เปิด 8 อาชีพโบราณยุคกรุงศรีอยุธยา ที่ปัจจุบันแทบไม่มีใครทำแล้ว

สวัสดีชาวโพสต์จังกันทุกคน ถ้าพูดถึงกรุงศรีอยุธยา หลายคนอาจนึกถึงวัดเก่า พระราชวัง หรือการค้าขายกับชาวต่างชาติ แต่รู้ไหมว่า ในสมัยนั้นมีอาชีพหลายอย่างที่เคยสำคัญต่อบ้านเมืองมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป

เทคโนโลยีและวิถีชีวิตเปลี่ยน อาชีพเหล่านี้ก็ค่อย ๆ หายไป จนคนรุ่นใหม่แทบไม่เคยได้ยินชื่อ

วันนี้พาไปรู้จัก 8 อาชีพโบราณยุคกรุงศรีอยุธยา ที่ปัจจุบันแทบไม่มีใครประกอบอาชีพนี้แล้ว

1. หมื่นสาส์น (ผู้ส่งสารหลวง)

ก่อนจะมีโทรศัพท์หรืออินเทอร์เน็ต ข่าวสารสำคัญทั้งหมดต้องอาศัยคนส่งสารหลวงเป็นผู้เดินทางนำพระราชโองการ เอกสารราชการ และข่าวสำคัญไปยังหัวเมืองต่าง ๆ บางครั้งต้องเดินทางหลายร้อยกิโลเมตร ใช้ทั้งม้า เรือ และการเดินเท้า ถือเป็นอาชีพที่ต้องอาศัยความซื่อสัตย์และความอดทนอย่างมาก

2. คนตีฆ้องยาม

ในยุคที่ยังไม่มีนาฬิกาสาธารณะ คนตีฆ้องยามมีหน้าที่บอกเวลาให้ชาวเมืองรับรู้ รวมถึงตีฆ้องเตือนเมื่อเกิดไฟไหม้ ข้าศึกบุก หรือมีเหตุฉุกเฉิน ถือเป็นระบบแจ้งเตือนของเมืองในสมัยนั้น

3. คนเฝ้าประตูเมือง

กรุงศรีอยุธยามีประตูเมืองหลายแห่ง ทุกประตูจะมีเจ้าหน้าที่คอยตรวจคนเข้าออก ควบคุมสินค้า และดูแลความปลอดภัย เปรียบได้กับด่านตรวจในปัจจุบัน

4. คนเลี้ยงช้างหลวง

ช้างถือเป็นกำลังสำคัญทั้งในการศึก การเดินทาง และพระราชพิธี จึงมีเจ้าหน้าที่ดูแลช้างโดยเฉพาะ ตั้งแต่การฝึก อาบน้ำ ให้อาหาร ไปจนถึงเตรียมช้างสำหรับออกรบ เป็นอาชีพที่ต้องใช้ความชำนาญสูง

5. ช่างทำดินประสิว

ดินประสิวเป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิตดินปืน ช่างทำดินประสิวจึงมีบทบาทต่อการป้องกันประเทศอย่างมาก วิธีการผลิตค่อนข้างซับซ้อนและต้องอาศัยความรู้เฉพาะด้าน ปัจจุบันแทบไม่มีผู้ประกอบอาชีพนี้แล้ว

6. ช่างหล่อปืนใหญ่หลวง

สมัยอยุธยามีการสร้างปืนใหญ่ไว้ใช้ป้องกันเมืองและใช้ในการสงคราม ช่างหล่อปืนต้องมีความรู้ด้านโลหะ การหลอมทองสัมฤทธิ์ และการขึ้นรูปขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นงานที่ละเอียดและใช้แรงงานจำนวนมาก

7. นายเรือสำเภาหลวง

กรุงศรีอยุธยาเป็นศูนย์กลางการค้าระหว่างประเทศ จึงมีนายเรือที่รับหน้าที่ควบคุมเรือสำเภาหลวง เดินทางไปค้าขายกับจีน ญี่ปุ่น อินเดีย และประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถือเป็นอาชีพที่มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของอาณาจักร

8. คนคุมหอพระคลังสินค้า

สินค้าอย่างข้าว ไม้หอม งาช้าง เครื่องเทศ และสินค้านำเข้าจากต่างประเทศ ล้วนถูกเก็บไว้ในพระคลังหลวง จึงต้องมีผู้ดูแล ตรวจนับ และรักษาทรัพย์สินของแผ่นดิน ถือเป็นตำแหน่งที่ได้รับความไว้วางใจอย่างมาก

แม้อาชีพเหล่านี้จะค่อย ๆ หายไปตามกาลเวลา แต่หลายหน้าที่ก็ถูกพัฒนาและแทนที่ด้วยเทคโนโลยีหรือหน่วยงานสมัยใหม่ เช่น ผู้ส่งสารกลายเป็นระบบไปรษณีย์และการสื่อสารดิจิทัล คนตีฆ้องยามถูกแทนที่ด้วยระบบแจ้งเตือนและนาฬิกา ส่วนคนเฝ้าประตูเมืองก็พัฒนาเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและด่านตรวจต่าง ๆ

อาชีพเหล่านี้จึงไม่ใช่แค่เรื่องราวในหน้าประวัติศาสตร์ แต่ยังสะท้อนให้เห็นว่าผู้คนในสมัยกรุงศรีอยุธยามีการแบ่งหน้าที่และระบบการทำงานที่เป็นระเบียบกว่าที่หลายคนคิด

แหล่งอ้างอิง

• พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา
• กรมศิลปากร
• พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา
• หนังสือ ประวัติศาสตร์กรุงศรีอยุธยา โดยกรมศิลปากร
• หอจดหมายเหตุแห่งชาติ