้นคือความสุขของคนเราที่ไม่ว่ากี่ปีต่อกี่ปี ยังอร่อยเหมือนเดิม  ยิ่งมีในส่วนของจำนวนที่มากขึ้นนั้นจะยิ่งทำให้การแปรรูปในส่วนของอาหารนั้นมีจำนวนชนิดนั้นมากขึ้น ตามความจำเป็น  การคิดในส่วนของเมนูอาหารนั้นพยายามที่จะสร้างในส่วนของความสุขที่ได้มามากกว่านั้นจะเจอสิ่งที่มากกว่าความสุข คือการได้ค่อยๆ ใช้มีดทีละอันนั้นงัดแงะขึ้นมาทีละดอก  ลองออกไปหาแล้วเรานั้นจะเข้าใจว่าความสุขนั้นคือแบบไหน