อย่าเปิดประตูออกไปดู

ขอเล่าเรื่องของผมหน่อยนะนิดนึ่ง

ผมเนี้ยเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน เมื่อก่อน พ่อผมจะทำงานอยู่ที่เมืองนอก ผมกับแม่จะอยู่บ้านแค่ 2 คนแม่ลูก แม่ผมเนี้ย จะชอบทิ้งผมไว้บ้านคนเดียว สมัยก่อน แถวบ้านอุดรเนี้ย จะเป็นบ้านไม้เก่าๆ แอบน่ากลัวหน่อยๆ ผมเนี้ย ยุคนเดียว จนชินแล้วก้อว่าได้ผม ไม่ค่อยกลัวผี ก้อว่าได้ แต่บางครั้งก็กลัวยุนะ หากจะต้องไปเจอในสถานที่น่ากลัว อะไรประมาณนี้

พอตกดึกมาอีกประมาณ 5 ทุ่ม เสียงน้ำไหลขึ้นมาอีก ไหลไม่หยุด คราวนี้ ผมก้อตื่น ขึ้นมา แล้วไปปิดอีก ผมเริ่มเอะใจแล้วตอนนั้น ไอ่ปอนอีกแล้วหรอวะ หรือว่าใคร และผมก้อนอนคิดอยู่ ทีนี่ ผมยังไม่นอนหลับนะ นอนคิด นอนไม่หลับ ที่นี่ ผมก้อเผลอหลับไปสักพัก จนกระทั่ง เวลาล่วงเลยผ่านไป ตอนเที่ยงคืน เสียงน้ำไหลอีกแล้ว ไหลไม่หยุดที่นี่ ผมเริ่มโมโห จังหวะนั้นผมลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ปิดไฟห้องน้ำ กำลังจะไปปิด ปรากฏว่า...

น้ำมันไม่ได้ไหลในห้องน้ำ 😮

ไม่เห็นเลยเว้ยตอนนั้น ผมก้อพยายามหา เปิดหน้าต่างหลังห้อง ดูก็ไม่เห็น ในความสงสัยผมตอนนั้น ผมก็หา สงสัยอยู่กำแพงบ้านหลังข้างๆละมั้ง ผมก้อคิดแบบนั้น แต่ในใจผมก้อ คิดทำไมเสียงมันดังจั่งวะ ท่อรั่วแน่เลย จินตนาการ ต่างๆนาๆ ขนาดฟังเพลง เปิดเพลงใส่หูฟังดังมาก ก็ยังได้ยิน ได้แต่คิดและก็สงสัย

ผมก้อพยายามแบบ เปิดประตูหน้าห้องหาต้นเสียงของน้ำ เดินออกไปดู พยายามแงะประตูแอบดู ว่าท่อแตกตรงไหน ผมก้อหา ไม่เจอ ผมก้อไม่กล้าปลุกเพื่อนนะ เพื่อนก็นอนหลับไปแล้ว จนสุดท้ายผมก้อ เอ้อ ช่างมันเถอะ เดี่ยวนอนก็ได้ไม่หาแล้ว เดะ พรุ่งนี้ บอกพี่ที่อยู่ข้างบนให้แจ้งแม่หอละกัน

จากนั้นผมก้อนอน นอนก้อไม่ค่อยหลับหรอก หลับๆตื่น เพราะเสียงน้ำไหลแรงมาก

ต่อมา พอถึงตอนเที่ยง 00.00 เสียงน้ำก็เงียบไป ผมก้อแบบสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีก ผมก้อเอะใจ เอ้า ทำไมน้ำหยุดแล้ว ออ สงสัยบ้านข้างๆปิดแน่เลย ผมก้อแบบ เอ้อ สบายใจหน่อยจะได้ไม่ต้องกังวลอะไร ก้อเริ่มจะนอน

ต่อมา เวลาประมาณ 00.40 มีเสียงประหลาดขึ้นมา เสียงหลอม วี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ดวี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ดวี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ดวี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ด วี๊ด

เป็นเสียงยาวเลย แบบ

วี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เสียงแหลมมาก จนผมรู้สึกรำคานมาก ผมก้อสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีก ใครทำอะไร วะ ผมลุกขึ้นมายืน เสียงน่ารำคานมาก ผมก้อเดินหา ต้นเสียง เปิดประตู เดินหาออกไปข้างนอก เดินนๆๆๆ แล้วก้อเดิน

ผมทนไม่ไหว เลยปลุกเพื่อสีขึ้นมา เพื่อนสีก้องัวเงียๆ ผมเลยถามมันไปว่า

ผม = ได้ยินเสียงอะไรไหม !

