เงินเดือนเพิ่ม แต่ทำไมยังรู้สึกจนลงกว่าเดิม

เคยไหม เงินเดือนขึ้นแล้ว แต่ความรู้สึกตอนใช้ชีวิตกลับไม่ได้สบายขึ้นเท่าไร สิ้นเดือนยังต้องเช็กยอดเงินในบัญชีเหมือนเดิม ของชิ้นใหญ่ก็ยังคิดแล้วคิดอีก บางเดือนแค่ค่าเดินทาง ค่าอาหาร ค่ากาแฟ และบิลจุกจิก ก็ทำให้เงินหายไปเร็วกว่าที่คาดไว้มาก

ความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้แปลว่าเราใช้เงินไม่เป็นเสมอไป เพราะช่วงหลายปีที่ผ่านมา ค่าใช้จ่ายหลายอย่างขยับขึ้นในชีวิตประจำวันจริง แม้บางเดือนตัวเลขเงินเฟ้อรวมจะไม่ได้สูงมาก แต่ของที่คนซื้อบ่อย เช่น อาหาร เครื่องดื่ม พลังงาน หรือบริการเล็ก ๆ รอบตัว มักเป็นสิ่งที่กระทบความรู้สึกมากที่สุด

สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้ารายงานว่า เดือนมกราคม 2569 เงินเฟ้อทั่วไปของไทยลดลง 0.66% เมื่อเทียบกับปีก่อน จากราคาพลังงานและมาตรการช่วยค่าครองชีพ แต่ในกลุ่มอาหารและเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ยังมีรายการที่เพิ่มขึ้น เช่น เครื่องดื่มและอาหารสำเร็จรูปบางประเภท

พูดง่าย ๆ คือ ต่อให้ภาพรวมดูเหมือนราคาไม่ได้พุ่งทุกอย่างพร้อมกัน แต่ของที่เราจ่ายแทบทุกวันอาจยังทำให้รู้สึกว่าเงินร้อยบาทเบากว่าเดิมมาก

รายได้ขึ้น แต่รายจ่ายก็ไม่ยอมอยู่นิ่ง

เงินเดือนส่วนใหญ่ขึ้นเป็นรอบ ขึ้นปีละครั้ง หรือขึ้นตามตำแหน่ง แต่ค่าใช้จ่ายในชีวิตจริงไม่ได้รอรอบเงินเดือน ข้าวกลางวัน ค่ากาแฟ ค่าส่งของ ค่ามือถือ ค่าเดินทาง ค่าเช่าบ้าน หรือค่างวดต่าง ๆ ขยับทีละนิดจนหลายคนแทบไม่ทันสังเกต

กระทรวงแรงงานประกาศปรับค่าแรงขั้นต่ำตั้งแต่ 1 กรกฎาคม 2568 โดยบางพื้นที่และบางกลุ่มกิจการอยู่ที่ 400 บาทต่อวัน ขณะที่หลายจังหวัดอยู่ในช่วง 337–380 บาทต่อวัน ตัวเลขนี้ช่วยให้เห็นภาพว่า รายได้แรงงานมีการปรับขึ้นจริง แต่ในชีวิตจริง แต่ละคนยังเจอต้นทุนต่างกันมาก โดยเฉพาะคนที่อยู่เมืองใหญ่หรือมีภาระครอบครัว

ของใหญ่ยิ่งไกล เพราะเงินก้อนเก็บยากขึ้น

สิ่งที่ทำให้หลายคนรู้สึกต่างจากรุ่นก่อน คือเป้าหมายใหญ่ในชีวิตดูไกลขึ้น บ้าน คอนโด รถ หรือเงินเก็บก้อนแรก ไม่ได้เป็นเรื่องที่ใช้เวลาไม่กี่ปีก็เอื้อมถึงง่าย ๆ อีกแล้ว

ปัญหาไม่ได้อยู่แค่ราคาของชิ้นใหญ่ แต่ยังอยู่ที่เงินเหลือในแต่ละเดือน ถ้ารายได้เพิ่มขึ้น 3,000 บาท แต่ค่าใช้จ่ายประจำเพิ่มขึ้นเกือบเท่ากัน เงินส่วนที่ควรกลายเป็นเงินเก็บก็หายไปก่อนจะได้เริ่มเก็บจริง

ธนาคารแห่งประเทศไทยประเมินแนวโน้มเศรษฐกิจไทยปี 2569 ว่า GDP โต 1.5% และเงินเฟ้อทั่วไปอยู่ที่ 2.9% จากข้อมูลคาดการณ์ ณ 29 เมษายน 2569 ภาพนี้ทำให้เห็นว่าเศรษฐกิจยังโต แต่ไม่ได้โตแรงพอให้ทุกคนรู้สึกว่าชีวิตคล่องขึ้นพร้อมกัน

