ราคาทุเรียนร่วงลงอย่างหนัก! ราคาตกฮวบฮาบ จนพ่อค้าบางรายถึงกับแจกฟรีเลยทีเดียว

มาเลเซียกำลังเผชิญกับวิกฤตการณ์ทุเรียนครั้งใหญ่ที่สุดในรอบหลายปี เนื่องจากต้นทุเรียนกำลังอยู่ในช่วงออกผลมากที่สุด ผลผลิตมีมากเป็นพิเศษ ประกอบกับความต้องการในตลาดส่งออกบางแห่งลดลง และข้อจำกัดการนำเข้าที่เข้มงวดขึ้น ทำให้มีทุเรียนจำนวนมหาศาลไหลเข้าสู่ตลาด ส่งผลให้เกิดภาวะสินค้าล้นตลาดและราคาตกต่ำอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ทุเรียนพันธุ์พรีเมียมอย่าง "มูซังคิง" ไปจนถึง "ทุเรียนบ้าน" ทั่วไป ราคาทุเรียนลดลงอย่างมาก ทุเรียนธรรมดาขายในราคาต่ำสุดเพียง 0.50 ริงกิต (ประมาณ 3.50 บาท) ต่อลูก ขณะที่พันธุ์พรีเมียมอย่าง D101 และเรดพราวน์ ราคาลดลงเหลือประมาณ 2 ริงกิต (ประมาณ 14 บาท) ต่อลูก ทุเรียนมูซังคิงบางชนิดราคาลดลงเหลือประมาณ 6 ริงกิต (ประมาณ 42 บาท) ต่อกิโลกรัม ซึ่งเป็นราคาต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ในรอบหลายปี ผู้บริโภคหลายคนเรียกฤดูกาลนี้ว่าเป็นฤดูกาลทุเรียนที่ราคาถูกที่สุดในรอบหลายปี

จากรายงานของบีบีซีและเดอะสเตรทส์ไทมส์ มาเลเซียผลิตทุเรียนประมาณ 550,000 ตันต่อปี ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา การส่งออกทุเรียนของมาเลเซียเพิ่มขึ้นอย่างมากเนื่องจากความต้องการที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากตลาดจีน พันธุ์มูซังคิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากเมืองเราบ์ รัฐปะหัง ซึ่งมักถูกเรียกว่า "เฮอร์มีสแห่งทุเรียน" ได้รับความนิยมมากที่สุด ดึงดูดเกษตรกรจำนวนมากให้เข้ามาปลูก หลายคนถึงกับตัดต้นยางและต้นปาล์มน้ำมันเพื่อปลูกทุเรียน โดยหวังจะได้รับผลประโยชน์จากการส่งออกที่เฟื่องฟู ตอนนี้ ต้นทุเรียนจำนวนมากที่ปลูกในปีนั้นกำลังสุกพร้อมๆ กัน ประกอบกับการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์ในปีนี้ ทำให้ปริมาณทุเรียนในตลาดเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน ซึ่งในวงการเรียกว่า "สึนามิทุเรียน"

อย่างไรก็ตาม การเพิ่มขึ้นของอุปทานเป็นเพียงสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ราคาทุเรียนตกต่ำ รายงานระบุว่าความต้องการในตลาดส่งออกบางแห่งต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้ และกฎระเบียบการนำเข้าที่เข้มงวดขึ้นในบางตลาดทำให้ทุเรียนจำนวนมากที่ตั้งใจจะส่งออกต้องกลับเข้าสู่ตลาดภายในประเทศ ซึ่งยิ่งทำให้ความไม่สมดุลระหว่างอุปทานและอุปสงค์รุนแรงขึ้น เนื่องจากทุเรียนมีอายุการเก็บรักษาที่สั้นมากหลังจากสุกและเน่าเสียได้ง่ายหากขายไม่ทัน เกษตรกรและผู้ขายจึงต้องลดราคาลงอย่างมากเพื่อหวังที่จะระบายสินค้าคงคลังอย่างรวดเร็วและลดการขาดทุนให้น้อยที่สุด ส่งผลให้หลายภูมิภาคได้จัดโปรโมชั่นลดราคาพิเศษ ผู้ขายบางรายเสนอโปรโมชั่น "ทุเรียนหนึ่งถุงเต็มๆ ในราคา 100 ริงกิต (ประมาณ 700 บาท)" ในขณะที่บางรายเสนอกระสอบขนาดใหญ่ให้ลูกค้าหยิบทุเรียนเอง ซึ่งดึงดูดผู้คนจำนวนมากและสร้างความคลั่งไคล้ในการซื้อทุเรียนอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

