อินเดียที่ฉันตามหา หนังสือที่เล่าเรื่องราวของเด็กสาวที่แบกเป้เที่ยวท่องในอินเดีย

เรื่องราวที่ใครหรือว่าเรานั้นไม่คาดคิด  ว่าจะได้เดินและตามติดในส่วนของสถานที่ตรงไหน

อินเดียเมืองที่มีชื่อเสียงในเรื่องของความยากไร้ คุณค่านั้นไม่คงที่อย่างที่เป็น

เมื่อเรานั้นอ่านมันเหมือนการกลับไปยังเมืองนั้น ที่ที่เราต่างคุ้นเคยเมื่อปีไหน

เคยกินอยู่เดินทางในอินเดียอย่างเร็วไว สร้างสรรค์สร้างไว้ในความงาม

   หนังสือคือสิ่งที่ถ่ายทอดเรื่องราวมากมายที่ใครไม่ได้เดินทางนั้นไม่อาจจะรู้ได้เลย เหมือนการที่เรานั้นเดินทางไปยังประเทศอินเดียในตอนนั้น ไม่มีการเรียนรู้หรือว่าศึกษาในสถานที่นั้นๆ เลย ไปแบบสมองพร้อมรับในความรู้ แต่หลังจากที่เรานั้นได้ไปอินเดียในสามรอบ ก่อนการเดินทางไปในครั้งที่สี่ นั้นเราเองได้ศึกษาในส่วนของความเป็นมาและเข้าใจในเมืองอินเดียนั้นแทบจะเรียกได้ว่า เข้าใจแผนที่ในการเดินทางวนไปทางไหน ลัดเลาะตามทุ่งนาได้อย่างไร 

  หนังสือเล่มนี้นั้นเมื่อเราได้อ่านมันทำให้เรานั้นเข้าใจในส่วนของคำว่าความรู้สึกเดียวกันในตอนที่เรานั้นเห็นในส่วนของสถานที่ในครั้งแรก  ในตลาดอินเดีย หรือว่าเรานั้นจะเรียกได้เลยว่าถนนข้าวสารของอินเดียเพราะว่าตลาดที่สามารถที่จะมีทุกอย่างให้เรานั้นได้เลือกซื้อ และการเดินตลาดของอินเดียนั้นมีความแตกต่างจากบ้านเรานั้นอย่างมากเลย เพราะว่าไม่ว่าเรานั้นจะซื้ออะไรในส่วนของราคานั้นไม่ได้เท่ากันเลยในตอนนั้น 

   อย่างเรานั้นจะซื้อผ้าหนึ่งผืน เมื่อเรานั้นซื้อในตอนแรกราคาอาจจะลดลงจนเรานั้นซื้อจ่ายเงินเรียบร้อย แต่เมื่อเวลาผ่านไปนั้นราคาจะไม่เท่าเดิม อาจจะแพงกว่ามากและลดลงไม่เท่าเดิม อยู่ที่ฝีไม้ลายปากของใครของมันแบบนี้ทำให้เรานั้นตื่นเต้นมากในการที่จะต่อราคาในการซื้อของในอินเดีย  

    สิ่งที่เรานั้นอ่านนั้นเหมือนว่าเราเอง การเตรียมตัวไปอินเดีย เนื่องจากว่าเรานั้นเดินทางไปบ่อยสิ่งที่จะทำให้เรานั้นรู้สึกแปลกคือในส่วนของอาหารหรือว่าใบหน้าของคน อาหารที่อินเดียนั้นหน้าตาสามารถที่จะลบในส่วนของรสชาติได้ เพราะว่าอะไรถึงว่าอย่างนั้น บางที่ด้วยความเคยชินเรานั้นเห็นอาหารที่อินเดียหน้าตาไม่แตกต่างจากประเทศของเรานัก จึงได้ทดลองในการนำมาชิมในส่วนของจานเรา แต่พอเรานั้นสัมผัสเกินคาดอย่างมากเพราะว่ามันไม่ใช่ที่เรานั้นคิด และรสชาติไม่ได้ครึ่งในความคาดหวังของเราเลย 

     เรื่องของเรานั้นคือเส้นทางในการที่จะเยือนในส่วนของสังเวชนียสถานในด้านแห่งการเป็นพุทธ ทิเบต ความเชื่อ เสียงระฆังกระดิ่งที่ไพเราะ ความศรัทธาที่ไร้ในส่วนของความสงสัย สิ่งที่ลี้ลับที่ไม่สามารถที่จะอธิบายเพราะว่ามีคุณค่าทางใจอย่างมาก ทุกครั้งของการเดินทางความรู้สึกนั้นแตกต่างเสมอ อินเดียทั้งสี่ครั้งไม่ได้เหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมคือความสุขเพราะว่าเรานั้นเข้าใจอินเดียมากขึ้น

  หากว่าใครยังไม่เปิดใจในการที่จะเที่ยวประเทศอินเดียลองมาเปิดหนังสือเล่มนี้ในการอ่านสักครั้งแล้วเรานั้นจะหลงรักในวัฒนธรรมและกลิ่นอายที่ไม่เหมือนการเที่ยวในส่วนของประเทศไหนในโลกใบนี้ เพราะว่าอินเดียไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีหรือว่าโลกจะเดินหน้าไปขนาดไหนก็ยังคงมีเสน่ห์ไม่เปลี่ยนแปลง

   ต่อให้การอ่านจะเป็นการเปิดประตู แต่สิ่งที่มากกว่านั้นคือการเดินทางไปเยือนในสถานที่ที่มีการกล่าวถึง แล้วเรานั้นจะรักในการเดินทางที่ไม่ต้องหรูหราหรือว่ายิ่งใหญ่ต้องจ่ายค่าใช้จ่ายเยอะ แล้วเรานั้นจะหลงรักและพร้อมสำหรับการเดินทางไปในทุกเมืองไปใช้ชีวิตนั้นให้ช้าลงบ้าง