รีวิวหนัง พนักงานใหม่ โปรดรับไว้พิจารณา (HUMAN RESOURCES)

พบกับภาพยนตร์ Workplace Drama ที่รวมถึงปัญหาสังคมที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงอย่างกรุงเทพฯ มันกำลังฟ้องว่าชีวิตที่ไม่ดี เครียด แต่หาทางออกไม่ได้ เพราะมันไม่มีทางแก้ จึงทำได้แค่ปรับตัว อดทน อยู่กับมันแบบนี้ไปเรื่อยๆ แต่ความทุกข์ที่สะสมนี้ก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นระเบิดเวลาที่นำพาให้สังคมพินาศเมื่อไหร่ กำกับการแสดงโดย เต๋อ นวพล ธํารงรัตนฤทธิ์

เรื่องย่อ

เฟรน สาววัย 30 เจ้าหน้าที่ HR จัดหาพนักงานใหม่ พยายามปกปิดเรื่องตั้งท้องกับสามีอย่างเทม พนักงานขายเสื้อเกราะและอุปกรณ์เพื่อความปลอดภัย เพราะความเป็นอยู่เช่นนี้ ไม่เหมาะกับเด็กที่จะมาเกิดเลย ทั้งสภาพแวดล้อม ผู้คน และเงื่อนไขของสังคม

เฟรนร่วมงานกับเต็นท์ในการสัมภาษณ์หาพนักงานใหม่อยู่ตลอด เพราะไม่มีน้องคนไหนทนอยู่กับพี่จักร หัวหน้าแผนกที่มีสันดานร้ายลึก แถมยังกำหนดเส้นตายโดยอ้าง KPI ต้องหาพนักงานใหม่ให้ได้ใน 30 วัน ด้วยเงื่อนไขการทำงานจันทร์-เสาร์ เงินเดือน 18,000 คนที่ไม่มีที่ไปถึงจะยอมมาทำงาน

ซึ่ง จิดา คือน้องใหม่ที่ยอมรับความกดดันนั้น

ระหว่างนี้เรื่องตั้งท้องของเฟรนก็ทำให้สามีอย่างเทมรู้เข้าและดีใจมาก ทั้งๆที่ลึกๆในใจเฟรนแล้ว ไม่อยากให้เด็กเกิดมาเจอสิ่งที่เธอกำลังเจอในวัยทำงานเลย และการจองเข้าเรียนในโรงเรียนนานาชาติก็ใช้เงินสูงมาก ก่อนจะปิดท้ายด้วยเรื่องของเส้นสายที่เทมได้พบกับลูกค้าที่เป็นเจ้าหน้าที่รัฐชั้นผู้ใหญ่ ทำให้เทมมีคู่กรณีบนถนนก็สามารถมั่นใจได้ว่าเขาจะไม่เดือดร้อน แม้เขาดูเหมือนจะเป็นฝ่ายผิดที่บันดาลโทสะก็ตาม

ความชื่นชอบและประทับใจของครีเอเตอร์

1.มีการแช่ภาพหลายฉากอยู่นาน สะท้อนปัญหาการใช้ชีวิตในสังคม มันดูเหมือนมองโลกในแง่ร้าย แต่มันเป็นเรื่องจริง เพราะมันส่งผลทั้งทางตรงและทางอ้อม และการใช้ชีวิตยังคงวนเวียนเป็นวงกลมที่ไม่รู้จบ ถ้าคนดูไม่เข้าใจสิ่งที่ผู้กำกับสื่อ จะเบื่อหน่ายได้ง่ายๆเลย เช่น ภาพในครรภ์ที่ค้างไว้นานจนคนเข้าใจผิดคิดว่าหนังค้าง เน็ตหลุด ซึ่งมันคือเทคนิคถ่ายหนังแบบ Static long take หรือ Single static shot มันทำให้คนดูต้องตีความ บางครั้งผมเองก็เบื่อ ถึงจะเข้าใจอยู่บ้างก็ตาม

2.หนังน่าจะเข้าถึงคนทำงานประจำที่กำลังดิ้นรน แต่ไม่เลย..เพราะบางอย่างก็ไม่ได้รู้สึกอิน และการที่พยายามใส่ปัญหาสังคมทุกอย่างอัดเข้ามา ทำให้การสะท้อนอารมณ์ของเฟรนมันออกมาได้แค่สีหน้า..ที่เครียด อึดอัด แต่ทำอะไรไม่ได้มาก สิ่งนี้คือการเสียดสีสังคมในแบบที่ นวพล ธํารงรัตนฤทธิ์ถนัด น่าเสียดายที่หนังเรื่องนี้มีปัญหากับการเจอเทคนิคแช่ภาพนานเกินไป ระหว่างที่ฟังเสียงจากข่าวพูดถึงปัญหาสังคมต่างๆ และนั่นทำให้คนดูหลายคนรู้สึกไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหนัง พูดง่ายๆคือไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกว่าคนดูจะรู้สึกยังไง

