ร่างของ "รองเท้าบู๊ตสีเขียว" อันโด่งดัง ซึ่งถูกฝังอยู่บนยอดเขาเอเวอเรสต์มาเกือบ 30 ปี กำลังจะกลับคืนสู่ถิ่นฐานเดิมแล้ว

นักปีนเขาปริศนาที่รู้จักกันในชื่อ "รองเท้าบู๊ตสีเขียว" ซึ่งถูกฝังอยู่บนยอดเขาเอเวอเรสต์ ยอดเขาที่สูงที่สุดในโลก มาเกือบ 30 ปี อาจจะได้กลับคืนสู่มาตุภูมิในปีนี้ รัฐบาลอินเดียได้เริ่มโครงการกู้ร่างเมื่อไม่นานมานี้ โดยหวังว่าจะนำร่างของนักปีนเขาผู้นี้ออกจาก "เขตมรณะ" ที่ระดับความสูงกว่า 8,500 เมตร เป็นครั้งแรกที่มีการเปิดเผยว่าตัวตนของเขาไม่ใช่เซวัง ปาลจอร์ อย่างที่เคยเชื่อกัน แต่เป็นดอร์เจ โมรุป นักปีนเขาชาวอินเดียอีกคนหนึ่งที่เสียชีวิตในปี 1996 นี่เป็นการเพิ่มบทใหม่ให้กับตำนานของยอดเขาเอเวอเรสต์ที่มีอายุเกือบ 30 ปี

หนังสือพิมพ์เดอะการ์เดียนรายงานว่า "รองเท้าบู๊ตสีเขียว" (Green Boots) ได้ชื่อมาจากรองเท้าบู๊ตปีนเขา Koflach สีเขียวสดใสที่เขาใส่ นับตั้งแต่การเสียชีวิตอย่างน่าเศร้าของเขาบนหน้าผาด้านเหนือของยอดเขาเอเวอเรสต์ในปี 1996 ร่างของเขายังคงขดตัวอยู่ในถ้ำที่ระดับความสูงประมาณ 8,500 เมตร ห่างจากยอดเขาเพียง 350 เมตร เนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งที่โดดเด่น ทำให้มันค่อยๆ กลายเป็นจุดสังเกตสำคัญบนเส้นทางด้านเหนือ นักปีนเขาหลายคนจะวิทยุไปยังค่ายฐานเพื่อรายงาน "รองเท้าบู๊ตสีเขียว" เพื่อยืนยันความคืบหน้า ในขณะที่บางคนจะพักผ่อนหรือหาที่กำบังในบริเวณใกล้เคียง ทำให้ร่างของเขาเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่โด่งดังและน่าเศร้าที่สุดของยอดเขาเอเวอเรสต์

เป็นเวลาหลายปีที่เชื่อกันอย่างกว้างขวางว่า "รองเท้าบู๊ตสีเขียว" เป็นของปาลจอร์ สมาชิกของกองกำลังตำรวจชายแดนอินเดีย-ทิเบต (ITBP) แต่เรื่องนี้ไม่เคยมีการยืนยันอย่างเป็นทางการ จนกระทั่งรัฐบาลอินเดียได้ระบุในเอกสารประกวดราคาว่า หลังจากการตรวจสอบตัวตนก่อนหน้านี้แล้ว ซากศพดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าเป็นของโมรุป สมาชิกอีกคนของทีมที่เสียชีวิตระหว่างการสำรวจยอดเขาเอเวอเรสต์ในปี 1996 ชายทั้งสองคนพร้อมกับเพื่อนร่วมทีมอีกคนหนึ่งพยายามปีนขึ้นสู่ยอดเขาจากทางด้านเหนือของทิเบต แต่ถูกพายุหิมะพัดกระหน่ำใกล้กับยอดเขา และในที่สุดทั้งสามคนก็เสียชีวิต

อลัน อาร์เน็ตต์ นักปีนเขาชาวอเมริกันและผู้บรรยายชื่อดังเกี่ยวกับยอดเขาเอเวอเรสต์ แสดงความประหลาดใจ โดยยอมรับว่าหลายปีที่ผ่านมาทุกคนเชื่อว่า "รองเท้าสีเขียว" คือ ปาลจอร์ และการเปลี่ยนตัวตนอย่างเป็นทางการนั้นค่อนข้างไม่คาดคิด อย่างไรก็ตาม เขาก็เชื่อว่าหากเหยื่อสามารถกลับบ้านได้ในที่สุด มันก็จะเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งสำหรับครอบครัวของพวกเขา

