คนทำงานประจำก็สร้างคอนเทนต์คุณภาพได้
คนทำงานประจำก็สร้างคอนเทนต์คุณภาพได้ ถ้าเลิกคิดว่าตัวเองไม่มีเรื่องให้เล่า ทุกวันนี้เราเห็นคนสร้างคอนเทนต์เกิดขึ้นมากมาย
- เปิด Facebook ก็เจอ
- เปิด YouTube ก็เจอ
- เปิด TikTok ก็เจอ
จนบางครั้งทำให้หลายคนรู้สึกว่า การจะเป็นคนทำคอนเทนต์ได้นั้นต้องมีชีวิตที่น่าสนใจ ต้องมีเวลาว่างเยอะ หรือไม่ก็ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง แต่ยิ่งได้ติดตามคนทำคอนเทนต์หลากหลายประเภทมากขึ้น เรากลับพบว่าความจริงอาจไม่ใช่แบบนั้นเลย เพราะคนจำนวนมากที่ประสบความสำเร็จจากการสร้างคอนเทนต์ ล้วนเริ่มต้นจากสถานะเดียวกัน นั่นคือ "คนทำงานประจำ" คนที่ตื่นเช้าไปทำงาน กลับบ้านตอนเย็น เหนื่อยเหมือนคนทั่วไป และมีเวลาในแต่ละวันไม่ต่างจากเรา สิ่งที่แตกต่างไม่ใช่จำนวนเวลา แต่เป็นวิธีมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่อยู่รอบตัว
ปัญหาที่ใหญ่ที่สุด ไม่ใช่ไม่มีเวลา แต่คิดว่าชีวิตตัวเองไม่น่าสนใจ
ช่วงแรกที่เราเริ่มศึกษาการสร้างคอนเทนต์ เราเคยเชื่อว่าคอนเทนต์ที่ดีต้องเป็นเรื่องพิเศษ ต้องเป็นเรื่องแปลก ต้องเป็นเรื่องที่คนไม่เคยรู้ ต้องเป็นความรู้ระดับผู้เชี่ยวชาญ แต่เมื่อได้อ่านบทความจำนวนมาก กลับพบว่าคอนเทนต์ที่มีคนติดตามจำนวนไม่น้อย เป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน
- บางคนเล่าเรื่องการปลูกต้นไม้
- บางคนเล่าเรื่องการทำงาน
- บางคนเล่าเรื่องลูก
- บางคนเล่าเรื่องแมวที่บ้าน
- บางคนเล่าเรื่องความผิดพลาดของตัวเอง
แต่สิ่งที่ทำให้คนอยากอ่านต่อ ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้นยิ่งใหญ่ แต่เพราะผู้เขียนถ่ายทอดออกมาจากประสบการณ์จริง และมีมุมมองที่น่าสนใจ นั่นทำให้เราเริ่มเข้าใจว่า จริง ๆ แล้วทุกคนมีเรื่องเล่า เพียงแต่หลายคนยังไม่รู้ว่ามันมีคุณค่า
ชีวิตประจำวันคือแหล่งคอนเทนต์ที่ไม่มีวันหมด
ลองสังเกตดูดี ๆ ในหนึ่งวันของเรา มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากกว่าที่คิด ระหว่างเดินทางไปทำงาน ระหว่างประชุม ระหว่างคุยกับเพื่อนร่วมงาน ระหว่างแก้ปัญหาเล็ก ๆ ในชีวิต ทุกเหตุการณ์ล้วนมีบทเรียนซ่อนอยู่ คนจำนวนมากมองข้ามสิ่งเหล่านี้ เพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา แต่สำหรับคนอ่านที่ไม่เคยมีประสบการณ์แบบเดียวกับเรา เรื่องธรรมดาของเรา อาจเป็นความรู้ใหม่ของเขาก็ได้ ครูสามารถเล่าเรื่องจากห้องเรียน พนักงานออฟฟิศสามารถเล่าเรื่องการทำงาน เกษตรกรสามารถเล่าเรื่องในสวน เจ้าของร้านสามารถเล่าเรื่องลูกค้า พ่อแม่สามารถเล่าเรื่องการเลี้ยงลูก ไม่มีอาชีพไหนที่ไม่มีเรื่องให้เขียน มีเพียงคนที่ยังไม่เห็นคุณค่าของเรื่องราวเหล่านั้นเท่านั้น
คอนเทนต์ที่ดี ไม่จำเป็นต้องยาว แต่ต้องมีคุณค่า
ทุกวันนี้หลายคนกังวลว่าคอนเทนต์ของตัวเองจะสู้คนอื่นไม่ได้ เพราะไม่มีอุปกรณ์แพง ไม่มีทีมงาน ไม่มีความสามารถในการตัดต่อ แต่สิ่งหนึ่งที่เราสังเกตเห็นอยู่เสมอคือ คนอ่านจำเนื้อหาได้ ไม่ใช่จำว่าเราใช้กล้องราคาเท่าไร บางบทความไม่มีภาพสวย ๆ ไม่มีกราฟิกอลังการ แต่มีคนอ่านจนจบและแชร์ต่อจำนวนมาก เพราะเนื้อหานั้นช่วยแก้ปัญหา ให้ความรู้ หรือสร้างแรงบันดาลใจ ในขณะที่คอนเทนต์บางชิ้นดูสวยงามมา แต่เมื่ออ่านจบกลับไม่ได้อะไรเลย สุดท้ายก็ถูกเลื่อนผ่านและถูกลืมไป