3.สาเหตุที่บอกแบบนี้เพราะฟรีแลนซ์ ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2015/2558) ก็ไม่ได้มีปัญหาเรื่อง Storytelling อีกทั้งยังสามารถเสียดสีสังคมไปกับบริบทของพระเอกได้อย่างลื่นไหล แม้แต่หนังเรื่อง FAST & FEEL LOVE (2022/2565) ที่เป็นเรื่องจุกจิกเสียดสีเกี่ยวกับทำงานในบ้านก็สามารถไหลลื่น ไม่มีข้อสงสัยในบทหนังมากขนาดนี้ ทำให้พนักงานใหม่ โปรดรับไว้พิจารณา เป็นหนังอินดี้เต็มตัวที่สร้างอารมณ์ร่วมให้กับคนดูในวงแคบๆ

4.เอิงเอย ประภามณฑล เอี่ยมจันทร์ เจ้าแม่หนังอินดี้ในบทเฟรน ได้มาเป็นที่รู้จักก็จากหนังเรื่องนี้ ไม่ง่ายเลยที่จะต้องแสดงในทัศนะที่เต็มไปด้วยความกดดันและอึดอัดต่อสภาพแวดล้อมรอบตัวเธอ แม้ตอนที่เฟรนร่วมหลับนอนกับสามีก็ยังมีความอึดอัดกลัดกลุ้มในปัญหาระหว่างวัน จนมันแทบจะหลอมรวมกับตัวตนของเธอจริงๆเข้าไปทุกวัน แน่นอนว่าการแสดงของเธอในบทบาท Drama เรื่องนี้ถือว่าสอบผ่าน

5.พนักงานใหม่ไม่ได้หมายถึงน้องใหม่คนทำงานประจำ มันหมายถึงเด็กที่กำลังจะเกิดเพื่อโตมาเป็นผู้ใหญ่ราวกับเป็นลูกจ้างของสังคมทุนนิยม และการจะให้เด็กคนหนึ่งโตมามีคุณภาพเป็นเรื่องที่ต้องใช้ต้นทุนสูงประมาณนึง ครึ่งหลังของเรื่องและบทสรุปของหนังไม่เกี่ยวข้องกับการทำงานประจำอีกแล้ว เหมือนหนังหลงประเด็นไปโฟกัสที่ปัญหาสังคมแทน ทำให้คนดูที่คาดหวัง Drama Workplace ก็ต้องผิดหวังกันบ้าง

6.แต่หนังก็ทิ้งประเด็นไว้ถูกต้อง แม้จะไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนก็ตาม เพราะมันเป็นปัญหาที่เริ่มแล้วไม่มีวันจบ การใช้ชีวิตอยู่ในทุกวันนี้ ไม่เหมาะกับเด็กเกิดใหม่เป็นอย่างมาก แม้จะมองอย่างเป็นกลางหรือต่อให้มีฐานะร่ำรวยก็ตาม อย่างไรเสีย สังคมก็จะรุมล้อมไปด้วยปัญหาที่ไม่มีวันแก้ได้ และประเด็นแบบนี้แหละที่หนังเรื่องอื่นไม่เคยพูดถึง มันจึงเป็นหนังดีที่สื่อสารสิ่งที่เป็นเรื่องใหญ่ แต่มันไม่ใช่หนังสนุก

7.เมื่อไม่ใช่หนังที่สนุกแล้ว ก็ย่อมเกิดสองเสียงเป็นที่ถกเถียงในสังคมออนไลน์ ว่าแท้จริงแล้วเราดูหนังไม่เป็น หรือรสนิยมไม่ดีกันแน่ ครีเอเตอร์มองอย่างเป็นกลางก็ยอมรับว่ามันเป็นหนังดีที่ไม่ใช่หนังสนุก เหมาะกับการดูในบ้านมากกว่าในโรงภาพยนตร์ เป็นหนังอินดี้ที่ใช้การอุปมาและการตีความระหว่างทางค่อนข้างมาก เป็นหนังเข้าชิงรางวัลในต่างประเทศได้สำเร็จ แต่อาจไม่ได้ใจคนดู พนักงานใหม่ในที่นี้ไม่ได้เน้นไปที่ออฟฟิศเพียงอย่างเดียว แต่มันหมายถึงเด็กที่เพิ่งเกิดมาจะถูกจัดเป็นพนักงานใหม่ทั้งหมดที่ต้องพบเจอกับเรื่องทุกข์ใจหลายเรื่อง ต้องอดทนแบบไม่มีวันจบ ท่ามกลางสิ่งที่ทุกองค์กรไม่อยากรับเด็กจบใหม่เข้าทำงานอีกแล้ว เว้นเสียแต่จะเป็นคนที่มีคุณค่าสูงมากจริงๆเท่านั้น และนั่นไม่ใช่ที่สำหรับคนรุ่นใหม่เสียแล้ว นี่คือสิ่งหนังพยายามจะสื่อตลอดสองชั่วโมง ทำให้ครึ่งเรื่องหลังแทบจะไม่เกี่ยวกับเรื่องในออฟฟิศเลย