เรื่องจริงของ "Brendon Grimshaw" ชายผู้ถูกหวย แล้วนำเงินทั้งหมดไป "ซื้อเกาะส่วนตัว"

ถูกหวยแล้วทุ่มเงินซื้อเกาะส่วนตัวทั้งเกาะ? 

ลองนึกภาพว่า วันหนึ่งคุณได้เงินก้อนใหญ่ แล้วตัดสินใจไม่ซื้อรถหรู ไม่สร้างคฤหาสน์ แต่ใช้เงินทั้งหมดแลกกับเกาะร้างกลางมหาสมุทร ก่อนย้ายไปใช้ชีวิตเพียงลำพังท่ามกลางเต่ายักษ์และป่าเขียวขจี

เรื่องนี้ฟังคล้ายชีวิตของผู้ถูกรางวัลลอตเตอรี่ แต่เมื่อตรวจสอบแล้ว ยังไม่พบหลักฐานน่าเชื่อถือว่ามีชายคนใดถูกหวยแล้วนำเงินทั้งหมดไปซื้อเกาะตามเรื่องเล่านี้ เรื่องที่น่าจะถูกนำมาปะปนกันมากที่สุดคือชีวิตของ เบรนดอน กริมชอว์ ชายชาวอังกฤษผู้ซื้อเกาะโมแยนน์ในเซเชลส์ด้วยเงินของตัวเอง ไม่ใช่เงินรางวัลจากลอตเตอรี่

จากบรรณาธิการหนังสือพิมพ์สู่เจ้าของเกาะร้าง

ปี 1962 กริมชอว์ซึ่งทำงานในวงการหนังสือพิมพ์ ตัดสินใจซื้อ เกาะโมแยนน์ (Moyenne Island) เกาะขนาดประมาณ 9.9 เฮกตาร์ในมหาสมุทรอินเดีย ด้วยเงินราว 8,000 ปอนด์

ตอนนั้นเกาะถูกทิ้งร้างมานานหลายสิบปี เต็มไปด้วยวัชพืช พุ่มไม้รก และแทบไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก เขาไม่ได้ซื้อเกาะเพื่อสร้างรีสอร์ตหรู แต่ตั้งใจย้ายเข้าไปอยู่และค่อย ๆ ฟื้นฟูพื้นที่ด้วยสองมือของตัวเอง

ปลูกต้นไม้กว่า 16,000 ต้นด้วยตัวเอง

กริมชอว์ได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนชาวเซเชลส์ชื่อ เรอเน อองตวน ลาฟอร์จูน ทั้งคู่ใช้เวลาหลายสิบปีเปิดทางเดิน เก็บกวาดพื้นที่ และปลูกต้นไม้พื้นเมืองรวมประมาณ 16,000 ต้น

จากเกาะที่เคยแห้งแล้งและถูกทิ้งร้าง พื้นที่เริ่มกลับมาเขียวชอุ่ม นกและสัตว์ขนาดเล็กเข้ามาอาศัยมากขึ้น ขณะที่เต่ายักษ์อัลดาบราถูกนำมาดูแลและปล่อยให้เดินอย่างอิสระบนเกาะ 

ชีวิตของเขาไม่ได้สะดวกสบายแบบมหาเศรษฐีเจ้าของเกาะ ไม่มีโรงแรมขนาดใหญ่ ไม่มีท่าเรือหรู และไม่มีคฤหาสน์ริมทะเล สิ่งที่เขาสร้างขึ้นคือบ้านเรียบง่าย ทางเดินในป่า และพื้นที่ปลอดภัยสำหรับสัตว์

เคยมีคนเสนอซื้อด้วยเงินมหาศาล แต่เขาไม่ขาย

เมื่อเกาะเริ่มกลายเป็นพื้นที่ธรรมชาติที่สมบูรณ์ นักลงทุนและผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์เริ่มมองเห็นมูลค่า มีเรื่องเล่าว่าเขาเคยได้รับข้อเสนอระดับหลายสิบล้านดอลลาร์เพื่อขายเกาะให้สร้างรีสอร์ต แต่กริมชอว์ปฏิเสธ เพราะไม่ต้องการเห็นต้นไม้ที่ปลูกมากับมือถูกโค่นเพื่อสร้างโรงแรม

แม้จำนวนเงินในข้อเสนอจะแตกต่างกันตามแหล่งข่าว สิ่งที่ตรงกันคือเขาเลือกการอนุรักษ์มากกว่าการขายเกาะเพื่อทำกำไร 

จากเกาะส่วนตัวสู่พื้นที่อนุรักษ์

ความตั้งใจของกริมชอว์ไม่ได้จบแค่การเป็นเจ้าของเกาะ เขาต้องการให้โมแยนน์ได้รับการปกป้องหลังจากเขาเสียชีวิต จึงก่อตั้งมูลนิธิเพื่อดูแลพื้นที่และผลักดันให้เกาะมีสถานะเป็นเขตอนุรักษ์

ในเวลาต่อมา โมแยนน์ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ และยังคงเปิดให้ผู้คนเข้าเยี่ยมชมภายใต้การดูแลที่เน้นรักษาธรรมชาติ กริมชอว์อาศัยอยู่บนเกาะจนเสียชีวิตในปี 2012 ทิ้งมรดกที่มีค่ากว่ารีสอร์ตหรูไว้เบื้องหลัง (Wikipedia)

เขาไม่ได้ใช้เงินทั้งหมดแล้วอยู่อย่างสุขสบายทันที

การซื้อเกาะเป็นเพียงจุดเริ่มต้น กริมชอว์ยังต้องใช้ทั้งเวลา แรงกาย และเงินในการฟื้นฟูพื้นที่ต่อเนื่องหลายสิบปี เกาะส่วนตัวมีค่าใช้จ่ายมากกว่าราคาซื้อ ทั้งเรื่องน้ำ ไฟฟ้า การขนส่ง อาหาร การซ่อมแซม และการดูแลระบบนิเวศ

ดังนั้น เรื่องของเขาจึงไม่ใช่เทพนิยายแบบ “ซื้อเกาะแล้วใช้ชีวิตสบายตลอดไป” แต่เป็นเรื่องของชายคนหนึ่งที่ยอมใช้เวลาครึ่งชีวิตเปลี่ยนพื้นที่รกร้างให้กลายเป็นบ้านของสัตว์และต้นไม้นับพัน

เรื่องจริงงดงามกว่าตำนานผู้ถูกหวย

สิ่งที่เขาทำกลับน่าจดจำกว่า เพราะชายธรรมดาคนหนึ่งซื้อพื้นที่เล็ก ๆ กลางทะเล แล้วใช้เวลากว่า 50 ปีทำให้เกาะซึ่งเคยไร้ชีวิตกลายเป็นป่าเขียวขจี ก่อนมอบมันกลับคืนให้ธรรมชาติ