สิงคโปร์ก็ได้รับประโยชน์จากแนวโน้มราคาที่ลดลงนี้เช่นกัน ร้านขายทุเรียน "Durian Ninja" ในย่านแทมปินส์ ทางตะวันออก ได้แจกทุเรียนประมาณ 600 กิโลกรัมต่อวัน ตั้งแต่กลางเดือนมิถุนายน โดยแต่ละคนจะได้รับคนละสองลูก ทำให้มีผู้คนต่อแถวยาวเหยียด และทุเรียนก็ขายหมดภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งหรือสองชั่วโมง ทุเรียนขนาดเท่าฝ่ามือที่เหลืออยู่จะขายในราคา 1 ดอลลาร์สิงคโปร์ (ประมาณ 24 บาท) ต่อหนึ่งลูก  เจ้าของร้านกล่าวว่า เขาหวังที่จะดึงดูดผู้บริโภครุ่นใหม่ให้หันมาสนใจทุเรียนมากขึ้น และสร้างฐานลูกค้าใหม่ผ่านราคาที่ลดลงและโปรโมชั่นแจกฟรี

เบื้องหลังความสุขของผู้บริโภคนั้น กลับมีแรงกดดันอย่างมหาศาลต่อเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียน เจ้าของสวนทุเรียนหลายรายในเมืองเราบ์ระบุว่า ปลายปีที่แล้ว ราคาขายส่งเฉลี่ยของทุเรียนมูซังคิงอยู่ที่ประมาณ 13.5 ริงกิตต่อกิโลกรัม (ประมาณ 95 บาท) แต่ปัจจุบันราคาลดลงเกือบครึ่งหนึ่ง นอกจากนี้ ผู้ประกอบการรีสอร์ทและสวนทุเรียนยังชี้ให้เห็นว่า จำนวนสวนทุเรียนใหม่ที่เก็บเกี่ยวผลผลิตในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมามีจำนวนมาก ทำให้ตลาดเต็มไปด้วยทุเรียนมูซังคิง เกษตรกรและผู้ขายผลไม้ 6 รายเชื่อว่า ทุเรียนราคาถูกจำนวนมาก แม้จะมีชื่อมูซังคิง แต่ก็ไม่ได้มาตรฐานการส่งออก และสามารถขายได้ในราคาต่ำในตลาดภายในประเทศเท่านั้น ซึ่งยิ่งทำให้ราคาตลาดโดยรวมลดลง และส่งผลกระทบต่อผลิตภัณฑ์คุณภาพสูงอย่างแท้จริง

นอกจากราคาที่ลดลงอย่างมากแล้ว บางพื้นที่ปลูกทุเรียนยังได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศที่ผิดปกติในปีนี้ด้วย ผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมชี้ว่า ทุเรียนต้องการสภาพอากาศที่แตกต่างกันในแต่ละขั้นตอน ตั้งแต่การผสมเกสรและการออกดอกไปจนถึงการติดผล ปริมาณน้ำฝนที่ผิดปกติ ลมแรง หรือการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ล้วนส่งผลกระทบต่อผลผลิตและคุณภาพได้ เนื่องจากความแตกต่างของสภาพอากาศอย่างมากทั่วประเทศมาเลเซีย ทำให้บางสวนเก็บเกี่ยวได้ตามปกติ ในขณะที่บางสวนประสบปัญหาผลผลิตลดลงเนื่องจากสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย ประกอบกับราคาในตลาดที่ตกต่ำ ทำให้เกิดผลกระทบซ้ำซ้อน 

เนื่องจากรายได้ของเกษตรกรผู้ปลูกผลไม้ลดลงอย่างมาก หน่วยงานการตลาดสินค้าเกษตรแห่งสหพันธรัฐมาเลเซียจึงได้ออกมาตรการฉุกเฉิน โดยรับซื้อทุเรียนจากเกษตรกรรายย่อยในราคาขั้นต่ำเพื่อพยุงตลาด เจ้าหน้าที่คาดว่าราคาจะค่อยๆ ฟื้นตัวในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า ในขณะเดียวกัน อุตสาหกรรมทุเรียนกำลังขยายตลาดไปยังต่างประเทศอย่างแข็งขัน และจัดกิจกรรมส่งเสริมการขายในจีนแผ่นดินใหญ่เพื่อช่วยให้ผู้ส่งออกและผู้นำเข้าสร้างความร่วมมือ เป้าหมายคือการทำให้ทุเรียนมาเลเซียประสบความสำเร็จด้วยคุณภาพ แหล่งกำเนิด และมูลค่าแบรนด์ มากกว่าการแข่งขันด้านราคา “สึนามิทุเรียน” ครั้งนี้ ซึ่งสร้างความพึงพอใจให้กับผู้บริโภค ยังเป็นสัญญาณเตือนสำหรับอุตสาหกรรมทุเรียนในประเทศด้วย การหาจุดสมดุลระหว่างการขยายการเพาะปลูกและการรักษาสมดุลของตลาดจะเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอนาคต