แรคคูนตัวหนึ่งประสบปัญหาใหญ่เพราะความตะกละของมัน!

เมื่อไม่นานมานี้ มีคนพบเห็นแรคคูนตัวหนึ่งที่มีกระป๋องมายองเนสติดอยู่บนหัวในเมืองดัลลัส รัฐเท็กซัส ดูเหมือนว่ามันกำลังหาอาหาร จึงเอาหัวมุดเข้าไปในกระป๋องจนมิด และเอาออกไม่ได้ มันจึงเดินเตร่ไปมาในย่านที่อยู่อาศัยเป็นเวลาหลายวันโดยมีกระป๋องติดอยู่บนหัว แม้ว่าชาวบ้านจะเห็นมันหลายครั้ง แต่เจ้าหน้าที่กู้ภัยก็ไม่สามารถจับมันได้ จนกระทั่งพบมันซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ หลังจากรออยู่พักใหญ่ ในที่สุดเจ้าหน้าที่กู้ภัยก็สามารถช่วยเหลือมันออกมาได้ โชคดีที่นอกจากจะขาดน้ำเนื่องจากไม่ได้กินหรือดื่มอย่างเหมาะสมเป็นเวลาหลายวันแล้ว สุขภาพโดยรวมของมันก็อยู่ในเกณฑ์ดี ชาวบ้านจึงตั้งชื่อให้มันตามประสบการณ์ที่ไม่ธรรมดานี้ว่า "มาโยเนซ่า" (Mayonesa)

จากรายงานของสำนักข่าว United Press International (UPI) เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม และสื่อท้องถิ่นในรัฐเท็กซัส ระบุว่า ชาวบ้านในย่านที่อยู่อาศัยแห่งหนึ่งในเมืองดัลลัส พบเห็นแรคคูนตัวหนึ่งเอาหัวซุกด้วยขวดมายองเนส แรคคูนตัวนั้นอยู่ในสภาพนี้มาหลายวัน ทำให้มองเห็นสภาพแวดล้อมไม่ชัด และหาอาหารและน้ำได้ไม่สะดวก ชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียงจึงแจ้งเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องเพื่อขอความช่วยเหลือ เนื่องจากเกรงว่าแรคคูนจะได้รับอันตราย

หน่วยบริการสัตว์แห่งดัลลัสได้เริ่มปฏิบัติการค้นหาและจับกุมหลังจากได้รับรายงาน แต่แรคคูนตัวนั้นก็ยังคงว่องไวมากแม้จะมีกระป๋องอยู่บนหัว มันหลบหลีกเจ้าหน้าที่ช่วยเหลือซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้ปฏิบัติการจับกุมต้องหยุดชะงักลง

เช้าวันจันทร์ เจ้าหน้าที่หน่วยบริการสัตว์สองคนพบมาโยเนซ่าอยู่ใกล้บ้านร้างหลังหนึ่งและได้ปีนขึ้นต้นไม้ไปแล้ว เจ้าหน้าที่คิดว่าการปีนต้นไม้ขึ้นไปจับตัวโดยตรงอาจทำให้แรคคูนตกใจ เพิ่มโอกาสหนี และอาจทำให้ตกจากต้นไม้และได้รับบาดเจ็บ เจ้าหน้าที่ทั้งสองจึงตัดสินใจอยู่ใต้ต้นไม้และรออย่างอดทน

หลังจากรออยู่พักหนึ่ง ในที่สุดมาโยเนซ่าก็ปีนลงมาจากต้นไม้และเดินผ่านกลุ่มผู้ช่วยเหลือ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งฉวยโอกาสเข้าไปจากด้านหลัง และควบคุมตัวมันได้สำเร็จ เป็นการยุติการ "เดินเร่ร่อนติดกระป๋อง" ที่กินเวลานานหลายวันในที่สุด

