ยิ่งโต...เพื่อนในโซเชียลยิ่งเยอะ...แต่ทำไมกลับรู้สึกเหงากว่าเดิม

ยิ่งโต เพื่อนในโซเชียลยิ่งเยอะ...แต่ทำไมกลับรู้สึกเหงากว่าเดิม

เคยสังเกตไหม...

เมื่อก่อนตอนยังเรียนอยู่ แค่ถึงเวลาเลิกเรียนก็ไม่ต้องนัดกันให้วุ่นวาย

ทุกคนจะเดินออกมาพร้อมกัน หาร้านข้าว กินขนม เดินเล่น

หรือแค่นั่งคุยเรื่องไร้สาระก็หัวเราะได้ทั้งเย็น

ตอนนั้นเราไม่เคยคิดเลยว่า วันหนึ่ง "การได้เจอเพื่อน" จะกลายเป็นเรื่องยากขนาดนี้

พอโตขึ้น ทุกคนเริ่มมีเส้นทางของตัวเอง

บางคนแต่งงาน มีลูก มีครอบครัว

บางคนย้ายจังหวัด ย้ายประเทศ

บางคนทำงานหนักจนวันหยุดมีไว้สำหรับนอนพัก

จากที่เคยคุยกันทุกวัน กลายเป็นคุยกันปีละไม่กี่ครั้ง

จากที่เคยรู้ทุกเรื่องของกันและกัน กลายเป็นต้องเข้าไปดูในโซเชียล

ถึงจะรู้ว่าอีกคนกำลังใช้ชีวิตแบบไหน

สิ่งที่แปลกที่สุดคือ...

ทุกวันนี้เรามีช่องทางติดต่อกันมากกว่าเดิมหลายเท่า

มี Facebook มี Instagram มี TikTok มี LINE มีแอปแชตอีกนับไม่ถ้วน

แต่กลับรู้สึกว่า "คุยกันน้อยลง"

บางครั้งเรากดไลก์รูปเพื่อนทุกโพสต์ แต่ไม่ได้ถามสักคำว่า "ช่วงนี้โอเคไหม"

เรารู้ว่าเขาไปเที่ยวที่ไหน กินอะไร ซื้อรถคันใหม่หรือเปล่า

แต่ไม่รู้เลยว่า เขากำลังมีเรื่องเครียดหรือเปล่า

โซเชียลทำให้เรารู้จัก "ชีวิตที่ถูกเลือกมาให้เห็น"

แต่ไม่ได้ทำให้เราเข้าใจ "ความรู้สึกที่ซ่อนอยู่"

ยิ่งโต เราก็ยิ่งเข้าใจว่า...

การมีเพื่อนเป็นร้อยคน ไม่ได้สำคัญเท่าการมีสักคนที่เราสามารถโทรหาได้ตอนตีสองโดยไม่ต้องเกรงใจ

คนที่ไม่ถามก่อนว่า "มีธุระอะไร"

แต่ถามว่า "อยู่ไหน เดี๋ยวไปหา"

และบางครั้ง คนคนนั้นอาจไม่ใช่เพื่อนที่คุยกันทุกวัน

อาจเป็นเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันเป็นปี

แต่พอได้คุยกันอีกครั้ง ทุกอย่างก็เหมือนเวลาไม่เคยผ่านไป

ความสัมพันธ์ที่ดี ไม่ได้วัดกันที่จำนวนข้อความ

แต่วัดกันที่ความสบายใจเวลามีอีกฝ่ายอยู่

ถ้าวันนี้คุณยังมีคนแบบนั้นอยู่ในชีวิต อย่าปล่อยให้ความยุ่งทำให้ความสัมพันธ์ค่อย ๆ หายไป

ลองส่งข้อความไปหาเขาสักข้อความ

ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องมีธุระ

แค่พิมพ์ว่า...

"ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง"

บางทีข้อความสั้น ๆ แค่นั้น อาจกลายเป็นกำลังใจที่อีกคนกำลังรออยู่ก็ได้

สุดท้ายแล้ว...

เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่เราจำได้อาจไม่ใช่ว่าเคยมีผู้ติดตามกี่คน หรือเคยโพสต์อะไรได้ยอดไลก์เท่าไหร่

แต่คือการมีใครสักคนที่ยังจำเราได้ และยังยินดีรับสายเราเสมอ

แล้วคุณล่ะ...

ทุกวันนี้ ยังมีเพื่อนที่คิดว่า "ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ก็ยังโทรหาได้ทันที" อยู่กี่คน?