ตามเอกสารประกวดราคา รัฐบาลอินเดียต้องการให้ทีมที่รับภารกิจนี้ประกอบด้วยไกด์ชาวเชอร์ปาอย่างน้อย 6 คน ที่เคยพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์มาแล้วหลายครั้ง และต้องดำเนินการนำร่างของผู้เสียชีวิตกลับไปยังกรุงนิวเดลีให้เสร็จสิ้นภายในเดือนตุลาคมปีนี้ เนื่องจากสถานที่ปฏิบัติภารกิจอยู่ใน "เขตมรณะ" ที่ระดับความสูงกว่า 8,000 เมตร ซึ่งความเข้มข้นของออกซิเจนมีเพียงประมาณหนึ่งในสามของระดับน้ำทะเล ทุกย่างก้าวจึงต้องใช้พละกำลังอย่างมาก ทำให้ปฏิบัติการกู้ภัยเต็มไปด้วยอันตราย

ทชีริง จังบู เชอร์ปา ไกด์ชาวเชอร์ปาผู้เคยมีส่วนร่วมในการกู้ร่างจากภูเขาหลายครั้ง กล่าวว่า ร่างที่แข็งตัวเป็นน้ำแข็งมาเกือบ 30 ปี พร้อมอุปกรณ์ อาจมีน้ำหนักมากถึง 200 กิโลกรัม แขนขาแข็งทื่อเนื่องจากอุณหภูมิต่ำ ทำให้การลากบนผนังภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะและลาดชันเป็นเรื่องยากมาก บางครั้งจำเป็นต้องตัดแขนขาที่ไม่สามารถงอได้ออกเพื่อให้สามารถเคลื่อนย้ายได้สำเร็จ “ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่น่าเศร้า แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น”

นอกจากนี้ งานกู้ร่างยังสร้างภาระทางจิตใจอย่างหนักให้กับไกด์ชาวเชอร์ปา อาร์เน็ตต์ชี้ให้เห็นว่าชาวเชอร์ปาส่วนใหญ่นับถือพุทธศาสนาแบบทิเบตและโดยทั่วไปเชื่อว่าไม่ควรแตะต้องหรือลบหลู่ศพ ดังนั้นการกู้ร่างแต่ละครั้งจึงต้องเอาชนะทั้งความขัดแย้งทางศาสนาและทางจิตใจ เขาประเมินว่าปฏิบัติการนี้มีค่าใช้จ่ายประมาณ 150,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 4.77 ล้านบาท)

เป็นที่เข้าใจกันว่ามีศพนักปีนเขาประมาณ 200 ศพยังคงอยู่บนยอดเขาเอเวอเรสต์ เนื่องจากความเสี่ยงสูงมากในการขนย้ายศพในระดับความสูงเช่นนั้น ประกอบกับเฮลิคอปเตอร์ไม่สามารถเข้าถึงระดับความสูงดังกล่าวได้อย่างปลอดภัย ส่งผลให้ร่างส่วนใหญ่ต้องนอนพักอยู่บนภูเขาแห่งนี้ แม้ว่านักปีนเขาที่มีประสบการณ์หลายคนจะแสดงความปรารถนาที่จะอยู่บนภูเขาหากพวกเขาต้องเสียชีวิตที่นั่น แต่สำหรับหลายครอบครัว การนำร่างของคนที่รักกลับบ้านยังคงเป็นสัญลักษณ์ของการอำลาที่แท้จริงและความรู้สึกเติมเต็ม หากภารกิจกู้ร่างนี้สำเร็จลุล่วงไปได้ มันจะไม่เพียงแต่ยุติการเฝ้ารออย่างโดดเดี่ยวเกือบ 30 ปีของ "รองเท้าบู๊ตสีเขียว" (หมายเลข 100 ของยอดเขาเอเวอเรสต์) เท่านั้น แต่ยังจะเป็นการเขียนบทสำคัญในประวัติศาสตร์การปีนเขาเอเวอเรสต์อีกด้วย