เมื่อก่อนผมเคยคิดว่า “Kendo” เป็นแค่กีฬาดาบไม้ธรรมดา

เมื่อก่อนผมเคยคิดว่า “Kendo” เป็นแค่กีฬาดาบไม้ธรรมดา
จนกระทั่งได้มีโอกาสไปใช้เวลาอยู่ที่ญี่ปุ่น แล้วบังเอิญเดินผ่านโรงฝึกแห่งหนึ่งในช่วงเย็น🇯🇵🥋

วันนั้นเป็นช่วงหลังเลิกเรียน
เสียงไม้ไผ่กระทบดังก้องอยู่ในโรงฝึก นักเรียนมัธยมกำลังซ้อมกันแบบจริงจัง ทุกคนเงียบมาก มีแค่เสียงตะโกนกับจังหวะการเคลื่อนไหว

แปลกตรงที่บรรยากาศมันไม่ได้ดูดุดันแบบที่คิด
แต่กลับรู้สึก “นิ่ง” มากกว่า

สิ่งที่ผมสังเกตได้คือ ก่อนและหลังฝึก ทุกคนจะโค้งคำนับกันอย่างจริงจัง แม้แต่ตอนเริ่มซ้อมก็ยังดูให้เกียรติคู่ฝึกตลอดเวลา

ตอนนั้นเองที่เริ่มเข้าใจว่า
สำหรับคนญี่ปุ่น Kendo อาจไม่ใช่แค่เรื่องการต่อสู้ แต่มันคือวินัย สมาธิ และการควบคุมตัวเอง

หลังกลับจากทริปเลยเริ่มอ่านเรื่องวัฒนธรรมซามูไรกับวิถี Bushido เพิ่ม แล้วพบว่าหลายอย่างยังมีอิทธิพลต่อสังคมญี่ปุ่นจนถึงทุกวันนี้

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความอดทน
การเคารพผู้อื่น
หรือความจริงจังกับสิ่งเล็ก ๆ

ยิ่งพอได้ดูการฝึกจริง ยิ่งรู้สึกว่าญี่ปุ่นมีเสน่ห์บางอย่างที่อธิบายยาก
มันไม่ใช่แค่เรื่องเมืองสวย อาหาร หรือสถานที่ท่องเที่ยว แต่รวมถึง “วิธีคิด” ของผู้คนด้วย

ช่วงหลังเลยเริ่มเข้าใจว่าทำไมหลายคนที่ไปเที่ยวญี่ปุ่น ถึงชอบหาประสบการณ์แนววัฒนธรรมมากขึ้น บางคนไปดูซูโม่ บางคนไปดูการฝึก Kendo หรือแวะโดโจเก่า ๆ ระหว่างทาง

ส่วนตัวรู้สึกว่ามันเป็นอีกมุมของญี่ปุ่นที่แตกต่างจากภาพจำเดิม ๆ มาก

แล้วทุกคนล่ะครับ
ถ้ามีโอกาสได้ลองศิลปะการต่อสู้ญี่ปุ่นสักอย่าง อยากลอง Kendo ไหม? 😄