หนี้ครัวเรือนทำให้เงินเดือนดูเล็กลง

อีกเรื่องที่มักซ่อนอยู่หลังคำว่า “ทำงานแล้วไม่รวยขึ้น” คือภาระหนี้ หลายคนไม่ได้ใช้เงินฟุ่มเฟือยมาก แต่มีหนี้บ้าน หนี้รถ บัตรเครดิต สินเชื่อส่วนบุคคล หรือหนี้ผ่อนเล็ก ๆ หลายรายการรวมกัน

ธนาคารแห่งประเทศไทยระบุว่า หนี้ครัวเรือนต่อ GDP ที่สูงกว่า 80% เป็นระดับที่ต้องจับตา เพราะอาจกระทบการเติบโตระยะยาวและเสถียรภาพการเงินของประเทศ ขณะที่รายงานภาวะสังคมไตรมาส 1 ปี 2569 ของสภาพัฒน์ระบุว่าหนี้ครัวเรือนต่อ GDP อยู่ที่ 86.7%

ตัวเลขพวกนี้ฟังดูเป็นเรื่องใหญ่ระดับประเทศ แต่ปลายทางกลับมาอยู่ที่ชีวิตประจำวันง่าย ๆ คือ เงินเดือนเข้ามาแล้วยังไม่ทันได้รู้สึกว่าเป็นของเรา ก็ถูกแบ่งไปให้ค่างวด บิล และหนี้หลายทางก่อนแล้ว

โซเชียลทำให้ชีวิตตัวเองดูช้ากว่าคนอื่น

นอกจากเรื่องเงินจริง ยังมีเรื่องความรู้สึกที่หนักไม่แพ้กัน ทุกวันนี้เราไม่ได้เทียบชีวิตกับเพื่อนข้างบ้านไม่กี่คน แต่เทียบกับคนทั้งโลกผ่านหน้าจอ

เปิดมือถือมาเจอคนเที่ยวต่างประเทศ ซื้อบ้าน แต่งห้อง ออกรถ ลงทุนสำเร็จ หรือมีรายได้เสริมหลักแสน ทั้งหมดนี้อาจเป็นแค่ช่วงหนึ่งของชีวิตเขา แต่พอเราเห็นบ่อย ๆ ก็ทำให้ชีวิตธรรมดาของตัวเองดูเหมือนยังไม่ไปไหน

ทั้งที่ความจริง คนจำนวนมากก็อยู่ในภาวะคล้ายกัน ทำงาน ใช้หนี้ จ่ายบิล เก็บเงินได้บ้างไม่ได้บ้าง และพยายามประคองชีวิตให้ผ่านแต่ละเดือนไปให้ได้

แล้วเราจนลงจริงไหม

คำตอบอาจไม่ใช่แค่จนลงหรือรวยขึ้น แต่คือ “กำลังเหลือเงินน้อยลงเมื่อเทียบกับสิ่งที่ต้องจ่ายและสิ่งที่อยากมี”

บางคนรายได้มากขึ้นจริง แต่ภาระก็มากขึ้นพร้อมกัน บางคนเงินเดือนสูงขึ้น แต่ต้องจ่ายค่าเช่าแพงขึ้น เดินทางไกลขึ้น หรือรับผิดชอบครอบครัวมากขึ้น บางคนไม่ได้มีปัญหาเงินทันที แต่เป้าหมายใหญ่ในชีวิตดูห่างออกไปเรื่อย ๆ จนรู้สึกเหนื่อยกว่าเดิม

ข้อมูลนี้ใช้เป็นแนวทางมองภาพรวมเรื่องค่าครองชีพและการเงินส่วนบุคคลเท่านั้น ถ้ามีภาระหนี้หนัก วางแผนกู้เงิน หรือต้องตัดสินใจเรื่องการเงินก้อนใหญ่ ควรคุยกับผู้เชี่ยวชาญหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก่อนตัดสินใจ

ถ้าจำแบบสั้น ๆ ความรู้สึกว่า “เงินเดือนขึ้นแต่ยังจนลง” มักเกิดจาก 4 อย่างมาชนกันพร้อมกัน คือ รายได้โตไม่ทันความรู้สึกของค่าครองชีพ เงินก้อนเก็บยากขึ้น หนี้กินพื้นที่ในเงินเดือน และโซเชียลทำให้เราเทียบชีวิตตัวเองกับภาพที่ดีที่สุดของคนอื่นตลอดเวลา

พอเข้าใจแบบนี้ ความเหนื่อยที่หลายคนรู้สึกจึงไม่ได้แปลว่าเราแพ้ หรือบริหารชีวิตแย่เสมอไป แต่มันอาจเป็นสัญญาณว่าโลกการเงินของคนทำงานยุคนี้ตึงกว่าเดิมจริง และการอยู่รอดได้ในแต่ละเดือนก็ไม่ใช่เรื่องเล็กเลย