จากนั้น มาโยเนซ่าถูกนำตัวส่งไปยังศูนย์บริการสัตว์ดัลลัสเพื่อตรวจและรักษา เพื่อป้องกันไม่ให้ต้องได้รับบาดเจ็บขณะดิ้นรนเอากระป๋องออก เจ้าหน้าที่จึงปลอบให้สงบลงและให้ดื่มน้ำก่อน จากนั้นจึงค่อยๆ เอากระป๋องมายองเนสที่ติดอยู่บนหัวของมาโยเนซ่าออกอย่างระมัดระวัง

ผลการตรวจดีกว่าที่คาดไว้มาก มาโยเนซ่ามีอาการขาดน้ำเนื่องจากไม่ได้กินหรือดื่มอะไรเลยเป็นเวลาหลายวัน แต่โดยรวมแล้วไม่พบปัญหาสุขภาพร้ายแรงใดๆ และระดับพลังงานและกิจกรรมยังคงอยู่ในระดับสูง หน่วยงานบริการสัตว์แห่งดัลลัสระบุว่า นับว่าโชคดีมากที่มาโยเนซ่าสามารถรักษาสภาพนี้ไว้ได้หลังจากอดอาหารและน้ำมาหลายวัน

ชื่อ "มาโยเนซ่า" ก็มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์นี้เช่นกัน หลังจากที่ชาวบ้านเห็นแรคคูนเดินไปเดินมาโดยแบกขวดมายองเนสไว้บนหัว พวกเขาจึงตั้งชื่อเล่นให้ว่า "มาโยเนซ่า" โดยได้แรงบันดาลใจจากมายองเนส ซึ่งเป็นการเพิ่มอารมณ์ขันให้กับเหตุการณ์ช่วยเหลือที่น่าตื่นเต้นในตอนแรก

ปัจจุบัน มาโยเนซ่า กำลังได้รับการดูแลจาก Texas Metro Wildlife ซึ่งเป็นองค์กรช่วยเหลือและฟื้นฟูสัตว์ป่า คาดว่าจะปล่อยมาโยเนซ่ากลับสู่ธรรมชาติในไม่ช้าหลังจากอาการขาดน้ำดีขึ้น ฟื้นตัวเต็มที่ และได้รับการยืนยันว่าสามารถกลับไปใช้ชีวิตในป่าได้ ที่จริงแล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แรคคูนเอาหัวติดอยู่ในภาชนะบรรจุอาหารขณะหาอาหาร เหตุการณ์คล้ายกันนี้เคยเกิดขึ้นที่เชลเบิร์น รัฐเวอร์มอนต์ เมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา เพียงแต่แรคคูนตัวนั้นเจอปัญหาจากเนยถั่วลิสงแทนที่จะเป็นมายองเนส

เจ้าหน้าที่การประปาเชลเบิร์นพบแรคคูนตัวหนึ่งมีขวดพลาสติกใสครอบอยู่บนหัว มันดูเหมือนจะถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเนยถั่วลิสงที่เหลืออยู่ข้างใน และเอาหัวเข้าไปเลียอาหารที่เหลือ แต่ก็เอาออกมาไม่ได้ ที่แย่ไปกว่านั้น แรคคูนตัวนั้นอาจตกใจและมองไม่เห็นเพราะขวดบดบังทัศนวิสัย จึงปีนขึ้นต้นไม้สูงประมาณ 25 ฟุต (7.6 เมตร)

เนื่องจากแรคคูนติดอยู่บนที่สูงเกินไปและมีอาการตื่นตระหนก เจ้าหน้าที่ประปาจึงต้องขอความช่วยเหลือจากหน่วยดับเพลิงเชลเบิร์น เมื่อเจ้าหน้าที่ดับเพลิงมาถึง พวกเขาได้ตั้งบันไดสูง ปีนขึ้นไปถึงระดับความสูงของแรคคูน และใช้บ่วงคล้องอย่างระมัดระวังเพื่อควบคุมมัน ป้องกันไม่ให้มันตกลงมาจากต้นไม้ระหว่างการช่วยเหลือ

