ตำนานที่ผู้ใหญ่ยุค 90 รู้กันดี! ย้อนรอย "หนังปู้ลู่" ม้วนเทープริศนาหลังร้านขายวิดีโอ... มันคืออะไรกันแน่?

ถ้าย้อนกลับไปในยุค 90s ถึงช่วงต้นปี 2000 ยุคที่ยังไม่มีอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง ไม่มีสมาร์ทโฟน หรือสตรีมมิ่งให้กดดูง่ายๆ แค่ปลายนิ้ว

คุณยังจำความรู้สึกเวลาเดินเข้าร้านเช่าวิดีโอได้ไหมครับ?

นอกจากหนังแอ็กชัน หนังผี หรือการ์ตูนที่วางเรียงรายอยู่บนชั้นแล้ว... มันจะมีมุมหนึ่งที่ซ่อนอยู่หลังร้าน หรือใต้เคาน์เตอร์ ที่คนยุคนั้นเรียกกันติดปากว่าแหล่งรวม "หนังปู้ลู่" !

คำว่า "หนังปู้ลู่" เป็นภาษาปากหรือสแลงยุคเก่าที่ใช้เรียกภาพยนตร์วาบหวาม ภาพยนตร์อีโรติก หรือหนังผู้ใหญ่ในสมัยนั้น

จุดเริ่มต้นมักมาจากเทปม้วน VHS สภาพผ่านการใช้งานมาอย่างยาวนาน ปกมักจะซีดจาง หรือบางทีก็ไม่มีปกเลยด้วยซ้ำ มีแค่ม้วนเทปสีดำเปื้อนฝุ่นพร้อมตัวหนังสือเขียนด้วยปากกาเคมีสั้นๆ

เสน่ห์ (และความตื่นเต้น) ของหนังยุคนั้นคืออะไร?

• ความลึกลับและต้องแอบ: การจะได้ดูแต่ละเรื่องไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องรอพ่อแม่หลับ หรือแอบนัดเพื่อนมามั่วสุมกันที่บ้านใครสักคน

• การลุ้นคุณภาพไฟล์: สัญญาณภาพมักจะสั่น เป็นเส้นซ่าๆ (Noise) บางช่วงภาพล้ม หรือเสียงหาย ต้องคอยหมุนปรับหัวเทปวิทยุ/วิดีโออยู่ตลอดเวลา

• คลังแสงร้านเช่าวิดีโอ: ขาประจำเป็นอันรู้กันว่า ต้องเดินไปกระซิบถามเฮียหรือเจ๊เจ้าของร้านเบาๆ ว่า "มีม้วนใหม่มาบ้างไหม?"

•  

ใครทันยุคเดินเข้าร้านเช่าวิดีโอแล้วแอบเหล่มุมหลังร้านบ้างครับ? ม้วนแรกที่คุณเคยผ่านตาคือเรื่องอะไร หรือมีวีรกรรมแอบดูสุดพีคยังไง ลองมาแชร์ความหลังกันหน่อย!