ต้องฟ้าแห่งความเศร้า ริเริ่มในความเหงาของคนไกลบ้านไกลครอบครัว

คุณเคยร้องไห้กับสายหมอกหรือไม่  กี่ครั้งที่ให้ในส่วนของน้ำตาสื่อสาร

อารมณ์นั้นปล่อยออกมาตามอาการ เวลาที่เรานั้นสร้างรอความหวังในเส้นทางที่ต้องเดิน 

ภูเขาที่ว่าสูงเฉียดฟ้า ยังเห็นคุณค่าชั้นบรรยากาศให้ลอยผ่าน 

ล่องลอยในวิถีทางที่เป็นไป คนตื่นเช้านั้นได้เห็นล่องลอยและสลายไปตามกาล

    หากลองนึกคิดและถามไถ่  เราเองนั้นจะต้องระลึกถึงในส่วนของกาลเวลาที่ได้เจอ บางคนอาจจะบอกว่าการที่เรานั้นตื่นแต่เช้ามานั้นเราจะได้เห็นในหลากหลายอย่าง มากกว่าคนอื่น แต่หากว่าเรานั้นเห็นในส่วนใหม่ในแต่ละวัน  จะต้องพบเจอสีสันในธรรมชาติที่สร้างมาเพื่อที่จะทำหน้าที่เปลี่ยนแปลงในระบบนิเวศ  

   เราเองเป็นคนหนึ่งที่บ้านอยู่รายรอบด้วยภูเขา ตอนเช้าของวันใหม่ สิ่งที่เรานั้นต้องเจอคือหมอกที่เดินผ่าน เพราะว่าในส่วนของสภาพอากาศที่ค่อนข้างหนาว จะต้องมีการกระจายในส่วนของความชื้นของไอน้ำ ธรรมชาติที่เรานั้นเจอจะพยายามในการที่จะสร้างความสมดุลเสมอ หากว่าไม่สมดุลแล้วสิ่งมีชีวิตบางอย่างนั้นจะค่อนข้างเปลี่ยนไปตามอาณาเขตบริเวณ  

    มีคนเคยบอกเราว่า การที่เรานั้นเดินไกลกว่าเพื่อนเรานั้นจะได้เจอสิ่งที่หลากหลายกว่าคนที่เดินทางออกจากบ้านเพียงไม่กี่ก้าว พอเรานั้นเดินขึ้นไปบนเขานั้น ถ้าเราอยู่บริเวณด้านล่างเรานั้นจะเจอเพียงต้นไม้ต้นใหญ่ แต่เมื่อเรานั้นเดินขึ้นไปบนที่สูงขึ้น เราจะรู้ว่าตัวของเรานั้นสูงกว่าต้นไม้ และจะสามารถที่จะมองส่วนของชั้นไอเมฆที่ล่องลอย ปกคลุมในความสุข  ต้นไม้นั้นแม้ว่าจะไม่ได้รับน้ำจากการที่ฝนตก แต่ก็ยังได้รับความชื้นจากการที่ไอหมอกนั้นลอยผ่านเพิ่มความชื้นให้ 

    การอยู่ในสถานที่ที่ไหนนานๆ  คนเราสามารถที่จะปรับตัวให้เข้ากับสถานที่ได้ แต่หากว่าเรานั้นเปลี่ยนจากการที่เรานั้นเดินออกมาในสถานที่ใหม่ จะทำให้เรานั้นเป็นคนที่สามารถที่จะปรับตัวได้อย่างหลากหลาย ประกอบกับการสื่อสารจากสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา 

   ทุกกาลเวลา ทุกอย่างบนโลกใบนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อที่จะเอื้อต่อกันในหลากหลายอย่าง บางอย่างเกิดมาเพื่อเป็นอาหาร บางอย่างนั้นเกิดมาเพื่อเป็นผู้บริโภค เปลี่ยนกันเป็นคนบริโภคเปลี่ยนกันเป็นผู้ล่า สิ่งไหนที่แข็งแรงหรือว่าแข็งแกร่งกว่า จะสามารถที่จะอยู่ได้อย่างปลอดภัยมากกว่าประเภทที่อ่อนแอ