​"คาสติเกเตอร์: ดาบเหมันต์สยบเพลิงมังกร"

ท่ามกลางเทือกเขาอกแตกที่ทอดยาวสุดสายตา ยอดเขาสูงเสียดฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกสีชาด ที่นั่นคือ "หุบเขาแห่งเถ้าถ่าน" ที่สถิตของ "อาซาซล" มังกรเพลิงโบราณเกล็ดนิลดำ ผู้กลืนกินดวงอาทิตย์และนำพาความมืดมิดมาสู่คาบสมุทรทางใต้มานานนับศตวรรษ

​"เอลัน" นักรบรับจ้างหนุ่มผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากกองทัพหลวง เดินย่ำไปบนเศษหินและกระดูกขาวโพลน ในมือของเขาไม่ได้ถือดาบเหล็กกล้าธรรมดา แต่เป็น "คาสติเกเตอร์" ดาบยักษ์ที่ตีขึ้นจากแร่ผลึกเหมันต์สีคราม ซึ่งมีไอเย็นยะเยือกแผ่ออกมาตลอดเวลา มันคืออาวุธชิ้นเดียวในโลกที่สามารถสยบไฟโลกันตร์ของอาซาซลได้

​การเผชิญหน้าบนแท่นบูชาหิน

​เมื่อเอลันก้าวเข้าสู่ใจกลางหุบเขา อากาศรอบตัวก็ร้อนระอุจนแทบหายใจไม่บอก กลิ่นกำมะถันคละคลุ้ง ทันใดนั้น พื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

​โฮกกกกกกกกก!

​เสียงคำรามกึกก้องกัมปนาททำเอาหินผาโดยรอบถล่มลงมา ร่างมหึมาสีดำทมิฬยาวกว่าร้อยเมตรทะยานลงมาจากม่านหมอก ปีกพังผืดขนาดยักษ์โบกสะบัดจนเกิดลมพายุเพลิง ดวงตาสีส้มทองของมันจ้องเขม็งมาที่มนุษย์ตัวจ้อยที่บังอาจบุกรุกรัง

​"เจ้ามนุษย์ผู้โง่เขลา เจ้าคิดว่าเศษเหล็กเย็น ๆ ชิ้นนั้นจะดับไฟของข้าได้งั้นหรือ?" เสียงของอาซาซลสะท้อนในหัวของเอลันด้วยจิตโทรจิตที่ทรงพลัง

​เอลันไม่ตอบ เขาปักดาบลงบนพื้น ปลดปล่อยคลื่นความเย็นแผ่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง เปลี่ยนพื้นหินที่ร้อนจัดให้กลายเป็นลานน้ำแข็งในพริบตา "ข้าไม่ได้มาเพื่อพูดคุย อาซาซล ข้ามาเพื่อปิดฉากฝันร้ายนี้!"

​การต่อสู้สุดระทึก

​มังกรโบราณไม่รอช้า มันอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเตาหลอมเหลวในลำคอ ก่อนจะพ่น "เพลิงทมิฬ" สายธารไฟสีม่วงเข้มพุ่งทะยานเข้าใส่เอลันด้วยความเร็วแสง

​เอลันกระโดดม้วนตัวหลบออกด้านข้างอย่างหวุดหวิด เปลวไฟเผาทำลายโขดหินข้างหลังจนละลายกลายเป็นลาวา เขาอาศัยจังหวะที่มังกรพ่นไฟ วิ่งไต่ขึ้นไปตามแนวหินคราม สปริงตัวขึ้นสู่ใจกลางอากาศพร้อมกับง้างดาบคาสติเกเตอร์ขึ้นเหนือหัว

​เคร้ง!!

​ดาบผลึกน้ำแข็งฟาดเข้าที่แผงคอของมัน เกิดเสียงปะทะดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า เกล็ดมังกรที่แข็งแกร่งปานเพชรหลุดสะเก็ดออกพร้อมกับมีไอเย็นกัดเซาะ แต่มันสะบัดหางยักษ์เข้าใส่เอลันกลางอากาศอย่างรุนแรง!

​อั่ก!

​ร่างของเอลันกระเด็นกระแทกกับผนังถ้ำจนกระอักเลือด ลิ่มเลือดสีแดงฉานย้อมพื้นหิมะเทียม ดาบคาสติเกเตอร์หลุดมือไปตกอยู่ห่างออกไปห้าเมตร อาซาซลยกกรงเล็บมหึมาขึ้น หมายจะขยี้อัศวินหนุ่มให้แหลกเป็นผง

​วินาทีตัดสิน

​ในวินาทีแห่งความเป็นความตาย เอลันหลับตาลง นึกถึงภาพบ้านเมืองที่ถูกแผดเผาและผู้คนที่สูญเสีย เขาเค้นพลังเฮือกสุดท้าย พุ่งตัวหลบกรงเล็บที่ตะปบลงมาจนพื้นแตกเป็นเสี่ยง ๆ เขาใช้แรงส่งนั้นสไลด์ตัวไปกับพื้นคว้าด้ามดาบผลึกน้ำแข็งไว้ได้ทัน

​ดาบคาสติเกเตอร์ตอบรับแรงใจของเขา มันส่องแสงสว่างวาบสีฟ้าคราม ไอเย็นแผ่ซ่านจนทำให้น้ำแข็งเกาะกุมไปทั่วทั้งแขนของเอลัน

​"จบกันที!"

​เอลันรวบรวมพลังทั้งหมด กระโดดขึ้นเหยียบกรงเล็บของมังกรที่ปักอยู่กับพื้น แล้ววิ่งทะยานขึ้นไปตามลำแขนของมัน มังกรพยายามจะสะบัดเขาออกและเตรียมจะพ่นไฟอีกครั้ง แสงไฟเริ่มสว่างขึ้นในคอของมัน

​แต่เอลันเร็วกว่า เขาพุ่งตัวไปข้างหน้าและแทงดาบคาสติเกเตอร์เข้าใส่ "จุดอ่อนตรงหน้าอก" ซึ่งเป็นเกล็ดแผ่นที่เคยถูกทำลายในการต่อสู้ยุคโบราณ ดาบน้ำแข็งปักลึกเข้าไปจนมิดด้าม!

​ปิดฉากตำนาน

​ตูมมมมมม!

​พลังความเย็นขั้วโลกจากดาบปะทะกับเตาหลอมเพลิงภายในตัวของอาซาซล เกิดการระเบิดของไอระเหยขนาดยักษ์ มังกรโบราณกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยร่าเริงมาก่อน ร่างกายของมันเริ่มกลายเป็นน้ำแข็งจากภายในสู่ภายนอก แสงไฟในดวงตาค่อย ๆ ดับมอดลง

​ในที่สุด ร่างมหึมาของอาซาซลก็แน่นิ่งไป กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งสีดำสนิทท่ามกลางหุบเขาแห่งเถ้าถ่าน

​เอลันทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ ร่างที่ไร้วิญญาณของอสูรร้าย ขาดใจหายใจโรยรินแต่มีรอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า หมอกสีชาดบนท้องฟ้าเริ่มจางหายไป เผยให้เห็นแสงอาทิตย์ที่แท้จริงที่สาดส่องลงมายังผืนดินอีกครั้งในรอบร้อยปี