ย้อนวัย "แท้งค์น้ำปูนในโรงเรียน" ความทรงจำเย็นฉ่ำที่เด็กยุคก่อนไม่มีวันลืม!

        ลองนึกย้อนกลับไปตอนเรายังใส่ชุดนักเรียนขาสั้นหรือกระโปรงบานๆ ดูสิครับ พอเสียงออดเลิกเรียนหรือเวลาพักเที่ยงดังขึ้น สิ่งแรกที่เด็กวัยเราพร้อมใจกันทำโดยไม่ได้นัดหมาย คือการวิ่งกระหืดกระหอบตรงไปที่มุมหนึ่งของหลังอาคารเรียน จุดที่มีเจ้าโครงสร้างคอนกรีตทรงสูงตั้งเด่นเป็นเอกลักษณ์ นั่นคือ "แท้งค์น้ำปูนทรงสี่เหลี่ยม" ที่มีก๊อกน้ำเรียงรายอยู่รอบทิศ

เชื่อไหมว่าวัตถุสีเทาทึบๆ แท่งนั้น มันไม่ใช่แค่สถานที่แก้กระหาย แต่มันคือศูนย์รวมสโมสรวัยเด็กของคนวัย 30 ปลายๆ ขึ้นไปอย่างแท้จริง

        จำความรู้สึกตอนเอาหน้าไปใกล้ๆ แท้งค์น้ำปูนได้ไหมครับ? กลิ่นละอองน้ำผสมกลิ่นปูนเปียกชื้นๆ จะลอยมาปะทะจมูกทันที และสิ่งที่แปลกประหลาดจนเป็นปริศนาวัยเด็กคือ น้ำจากแท้งค์ปูนมัน "เย็นเจี๊ยวผิดปกติ" เย็นชนิดที่ว่าแทบไม่ต้องพึ่งน้ำแข็ง ทั้งที่มันก็แค่ตั้งตากแดดตากลมอยู่กลางแจ้งแท้ๆ แถมวันไหนโชคดี ก๊อกน้ำปูนข้างล่างดันมีตระไคร่น้ำจับนิดๆ แต่เราในวัยนั้นก็ไม่เคยสน ก้มลงไปดื่มกันอย่างอร่อยชื่นใจสุดๆ

        อีกหนึ่งเสน่ห์ (หรือความกล้าหาญ?) ในยุคนั้น คือ "แก้วอะลูมิเนียมมีห่วง" ที่มักจะโดนร้อยเชือกฟางแขวนไว้กับตัวก๊อก แก้วใบเดียวนี่แหละครับที่เวียนใช้กันทั้งชั้นเรียน! คนก่อนหน้ากินเสร็จ เอาน้ำล้างก๊อกแป๊บๆ แล้วเราก็ตักกินต่อ ไม่มีใครร้องเรียนเรื่องสุขอนามัย ไม่มีใครกลัวเชื้อโรค เพราะสำหรับเด็กยุคนั้น การได้ต่อคิวยืนคุยกับเพื่อนข้างๆ เรื่องการ์ตูนช่อง 9 หรือนินทาครูประจำชั้นขณะรอคิวกินน้ำ มันคือช่วงเวลาพักผ่อนที่โคตรมีความสุขแล้ว

        แท้งค์น้ำปูนไม่ได้เป็นแค่ที่กินน้ำ แต่ยังเป็น "จุดนัดพบ" ระดับคลาสสิก แอบชอบใครก็เดินผ่านรอบแท้งค์น้ำ นัดส่งการบ้านก็เจอกันตรงนี้ หรือแม้แต่เวลาจะวางมวยชกกันตอนเลิกเรียน "เจอหน้าแท้งค์น้ำ" ก็เคยเป็นคำท้าทายสุดฮิตของเด็กผู้ชายยุคนั้นมาแล้ว

        ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน... โครงสร้างปูนเหล่านั้นค่อยๆ ถูกทุบทิ้งและหายไปทีละโรงเรียน ถูกแทนที่ด้วยตู้น้ำดื่มสแตนเลสแบบกรองสะอาด มีแก้วกระดาษใช้แล้วทิ้ง หรือเด็กๆ สมัยนี้ก็พกกระติกน้ำส่วนตัวกันหมดแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าในมุมของสุขอนามัยและสุขภาพ มันดีกว่ายุคเราแบบเทียบกันไม่ติด

        แต่เอาเข้าจริง ในมุมของความรู้สึก มันก็น่าเสียดายเหมือนกันนะ เพราะการหายไปของแท้งค์น้ำปูน มันไม่ได้พาเอาแค่วัตถุชิ้นหนึ่งหายไป แต่มันได้เอา "วิถีชีวิตแบบเรียบง่าย" และความใกล้ชิดสนิทสนมแบบไม่ต้องมีช่องว่างของคนยุคนั้นตามไปด้วย

        แล้วเพื่อนๆ ล่ะครับ... มีความทรงจำแปลกๆ หรือเรื่องเล่าขำๆ เกี่ยวกับแท้งค์น้ำปูนในโรงเรียนเก่าตัวเองกันบ้างไหม? ลองมาคอมเมนต์ย้อนวัยแลกเปลี่ยนกันหน่อยครับ!