ทำไมการบังคับกลับเข้าออฟฟิศเต็มเวลาถึงทำให้พนักงานระดับซีเนียร์จำนวนมากตัดสินใจลาออก

ช่วงปี 2020 หลายบริษัทเคยเชื่อว่าการทำงานจากบ้านเป็นเพียงทางออกชั่วคราว รอให้สถานการณ์ปกติเมื่อไร ทุกคนก็คงกลับมานั่งที่ออฟฟิศเหมือนเดิม

แต่เวลาผ่านไปหลายปี สิ่งที่เปลี่ยนไปกลับไม่ใช่แค่สถานที่ทำงาน

คนทำงานเองก็เปลี่ยนไปด้วย

โดยเฉพาะพนักงานระดับซีเนียร์ คนที่ผ่านงานมาหลายสิบปี มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง และเป็นคนที่หลายองค์กรอยากรักษาเอาไว้มากที่สุด

ช่วงหลังเริ่มมีเรื่องที่ผู้บริหารหลายแห่งปวดหัวเหมือนกัน นั่นคือพอประกาศนโยบายกลับเข้าออฟฟิศ 100% คนที่ยื่นใบลาออกกลับไม่ใช่พนักงานใหม่ แต่เป็นคนเก่งที่อยู่กับองค์กรมานาน

ฟังดูขัดกับความเชื่อเดิมอยู่พอสมควร เพราะเมื่อก่อนคนที่มีอายุงานมากมักเป็นกลุ่มที่มั่นคงที่สุด

แต่โลกหลังโควิดทำให้หลายคนได้ค้นพบอะไรบางอย่าง

พวกเขาพบว่าตัวเองสามารถทำงานได้ดีโดยไม่ต้องเสียเวลานั่งรถวันละสองถึงสามชั่วโมง พบว่าการประชุมออนไลน์ไม่ได้แย่เสมอไป และพบว่าชีวิตนอกงานมีคุณค่ามากกว่าที่เคยคิด

คนที่เคยออกจากบ้านตั้งแต่หกโมงเช้าแล้วกลับถึงบ้านสองทุ่ม เริ่มได้กินข้าวเย็นกับครอบครัวมากขึ้น ได้ออกกำลังกายมากขึ้น หรือมีเวลาทำสิ่งที่ตัวเองชอบจริง ๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี

เมื่อได้สัมผัสชีวิตแบบนั้นอยู่หลายปี การขอให้กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมทุกวันจึงไม่ใช่เรื่องเล็ก

สำหรับพนักงานระดับซีเนียร์ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การเข้าออฟฟิศ แต่อยู่ที่คำถามว่า ทำไมต้องเข้า

หากงานยังเสร็จ ทีมยังทำงานร่วมกันได้ และผลลัพธ์ยังดีเหมือนเดิม หลายคนมองว่าการเดินทางกลับมาเพียงเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองนั่งอยู่ที่โต๊ะ เป็นสิ่งที่ไม่มีเหตุผลมากพอ

ยิ่งคนที่มีทักษะสูงหรือเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน พวกเขายิ่งมีทางเลือกมากขึ้น

เมื่อก่อนการลาออกอาจหมายถึงการเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด แต่ทุกวันนี้หลายตำแหน่งสามารถทำงานข้ามจังหวัดหรือข้ามประเทศได้ด้วยซ้ำ

ทำให้พนักงานเก่งจำนวนมากเริ่มตั้งคำถามกับคุณภาพชีวิตของตัวเองมากกว่าที่เคย

หลายคนไม่ได้ลาออกเพราะเกลียดบริษัท ไม่ได้ลาออกเพราะเงินเดือนน้อย และไม่ได้มีปัญหากับหัวหน้า

พวกเขาแค่ไม่อยากสูญเสียอิสระที่เคยมีอีกต่อไป

ในมุมขององค์กรเอง ผู้บริหารจำนวนไม่น้อยก็มีเหตุผลของตัวเอง บางแห่งต้องการสร้างวัฒนธรรมองค์กร บางแห่งต้องการให้ทีมสื่อสารกันง่ายขึ้น หรือบางแห่งเชื่อว่าความคิดสร้างสรรค์เกิดได้ดีกว่าเมื่อคนอยู่ด้วยกัน

ปัญหาคือ คนทำงานและผู้บริหารกำลังมองเรื่องเดียวกันจากคนละมุม

ฝ่ายหนึ่งมองเรื่องประสิทธิภาพขององค์กร แต่อีกฝ่ายมองเรื่องคุณภาพชีวิตของตัวเอง

และเมื่อทั้งสองอย่างขัดกัน คนที่มีความสามารถสูงมักเลือกสิ่งที่สำคัญกับตัวเองมากกว่า

นี่จึงเป็นเหตุผลที่หลายบริษัทเริ่มพบว่า นโยบายกลับเข้าออฟฟิศเต็มเวลาไม่ได้ทำให้คนลาออกทั้งองค์กร แต่กลับกระทบคนเก่งและคนมีประสบการณ์มากที่สุดก่อนใคร เพราะคนกลุ่มนี้มีทั้งทางเลือก มีความมั่นใจในฝีมือ และไม่จำเป็นต้องแลกเวลาชีวิตกับสิ่งที่พวกเขาไม่เชื่ออีกต่อไป