สี = มันบอกว่าเสียงไรวะ ไม่ได้ยิน มึงอะนอนได้แล้ว !

ผม = จะนอนได้ไง กุนอนไม่หลับเลยนนิ เสียงบ้าไรไม่รุ้ !

สี = บ้าเอ้ย มึงอะนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ทำงาน อย่าเป็นบ้ากุขอร้องละ

มันบ่นให้ผม เฉยเลย ผมงงมากตอนนั้น

เสียงมันก้อดังไม่หยุดเนาะ ผมก้อแก้ปัญหาโดยการเพิ่มเสียงโทสับขึ้นสดจนกลบเสียงนั้น แต่ก้อได้ยินเบาะลง อยู่ก้อถือว่าดี

ต่อมา เสียงมันก้อหยุด ไปสักพักแล้วก้อดังขึ้นอีก เป็นอยู่แบบนี้ทั้งคืน ผมก้อหลับๆตื่น จนถึงรุ่งเช้า ต้องบอกเลยนะว่าตอนนั้น ผมเนี้ย แทบไม่ได้นอนเลย เกิดเรื่องแปลกมาก และตอนนั้นผมไม่ได้คิดเลยนะว่าผีหลอก ไม่ได้กลัวด้วย ตอนนั้นนะ

ขอเล่าเรื่องของผมหน่อยนะนิดนึ่ง

ผมเนี้ยเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน เมื่อก่อน พ่อผมจะทำงานอยู่ที่เมืองนอก ผมกับแม่จะอยู่บ้านแค่ 2 คนแม่ลูก แม่ผมเนี้ย จะชอบทิ้งผมไว้บ้านคนเดียว สมัยก่อน แถวบ้านอุดรเนี้ย จะเป็นบ้านไม้เก่าๆ แอบน่ากลัวหน่อยๆ ผมเนี้ย ยุคนเดียว จนชินแล้วก้อว่าได้ผม ไม่ค่อยกลัวผี ก้อว่าได้ แต่บางครั้งก็กลัวยุนะ หากจะต้องไปเจอในสถานที่น่ากลัว อะไรประมาณนี้

พอถึงตอนเช้า ผมก้อไปทำงานปกติ ทำกิจวัต จนถึงช่วงบ่ายๆเกือบเย็น ทีแรกผมก้อไม่อยากจะพูดให้ใครฟังหรอกนะ ต่อมาผมเลยเล่าให้เพื่อสีฟัง พอผมเล่าให้มันฟัง คำแรกที่มันตอบมา

“มื้อคืน มันตอบว่ามันจำไรไม่ได้”

โฮ้ววววว 😡 ไอ่บ้าาาา ผมจะรั่ว

มันจำไรไม่ได้เลย ขนาดมันด่าผมนะนั้น มันหาว่าผมบ้ามื้อคืน ผมเลยเล่าให้มันฟังจนจบ มันก้อพยายามนึกว่า นึกยังไง ก้อไม่น่าใช่นะ เพราะมันก้อเป็นวันธรรมดา จนกระทั่งตอนช่วงเย็น เข้านอน

อออ ลืมไป พี่โอกลับบ้านละนะ เหลือแค่ผม สี และปอน 3 คน ที่อยู่

หลังจากคืนนั้น เกิดเหตุ ก้อคือคืนที่สองคือคืนวันจันร์อะนะ เป้าหมายคืนอยากดูพริตตี้วันพุทธ 😀

ผมก้อนอนปกติ หลับปกติ ไม่มีเหตุการณ์ไรเกิดขึ้น ผมก้อเอะใจยุนะ เอ้า ทำไมคืนนี้ไม่มีอะไรเลยวะ ก้อแอบงง แต่ก้อช่างมันเถอะ

