เรื่องเล่าของโชคลาง ที่แตกต่างแต่มีความหวังของทุกคน (วัดหลวงพ่อพระลับ)

ความเชื่อที่ไม่มีวันจางหาย  จะยิ่งใหญ่และเหมาะสมในการสื่อสาร 

มีความสุขและความหวังในส่วนน้อยที่เรานั้นได้ไป ยิ่งมากกว่าอย่างนั้นอย่างไรคือใจของเรามอง 

สีแดงคือความดี ความโชค และเรื่องราว อาจจะได้หรือไม่นั้นไม่มีใครกล่าวอย่างเหมาะสม 

ความลับที่มีในหัวใจทุกดวงไป  ลองสักครั้งใครนั้นจะได้พบประจบทุกการเดิน

   วันนี้คงจะว่าไม่ได้หากว่าเรานั้นได้เดินทางมายังวัดแห่งนี้ ที่มีชื่อเสียงคือวัดหลวงพ่อพระลับ วัดนี้ตอนที่เข้าไปในตอนนั้นเรามองเห็นผู้คนจำนวนมากซึ่งมีความแปลกจากที่เรานั้นไปวัดที่มีความยิ่งใหญ่กว่า นั่นคือวัดหลวงพ่อพระลับ สีสันสดใสด้วยพวงมาลัยสีแดง กลิ่นธูปเสียงในการเคาะที่ประสานกันอย่างไม่หวาดหวั่น 

   หากว่าจะเล่าในส่วนของการเสี่ยงดวง แน่เลยว่าคนเรานั้นมีความหวังเสมอ ในส่วนที่เรานั้นเรียกว่าการลุ้นที่ลุ้นในทุกเดือน หากว่าถูกสามารถที่จะได้ แต่ว่าหากไม่ได้แล้ว จะต้องทำอย่างไรในเส้นทางที่เสมอทุกเรื่องราว ตอนที่เรานั้นเดินเข้าไปเขานั้นเรียกว่าโชคของใครของเรา แม้ว่าจะไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ว่าตอนสุดท้ายนั้นโชคจะต้องอยู่ที่ตัวของใครของเรา

    สิ่งที่สะดุดในตอนแรกนี้คือยักษ์ครุฑ หรือว่าเขานั้นจะเรียกว่าพระพรม ที่อาจจะบอกว่าคือคนที่คอยดูแลปกปักรักษา จะให้ในส่วนของโชคลาภของคนที่มาขอ แต่เราเองนั้นไม่เคยคิดว่าทุกอย่างนั้นจะได้มาโดยที่เรานั้นไม่มีการสร้างหรือว่าพยายาม หากว่าจะได้นั้นอาจจะเพราะว่าบุญกรรมเก่าที่มีมา แต่หากว่าจะได้ในส่วนของเงินจำนวนที่ว่านั้นยาก 

    กราบไหว้ด้วยศรัทธา และการก้าวขึ้นไปด้านบนนั้นมาด้วยความหวัง มียายคนหนึ่งนั้นบอกกับเราว่า เขานั้นศรัทธามากเพราะว่ามาที่นี่กี่ครั้งท่านให้ทุกครั้งเลย เจ็ดงวดต่อกันแล้ว นั่นหมายความว่าเขานั้นได้กับโชคของตนเองหรือเพราะว่าบุญเก่า

    เมื่อเรานั้นไปถึงวัดและเดินทางมาที่นี่ นั้นเราจะมีความสุขอย่างหนึ่งคือในการเดินนั้นมีหญ้าเทียมที่ปูอย่างสวยงาม เวลาเดินนั้นเดินอย่างสบายเท้า ด้วยอากาศที่ร้อนและแสงแดดที่มากมาย แต่ว่าไม่ได้ทำให้เรานั้นหงุดหงิดเลย ดูร่มเย็น ทุกอย่างเจริญตาเจริญใจมาก สีเขียวตัดกับสีแดง 

   ลักษณะการตกแต่งเหมือนล้านนา มีสายโยงไขว่ขว้าในรอบสถานที่สีสันสวยงาม หลายครั้งที่เราเองพยายามมองในรูปแบบของความสุขเมื่อเรานั้นมองขึ้นบนท้องฟ้า สีสันนั้นมีความวนรอบอย่างที่เรานั้นไม่อาจจะแปลเปลี่ยนได้  สายระโยงระยาง สิ่งที่บอกได้ว่า การสื่อสารทางวัฒนธรรมนั้นมีความกระจัดกระจายในช่วงของสายธาร  

     ท้าวเวสสุวรรณ สีสันที่แตกต่างจากความหมายของคนเรา บางครั้งเราอาจจะบอกว่าการมากราบและขอพรนั้นคือความสุขของคนหลากหลาย ไม่ว่าจะเชื่อหรือว่าไม่เชื่อ แต่หากว่าใครนั้นชอบและรักในการเล่นจะมีความสุขมากในการที่ได้โชค แต่หากว่าคนที่มีโชคแต่ว่าไม่เคยเล่นจะมีความสุขในการที่จะมาพักผ่อนและสร้างความสุขด้วยการพักผ่อน 

    ความเชื่อที่แตกต่าง พญานาคนั้นจะบอกเราว่าเป็นความเชื่อในส่วนไหนสัญลักษณ์นั้นสามารถที่จะบอกได้เสมอ เกล็ดของพญานาคในแต่ละเกล็ดนั้นทำให้เรานั้นเห็นถึงในส่วนของความเปลี่ยนแปลง ความพยายามความเสมอภาค ที่ไม่ว่าจะอย่างไรจะเห็นในความศรัทธาที่ยิ่งกว่า 

    สิ่งที่สร้างและเสมอที่ไม่ว่าเรานั้นจะไปไหนเราเองจะเห็นคือสีสันและความเหมาะสมในลวดลาย ดอกไม้หรือว่าการถวายนั้นใช้ในส่วนของยขันธ์หมากเบ็งหรือเราอาจจะเรียกว่า บายศรี 

     คนเราเมื่อเรานั้นเดินทางมาถึงสถานที่ใหม่ แล้วสิ่งที่มากกว่านั้นคือเรื่องราว จำนวนคนที่มานั้นมาด้วยความศรัทธา พระนั้นอยู่ในวัดก็จริง แต่นอกจากพระแล้วเรานั้นยังเห็นในสิ่งที่เรานั้นเรียกว่าโชคจากการทำบุญนั้นส่งผลให้มีความเข้าใจและหลากหลายความเชื่อ