"กูลิโกะแมน".... เขาคือใคร

        หากใครเคยไปเยือนย่านโดทงโบริ (Dotonbori) ในโอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น คงไม่มีใครพลาดการกางแขนชูมือเลียนแบบป้ายไฟสัญลักษณ์ระดับตำนานอย่าง "กูลิโกะแมน" (The Glico Running Man) ชายนักวิ่งชุดขาวที่ครองพื้นที่ใจกลางเมืองมานานกว่า 80 ปี เบื้องหลังรอยยิ้มและท่าทางอันเป็นเอกลักษณ์นี้ ไม่ใช่เพียงแค่การโฆษณาขนม แต่เป็นเรื่องราวที่ร้อยเรียงมาจากความรักของพ่อและความมุ่งมั่นในการส่งเสริมสุขภาพผู้คน

        กูลิโกะแมนถือกำเนิดขึ้นในปี 1935 โดยริอิจิ เอซากิ ผู้ก่อตั้งบริษัทกูลิโกะ แรงบันดาลใจสำคัญมาจากความรักที่มีต่อลูกชายที่ป่วยเป็นไข้รากสาดใหญ่ เอซากิจึงคิดค้นขนมเสริมสุขภาพ "Glico Caramel" ที่มีสารสกัดไกลโคเจนจากน้ำต้มหอยนางรมจนลูกชายหายป่วย เขาจึงตั้งใจเผยแพร่ผลิตภัณฑ์นี้ให้คนทั่วไปเพื่อพัฒนาสมรรถภาพร่างกาย โดยคำว่า "กูลิโกะ" (Glico) ก็แผลงมาจากคำว่า "ไกลโคเจน" นั่นเอง ส่วนระยะทางที่กูลิโกะแมนวิ่งเข้าเส้นชัยในภาพคือ 300 เมตร ซึ่งเป็นระยะทางที่ร่างกายมนุษย์มาตรฐานจะได้รับพลังงานจากขนมกูลิโกะหนึ่งเม็ดพอดี

        ตลอด 8 ทศวรรษที่ผ่านมา ป้ายกูลิโกะแมนมีการปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์และพัฒนาเทคโนโลยีมาแล้วถึง 6 รุ่น ปัจจุบันตั้งอยู่บริเวณสะพานอิบิซึบาชิในรูปแบบป้ายไฟแอลอีดีขนาดใหญ่กว่า 140,000 ดวง ที่นอกจากจะสวยงามอลังการแล้วยังประหยัดพลังงานเพื่อเป็นเกียรติแก่ทีมนักวิทยาศาสตร์เจ้าของรางวัลโนเบลผู้คิดค้นหลอดไฟแอลอีดีสีน้ำเงินอีกด้วย นอกจากภาพลักษณ์นักวิ่งแล้ว ในช่วงวันที่ 11 พฤศจิกายนของทุกปี หรือ "วันป๊อกกี้" (Pocky Day) ยังเป็นวันที่แบรนด์ประสบความสำเร็จสูงสุดในเชิงการตลาดและกลายเป็นวัฒนธรรมการแสดงความรักที่ผู้คนนิยมแลกเปลี่ยนขนมกันไม่ต่างจากวันวาเลนไทน์

        สรุปได้ว่า กูลิโกะแมนไม่ได้เป็นเพียงแค่สัญลักษณ์โฆษณา แต่เป็นตัวแทนของความปรารถนาดีที่เปลี่ยนจากความรักของพ่อสู่การส่งต่อสุขภาพและความสุขให้กับผู้คนทั่วโลก ท่ามกลางแสงสีที่โดดเด่นท่ามกลางย่านโดทงโบริ ชายนักวิ่งชุดขาวคนนี้จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของหัวใจชาวโอซาก้าและสัญลักษณ์แห่งความทรงจำของนักท่องเที่ยวทั่วโลกมาจนถึงปัจจุบัน