รู้ไหม? แมวโตแล้วแทบไม่ร้อง "เมี้ยว" ใส่กันเอง แต่เก็บเสียงนี้ไว้ใช้กับมนุษย์โดยเฉพาะ

เสียง "เมี้ยว" ที่เราได้ยินทุกวัน อาจไม่ได้มีไว้ให้แมวด้วยกันฟังเลยก็ได้

หลายบ้านคงคุ้นกับภาพเจ้าเหมียวเดินมาหยุดตรงหน้าแล้วร้อง "เมี้ยว" หนึ่งที ก่อนจะพาเราเดินไปที่ชามอาหาร หรือไม่ก็กระโดดขึ้นมานั่งข้างๆ เหมือนกำลังจะบอกอะไรสักอย่าง จนหลายคนคิดว่าแมวคงใช้เสียงนี้คุยกับแมวตัวอื่นเป็นเรื่องปกติ แต่ความจริงกลับน่าสนใจกว่านั้นมาก

แมวโตเต็มวัยแทบไม่ใช้เสียงเมี้ยวคุยกัน

เวลาที่แมวโตเต็มวัยเจอกัน พวกมันมักสื่อสารผ่านภาษากาย กลิ่น การขยับหาง การตั้งหู การสบตา หรือเสียงคำราม เสียงฟ่อ และเสียงร้องรูปแบบอื่นมากกว่า เสียง "เมี้ยว" ที่เราได้ยินบ่อยกลับพบได้น้อยมากในการสื่อสารระหว่างแมวโตด้วยกัน

เสียงเมี้ยวเดิมทีเป็นเสียงที่ลูกแมวใช้เรียกแม่ เพื่อบอกว่าหิว หนาว หรืออยากได้รับการดูแล เมื่อโตขึ้น แมวส่วนใหญ่แทบไม่จำเป็นต้องใช้เสียงนี้กับแมวตัวอื่นอีกแล้ว

แต่พออยู่กับมนุษย์... แมวกลับหยิบเสียงนี้กลับมาใช้อีกครั้ง

นักวิจัยจำนวนไม่น้อยมองว่า ตลอดช่วงเวลาหลายพันปีที่แมวอาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์ พวกมันเรียนรู้ว่าการร้อง "เมี้ยว" สามารถดึงความสนใจของคนได้ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการขออาหาร ขอเปิดประตู ขอเล่น หรือแม้แต่ขอให้ลูบตัว

ที่น่าสนใจคือ แมวแต่ละตัวมักพัฒนาเสียงเมี้ยวให้แตกต่างกันไปตามเจ้าของ บางตัวร้องสั้นๆ บางตัวลากเสียงยาว บางตัวส่งเสียงคล้ายบ่น ทั้งหมดล้วนเป็นการปรับวิธีสื่อสารให้มนุษย์ที่อยู่ด้วยเข้าใจได้ง่ายขึ้น

บางครั้งก็ไม่ใช่แค่อ้อน แต่เป็นการ "ฝึก" เจ้าของ

ถ้าทุกครั้งที่แมวร้องแล้วเรารีบเติมอาหาร เปิดประตู หรือหยิบขนมให้ แมวก็จะเรียนรู้ทันทีว่าเสียงเมี้ยวคือเครื่องมือที่ได้ผล พฤติกรรมนี้จึงยิ่งเกิดบ่อยขึ้น จนหลายคนแซวว่าไม่ได้เป็นคนเลี้ยงแมว แต่กำลังถูกแมวฝึกให้ทำตามคำสั่งอยู่ต่างหาก

เพราะฉะนั้น ครั้งหน้าที่เจ้าเหมียวเดินมาหาแล้วร้อง "เมี้ยว" อย่าเพิ่งคิดว่าเป็นแค่เสียงธรรมดา มันอาจเป็นภาษาที่ถูกปรับแต่งมาตลอดหลายชั่วอายุแมว เพื่อใช้สื่อสารกับมนุษย์อย่างเราโดยเฉพาะก็ได้