ทักษะความเป็นมนุษย์ที่หุ่นยนต์ยังมีข้อจำกัดในการลงมือทำแทนเรา

เราต่างได้ยินข่าวคราวเรื่องหุ่นยนต์และปัญญาประดิษฐ์เข้ามาทำงานแทนคนมากขึ้นเรื่อยๆ บางครั้งสถานการณ์นี้ก็สร้างความกังวลว่าวันหนึ่งเราจะตกงานกันหมดไหม แต่มองย้อนกลับมาที่เนื้อแท้ของงานหลายอย่างรอบ

ตัว กลับพบว่ายังมีบางสิ่งที่เครื่องจักรทำงานแทนไม่ได้เลยสักนิด สิ่งนั้นไม่ใช่ความเร็วหรือความแม่นยำ แต่มันคือเรื่องของความรู้สึกและความละเอียดอ่อนแบบมนุษย์ล้วนๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ซับซ้อนเกินกว่า

โปรแกรมคอมพิวเตอร์จะเข้าใจได้หมดจด

เวลาเราเดินเข้าร้านกาแฟเจ้าประจำ บาริสต้าที่ทักทายเราด้วยรอยยิ้มและจดจำได้ว่าเราชอบดื่มกาแฟไม่ใส่น้ำตาลคือเสน่ห์ที่ไม่มีอัลกอริทึมไหนเลียนแบบได้จริงจัง การบริการไม่ใช่แค่การชงกาแฟให้ได้มาตรฐานตาม

สูตรที่ตั้งค่าไว้ แต่คือการรับรู้ถึงอารมณ์ของลูกค้าในวันนั้น บางวันเราเหนื่อยล้าและต้องการคำปลอบโยน หรือแค่อยากได้รอยยิ้มที่เข้าใจกัน หุ่นยนต์ทำตามคำสั่งได้ดีเยี่ยม แต่การหยิบยื่นความเห็นอกเห็นใจ

โดยไม่ต้องรอการตั้งโปรแกรมนั้นเป็นเรื่องไกลตัวเครื่องจักรมาก

งานที่ต้องใช้การตัดสินใจในภาวะซับซ้อนและเต็มไปด้วยปัจจัยทางอารมณ์คือจุดแข็งของเรา การต่อรองธุรกิจที่ต้องอ่านสีหน้าคู่เจรจา การบริหารคนในทีมที่ต้องการการรับฟังและให้กำลังใจ หรือแม้แต่ศิลปะที่

ถ่ายทอดความเจ็บปวดและความหวังของชีวิต สิ่งเหล่านี้ต้องผ่านประสบการณ์และการตกตะกอนทางจิตใจ เครื่องจักรอาจจะเลียนแบบภาพวาดสวยๆ ได้จากการประมวลผลข้อมูลมหาศาล แต่มันไม่มีทางเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่

หลังฝีแปรงนั้นได้จริงๆ ความลึกซึ้งของการมีชีวิตอยู่คือสิ่งที่เรามีเหนือกว่าเทคโนโลยี

เรามักจะมองหาความสมบูรณ์แบบจากเครื่องจักร แต่ความผิดเพี้ยนเล็กน้อย ความกล้าเสี่ยง และการลองผิดลองถูกด้วยสัญชาตญาณคือสิ่งที่พาโลกมนุษย์ก้าวไปข้างหน้า นวัตกรรมที่เปลี่ยนโลกหลายอย่างเกิดจากความ

บังเอิญและการตั้งคำถามที่ไม่เป็นระบบ สิ่งเหล่านี้เกิดจากความอยากรู้อยากเห็นที่ไร้ขอบเขตของคนเรา ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากจะใส่ไว้ในโค้ดคำสั่ง

การทำงานร่วมกับเทคโนโลยีจึงไม่ใช่การแข่งขันเพื่อดูว่าใครเก่งกว่า แต่คือการเรียนรู้ที่จะใช้โอกาสนี้ทำสิ่งที่เครื่องจักรทำไม่ได้ให้ดียิ่งขึ้นไปอีก เราควรหันมาพัฒนาทักษะด้านมนุษย์สัมพันธ์ ความคิด

สร้างสรรค์ที่ฉีกกรอบ และการแก้ปัญหาด้วยความเข้าใจบริบทสังคมให้แข็งแกร่งขึ้น เพราะท้ายที่สุดแล้วงานที่มีความหมายที่สุดคืองานที่ดึงเอาความเป็นมนุษย์ออกมาใช้มากที่สุด และนั่นคือเหตุผลที่มนุษย์จะยัง

คงมีหน้าที่สำคัญในโลกใบนี้เสมอ