หลังจากพยายามอยู่พักใหญ่ เจ้าหน้าที่ดับเพลิงก็สามารถนำขวดเนยถั่วลิสงออกจากหัวของแรคคูนได้สำเร็จโดยไม่ทำร้ายมัน เมื่อทัศนวิสัยกลับมาเป็นปกติ แรคคูนก็ไม่ได้จากไปทันที แต่ยังคงอยู่บนกิ่งไม้สักพัก ดูเหมือนยังคงตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ต่อมาหน่วยดับเพลิงเชลเบิร์นได้บรรยายอย่างขบขันว่า แรคคูนตัวนั้นอาจกำลัง "ครุ่นคิดถึงการตัดสินใจในชีวิต" อยู่บนต้นไม้ หรืออาจกำลังมองหาใบโคลเวอร์สี่แฉกนำโชคในทุ่งด้านล่าง การช่วยเหลือทั้งหมดจบลงอย่างสงบสุขโดยไม่มีใครหรือสัตว์ได้รับบาดเจ็บ

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ทั้งสองนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นจากภาชนะบรรจุอาหารที่ถูกทิ้งต่อสัตว์ป่า แรคคูนมีประสาทสัมผัสการดมกลิ่นที่เฉียบคมและคุ้นเคยกับการคุ้ยหาอาหาร ดังนั้นภาชนะที่มีกลิ่นมายองเนส เนยถั่วลิสง ฯลฯ จึงดึงดูดพวกมันได้ง่าย เมื่อพวกมันเอาหัวเข้าไปในภาชนะเพื่อเลียเศษอาหาร พวกมันอาจไม่สามารถออกมาเองได้เนื่องจากขนาดของปากภาชนะหรือรูปทรงของภาชนะที่อาจขัดขวางการมองเห็น การเคลื่อนไหว การกิน และการดื่มของพวกมัน เมื่อเวลาผ่านไป พวกมันอาจตายได้จากภาวะขาดน้ำ ความหิว การบาดเจ็บ หรือการขาดอากาศหายใจ

หน่วยดับเพลิงเชลเบิร์นยังใช้เหตุการณ์ช่วยเหลือครั้งนี้เพื่อกระตุ้นให้ประชาชนทิ้งภาชนะบรรจุอาหารที่ใช้แล้วอย่างถูกวิธี และตรวจสอบให้แน่ใจว่าถังขยะปิดสนิทเสมอ เพื่อลดโอกาสที่สัตว์ป่าจะติดกับดักขณะหาอาหารโดยใช้กลิ่น หน่วยดับเพลิงชี้ให้เห็นว่าบางครั้งสัตว์ป่าใช้วิธีการหาอาหารที่เหนือความคาดหมายของมนุษย์ แม้แต่กระป๋องเปล่าที่ดูเหมือนไม่มีความสำคัญอะไรก็อาจกลายเป็นกับดักที่พวกมันหนีออกมาเองไม่ได้

ทั้งมาโยเนซ่าในดัลลัสและแรคคูนที่กินเนยถั่วลิสงในเชลเบิร์นต่างก็โชคดีที่ได้รับการช่วยเหลือ ทำให้เหตุการณ์ที่ดูเหมือนจะเป็น "ปัญหาที่เกิดจากอาหาร" ทั้งสองจบลงอย่างสงบสุข อย่างไรก็ตาม เบื้องหลังฉากที่น่าขบขันของการที่ภาชนะบรรจุอาหารติดอยู่ในภาชนะอื่นนั้น เป็นเครื่องเตือนใจว่าการทิ้งภาชนะบรรจุอาหารอย่างถูกวิธีสามารถลดโอกาสที่สัตว์ป่าจะตกอยู่ในอันตรายขณะหาอาหารได้