เสียงกวาดใบไม้ตอนตีสาม

เรื่องเล่า:เสียงกวาดใบไม้ตอนตีสาม

 เรื่องนี้เกิดขึ้นที่เก่าแก่แห่งหนึ่งในต่างจังหวัดบรรยากาศรอบวัดเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่และเงียบสงัดมากในช่วงกลางค่ำคืน

เรื่องเล่านี้ถูกส่งมาจาก "นนท์" อดีตเด็กวัดที่เคยไปอาศัยเรียนหนังสือที่นั่นคืนหนึ่งในฦดูหนาว นนท์สะดุ้งตื่นขึ้นมาตอนประมาณตีสามเพราะได้ยินเสียง "แกรก...แกรก...แกรก..."ดังมากจากลานวัด นนท์รู้สึกแปลกใจมากเพราะปกติแล้วพระและเณรจะตื่นมาทำวัตรเช้าและกวาดลานวัดตอนตีห้า ไม่ใช่ตีสามที่ยังมืดสนิทเช่นนี้

ด้วยความสงสัยและอยากรู้ นนท์จึงค่อยๆ แง้มหน้าต่างกุฎิไม้ออกไปดู...

ํ สิ่งที่เห็น: ท่ามกลางแสงจันทร์สลัวและหมอกบางๆนนท์เห็นร่างของพระภิกษุชราองค์หนึ่งรูปร่างผอมสูง สวมจีวรสีเข้มเก่าๆ กำลังกวาดใบไม้แห้งอยู่ใต้ต้นโพธิ์ใหญ่ นนท์คิดว่าเป็นพระลูกวัดที่อาจจะนอนไม่หลับ เลยไม่ได้คิดอะไรและกลับไปนอนต่อ

ํ ความจริงในรุ่งเช้า: ตอนเช้าหลังจากฉันภัตตาหารเสร็จ นนท์ได้เล่าเรื่องนี้ให้หลวงตาองค์ที่ไปกวาดลานวัดตอนตี่สามคือใคร จะได้ไปช่วยท่านกวาดในวันหลัง

ํ จุดเปลี่ยน: หลวงพ่อเจ้าอาวาสนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินนำนนท์เข้าไปในศาลาเก่า แล้วชี้ไปที่ภาพถ่ายขาวดำที่ใส่กรอบไม้ติดอยู่บนฝาผนังมันคือภาพของ :หลวงปู่: อดีตเจ้าอาวาสองค์ก่อนที่มรณภาพไปแล้วรวมนานถึง 20 ปี

นนท์ถึงกับขนลุกซู่ เพราะใบหน้าและลักษณะจีวรในภาพเหมือนกับพระชราาที่เขาเห็นเมื่อคืนนี้ไม่มีผิดหลวงพ่อเจ้าอาวาสยิ้มบางๆ แล้วบอกว่า "หลวงปู่ท่านรักวัดนี้มาก ตอนมีชีวิตอยู่ท่านจะตื่นมากวาดลานวัดตรงนั้นทุกวันเวลาตีสามไม่เคยขาด ท่านคงแค่กลับมาดูแลวัดของท่านน่ะแหละ ไม่ต้องกลัวไปหรอก" หลังจากวันนัันนนท์ก็มักจะได้ยินเสียงกวาดใบไม้เป็นบางคืนแต่เขาก็ไม่ได้กลัวอีกต่อไปแล้ว เพราะไม่รู้ว่านั่นคือความเมตตาของอดีตเจ้าอาวาสวัดที่ยังคงผูกพันและปกป้องดูแลวัดแห่งนี้