พอเช้าวันอังคารมา ไอ่ปอนก้อคือไม่อยากอยู่แล้ว อยากกลับบ้าน พวกผมเลยตกลง เป็นช่วงบ่ายวันอังคาร ต้องกลับบ้าน

สาเหตุก็คือ ส้วมเต็ม เข้าห้องน้ำไม่ได้ จะบ้าตาย 🤣

เราก็กลับบ้าน กลับมาถึงบ้าน ผมก้อโดนแม่ดุประมาณหนึ่ง แม่บอกว่าไปก้อไปได้แค่ 4 วัน ยังไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำ

ผมก้อคิดอะเนาะ ว่าจะทำไงได้ 5555 ในความที่เป็นเด็กได้แค่นี้ก้อดีแล้วละ

แต่แอบเสียดาย เหลืออีกแค่วันเดียวเท่านั้นก้อวันพุทธแล้ว จะได้ดูพริตตี้แล้ว

เสียใจจัด 😭

ประมาณ 2–3 วันหลังจากนั้น ผมกะสีนี่ บ้านใกล้กัน จะเล่นด้วยกันบ่อยๆ ผมก้อเล่นกันปกติ จนเหลือบไปดูปฏิทิน

คืนเกิดเรื่องคือวันอาทิตย์อะนะ

ผมแอบดูย้อนหลังว่า ผมเห็นมันเป็น วันพระ 😨

ผมเลยนึกย้อนหลังว่า

“ทำไมได้กลิ่นธูป?”

“ทำไมได้ยินเสียงแปลกๆ?”

ผมเลยถามพ่อปอน คนที่พาพวกผมไปทีแรก

ผม = ทำไมหอนี้ไม่มีคนเลยครับ

พ่อปอน = หอมันอยู่ด้านนอก รถรับส่งไม่ค่อยผ่าน

ผมด้วยความสงสัยเลยถามต่อว่า

ผม = หอก้อค่อนข้างดีนะ ติดแม็คโคร ติดห้างดังอยู่ แต่ทำไมไม่มีคน

พอผมถามเยอะเข้าๆ พ่อปอนถามกลับมาว่า

พ่อปอน = มีอะไรรึป่าว

ผม = ป่าวครับ แค่สงสัย

พ่อปอนเลยนึกขึ้นได้ว่า…

“ที่จริงแล้ว หอนี้มีประวัติ” 😨

เขาก็ไม่ได้เล่ารายละเอียดอะไรมากหรอกนะ แต่ผมคิดว่าน่าจะเรื่องเยอะอยู่นะ

พ่อปอนบอกว่า ทุกๆ วันพระ และวันพระใหญ่ แม่หอจะนำเครื่องเซ่นไหว้ไปไหว้ศาล จุดไฟธูปเทียน

เขาบอกว่า

ถ้าได้ยินเสียงอะไร ห้ามทัก
ห้ามเดินออกไปดู
ห้ามสงสัยอะไร
ให้นอนหลับตาอย่างเดียวเลย 😱🕯️

ผมเลยคิด

“มิน่าละ ทำไมวันนั้นได้กลิ่นธูปทั้งคืน”

ผมก้อเลยเอาเรื่องนี้มาคุยให้เพื่อนฟังอีกครั้ง

หลังจากนั้นมาประมาณ 2–3 วัน เพื่อนผมตอนนั้นหน้าซีดเลย 😱 กลัว

ส่วนเสียงหรืออะไรที่ได้ยินนั้น ผมก้อคือไม่แน่ใจนะว่า คืออะไร

เพื่อนก้อคือไม่ไหว

พวกเราไม่กล้าไปอีกเลย นับแต่นั้นมา

ผมมานึกย้อนหลังนะ…

มิน่าละ ทำไมงานดีขนาดนี้ คนทำไมถึงไม่อยู่

พี่คนนั้นก้อน่าจะรู้นะ แต่ก็ไม่กล้าบอกเรา

เพราะกลัวไม่มีคนทำงานให้

จบแล้วววววววววววว 👻🕯️

ส่วนตัวผมเอง ผมก็คิดนะว่าเสียงวี๊ดนั้น น่าจะเป็นเสียงเปรตที่เขามากินของเซ่นไหว้ หรือเปล่า 55555

อันนี้ผมคิดเองนะ

แต่ก็น่ากลัวเหมือนกัน 😨