ยิ่งโตยิ่งอยากอยู่เงียบๆ? ทำไมคน Gen Y จำนวนมากถึงเริ่มเบื่อสังคมเร็วกว่าคนรุ่นก่อน

เมื่อครู่นี้ ผู้เขียนได้อ่านบทความหนึ่งเกี่ยวกับพฤติกรรมของคนรุ่นเจนวาย หรือ Generation Y ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีอายุราว 30-45 ปีในปัจจุบัน แล้วพบว่ามีประเด็นที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย เพราะดูเหมือนว่าคนรุ่นนี้จำนวนมากกำลังเปลี่ยนแปลงวิธีใช้ชีวิตไปจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด

หลายคนเริ่มไม่อยากออกไปพบปะผู้คนเหมือนเมื่อก่อน งานเลี้ยงสังสรรค์ที่เคยเฝ้ารอ กลับกลายเป็นกิจกรรมที่อยากปฏิเสธ การได้อยู่บ้านเงียบๆ ดูหนังสักเรื่อง อ่านหนังสือสักเล่ม หรือใช้เวลาอยู่กับตัวเอง กลับกลายเป็นความสุขที่มีค่ามากกว่าการออกไปใช้ชีวิตนอกบ้าน

บางคนถึงกับตั้งคำถามกับตัวเองว่า หรือเรากำลังกลายเป็นคนเก็บตัวมากขึ้น

แต่เมื่อมองลึกลงไป ผู้เชี่ยวชาญจำนวนไม่น้อยกลับมองว่า สิ่งที่เกิดขึ้นอาจไม่ใช่เพราะคนรุ่นนี้เปลี่ยนนิสัยไปโดยสิ้นเชิง หากแต่เป็นผลมาจากภาระและแรงกดดันที่สะสมอยู่ในชีวิตมาเป็นเวลานาน

คนเจนวายถือเป็นคนรุ่นที่อยู่ตรงกลางระหว่างหลายภาระหน้าที่ พวกเขาเป็นวัยทำงานหลักของสังคม ต้องรับผิดชอบทั้งหน้าที่การงาน การดูแลครอบครัว รวมถึงพ่อแม่ที่กำลังเข้าสู่วัยสูงอายุ หลายคนต้องรับมือกับค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นทุกปี ท่ามกลางสภาพเศรษฐกิจที่ไม่แน่นอน

ในแต่ละวัน พลังงานจำนวนมากถูกใช้ไปกับการแก้ปัญหา การแข่งขัน และความรับผิดชอบที่ไม่มีวันสิ้นสุด จนเมื่อหมดเวลางาน สิ่งที่ร่างกายและจิตใจต้องการมากที่สุดอาจไม่ใช่การออกไปพบปะผู้คน แต่เป็นเพียงความเงียบสงบเพื่อพักเหนื่อยจากโลกภายนอก

ยิ่งไปกว่านั้น คนเจนวายยังเป็นคนรุ่นแรกที่เติบโตมาพร้อมกับยุคดิจิทัลอย่างเต็มตัว พวกเขาใช้เวลาอยู่บนโลกออนไลน์มาเกือบครึ่งชีวิต และนั่นเองที่กลายเป็นดาบสองคมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ทุกวันนี้เพียงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก็อาจพบเรื่องราวความสำเร็จของคนอื่นอยู่เต็มหน้าจอ บางคนมีบ้านหลังใหญ่ บางคนได้เลื่อนตำแหน่ง บางคนเดินทางท่องเที่ยวรอบโลก ขณะที่อีกหลายคนกำลังสร้างธุรกิจจนประสบความสำเร็จ

แม้ทุกคนจะรู้ดีว่าสิ่งที่เห็นบนโซเชียลมีเดียเป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต แต่การมองเห็นภาพเหล่านี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็อาจทำให้เกิดการเปรียบเทียบโดยไม่รู้ตัว จนนำไปสู่ความรู้สึกว่าชีวิตของตัวเองยังไปได้ไม่ไกลพอ

เมื่อรวมกับข่าวสาร ดราม่า และข้อมูลมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาทุกวัน สมองจึงแทบไม่มีโอกาสได้พักอย่างแท้จริง
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่หลายคนเริ่มเลือกปิดการแจ้งเตือน ลดเวลาเล่นโซเชียล หรือหันกลับมาใช้ชีวิตเรียบง่ายมากขึ้น เพราะบางครั้งการอยู่เงียบๆ ก็เป็นวิธีพักใจที่ดีที่สุด

ขณะเดียวกัน สภาพเศรษฐกิจในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมาก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลต่อมุมมองของคนรุ่นนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

คนเจนวายผ่านเหตุการณ์สำคัญมาหลายครั้ง ทั้งวิกฤตการเงินโลกในปี 2008 การระบาดของโควิด-19 และภาวะค่าครองชีพที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง หลายคนทำงานหนักมาตลอดชีวิต แต่กลับพบว่าการมีบ้านเป็นของตัวเอง การสร้างฐานะ หรือการมีเงินเก็บจำนวนมาก กลายเป็นเรื่องที่ยากขึ้นกว่าในอดีต

เมื่อความพยายามอย่างเต็มที่ไม่ได้ส่งผลลัพธ์ตามที่คาดหวัง ความรู้สึกเหนื่อยล้าและเบื่อหน่ายจึงค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจของผู้คนจำนวนไม่น้อย
ในมุมมองของผู้เขียน เหตุการณ์นี้ไม่ใช่เพราะคนเจนวายอ่อนแอกว่าคนรุ่นก่อนอย่างที่หลายคนเข้าใจ แต่เป็นเพราะพวกเขากำลังใช้ชีวิตอยู่ในยุคที่เต็มไปด้วยความกดดันรอบด้านมากกว่าที่เคย

โลกทุกวันนี้หมุนเร็วขึ้น การแข่งขันสูงขึ้น ข่าวสารมากขึ้น และความคาดหวังจากสังคมก็หนักหน่วงขึ้นเช่นกัน
ดังนั้น การเลือกถอยออกมาจากความวุ่นวายเป็นครั้งคราว การใช้เวลาอยู่กับตัวเอง หรือการปฏิเสธกิจกรรมบางอย่าง จึงอาจไม่ใช่สัญญาณของการต่อต้านสังคม แต่เป็นการดูแลหัวใจของตัวเองในวันที่พลังงานเริ่มร่อยหรอ

อย่างไรก็ตาม การรักความสงบกับการแยกตัวออกจากโลกนั้นเป็นคนละเรื่องกัน หากวันใดความเบื่อหน่ายเริ่มกลายเป็นความสิ้นหวัง ไม่อยากทำสิ่งที่เคยรัก หรือรู้สึกหมดความสุขกับชีวิตเป็นเวลานาน นั่นอาจเป็นสัญญาณที่ควรหันมาดูแลสุขภาพจิตอย่างจริงจัง

เพราะสุดท้ายแล้ว ไม่ว่าคนรุ่นไหนก็ตาม ทุกคนต่างต้องการพื้นที่ปลอดภัยสำหรับพักใจ เพียงแต่สำหรับคนเจนวายในวันนี้ พื้นที่นั้นอาจเป็นห้องเงียบๆ มุมหนึ่งในบ้าน ที่ทำให้พวกเขาได้หยุดพักจากโลกที่หมุนเร็วเกินไปก็เท่านั้นเอง