หยุดเปรียบเทียบจุดเริ่มต้นของตัวเองกับปลายทางของคนอื่น
นี่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้คนจำนวนมากเลิกสร้างคอนเทนต์เร็วเกินไป เมื่อเห็นคนอื่นมียอดวิวหลักแสนมียอดแชร์หลักหมื่น เราก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่เก่งพอ แต่สิ่งที่เราเห็นคือผลลัพธ์ ไม่ใช่เส้นทาง เราไม่เห็นวันที่เขาโพสต์แล้วไม่มีคนอ่าน เราไม่เห็นวันที่เขาคิดหัวข้อไม่ออก เราไม่เห็นวันที่เขาท้อ ความสำเร็จของคนทำคอนเทนต์ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดขึ้นในคืนเดียว แต่มาจากการสะสมความรู้ ความพยายาม และความสม่ำเสมอเป็นเวลานาน ดังนั้นหากวันนี้ยังไม่มีคนติดตามมาก ก็ไม่ได้แปลว่าคุณล้มเหลว อาจเป็นเพียงช่วงเวลาที่กำลังสร้างรากฐานเท่านั้น
คอนเทนต์ที่ดีที่สุด คือคอนเทนต์ที่ช่วยใครสักคนได้
ยิ่งสร้างคอนเทนต์นานขึ้น เรายิ่งรู้สึกว่า ยอดไลก์สำคัญ ยอดแชร์สำคัญ แต่สิ่งที่มีคุณค่ามากกว่าคือ การที่มีใครสักคนอ่านสิ่งที่เราเขียน แล้วได้รับประโยชน์กลับไป อาจเป็นความรู้ใหม่ อาจเป็นกำลังใจ อาจเป็นแรงบันดาลใจ หรืออาจเป็นคำตอบของปัญหาที่เขากำลังเผชิญอยู่ เพียงเท่านี้ คอนเทนต์ชิ้นนั้นก็มีคุณค่าแล้ว
หากคุณเป็นคนทำงานประจำและกำลังคิดอยากสร้างคอนเทนต์ อย่าเพิ่งบอกตัวเองว่าไม่มีเวลา และอย่าเพิ่งบอกตัวเองว่าไม่มีเรื่องให้เล่า เพราะในความเป็นจริง ชีวิตของคนธรรมดานี่แหละ คือแหล่งคอนเทนต์ที่มีพลังมากที่สุด ประสบการณ์ที่คุณพบ ปัญหาที่คุณเคยผ่าน ความผิดพลาดที่คุณเคยเจอ และบทเรียนที่คุณได้เรียนรู้ ล้วนสามารถกลายเป็นเนื้อหาที่มีคุณค่าสำหรับใครอีกหลายคนได้ บางครั้งคอนเทนต์ที่ดีที่สุด ไม่ได้เกิดจากคนที่รู้ทุกอย่าง แต่เกิดจากคนธรรมดาที่กล้าแบ่งปันเรื่องจริงจากชีวิตของตัวเอง และนั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวดี ๆ ที่คุณคาดไม่ถึงเลยก็ได้
ห้างสรรพสินค้าไทยที่หรูหรามาก จนหลายคนไม่กล้าเข้าไปเพื่อใช้บริการ
คิมสั่งขยายกองทัพเรือเกาหลีเหนือ ตั้งเป้าสร้างเรือรบปีละ 2 ลำ
4 เมืองร้างในไทย จากยุคเหมืองแร่ถึงเมืองบาดาลใต้เขื่อน
ไข่ปลาริวกิวในแกงส้ม แท้จริงมาจากปลาอะไร ทำไมชื่อคล้ายญี่ปุ่น
เส้นสายหรือความสามารถ ปัญหาราชการอยู่ตรงไหนกันแน่
5 จังหวัด ที่เจองูกะปะเยอะที่สุดในประเทศไทย
ดราม่าที่นั่งพิเศษบนรถไฟเฉิงตู ลุงดึงแขนเด็ก แม่เข้าปกป้องจนวุ่น
เรือหลวงฝีมือคนไทย จากอู่ต่อเรือสู่กำลังทางทะเลของประเทศ
ฮัวกาชีนา โอเอซิสกลางทะเลทรายเปรู ที่สวยเหมือนหลุดจากภาพวาด
รถไฟไหม้ในอุโมงค์เกาสง เสียชีวิต 1 ราย ควันหนาปิดทางกู้ภัย
"Asoka Make up Trends" เกี่ยวโยงอย่างไรกับ "พระเจ้าอโศกมหาราช"
รถถังฝีมือไทยที่หลายคนไม่รู้จัก ก่อนยุคนำเข้าจากต่างประเทศ
กรรมมีจริงไหม ทำไมบางคนทำผิดแต่ยังดูสบายดี
คิมสั่งขยายกองทัพเรือเกาหลีเหนือ ตั้งเป้าสร้างเรือรบปีละ 2 ลำ
How to เขียนนิยายให้ทำเงิน: เส้นทางนักเขียนยุคใหม่ในตลาดที่โอกาสสูง แต่แข่งขันดุเดือด
สถานที่กางเต็นท์ท่ามกลางธรรมชาติที่น่าไปที่สุดในประเทศไทย
ฮัวกาชีนา โอเอซิสกลางทะเลทรายเปรู ที่สวยเหมือนหลุดจากภาพวาด


