ซื้อใหม่จนท้อ ทำไมสายชาร์จมือถือชอบพังตรงคอสายเหมือนกันหมดทุกยี่ห้อ แผนการตลาดหรือข้อจำกัดวิศวกรรม

มีใครเคยหงุดหงิดกับเรื่องนี้เหมือนผมบ้างไหมครับ ซื้อสายชาร์จมือถือมาเส้นนึงราคาแบรนด์เนมก็ไม่ใช่ถูกๆ นะ แต่ใช้ไปได้ไม่กี่เดือน อีตรงข้อต่อตรงคอสายชาร์จที่อยู่ติดกับหัวเสียบแม่งชอบหักข้างใน สายปริ ยางขาด หรือไม่ก็ชาร์จเข้าบ้างไม่เข้าบ้างจนต้องคอยเอามือบิดๆ หาจังหวะ เป็นเหมือนกันหมดแทบจะทุกยี่ห้อเลยตั้งแต่อดีตยันปัจจุบัน จนบางทีแอบคิดในใจไม่ได้จริงๆ ว่านี่มันเป็นแผนการตลาดที่ตั้งใจออกแบบมาให้พังง่ายๆ เพื่อบังคับให้พวกเราต้องควักเงินซื้อสายใหม่เรื่อยๆ ทุกปีหรือเปล่าวะ แอบสงสัยจนต้องไปนั่งค้นข้อมูลจริงมาคุยกัน

ถ้าพูดกันตามหลักวิศวกรรมและการออกแบบจริงๆ เรื่องนี้มันมีเหตุผลที่น่าเจ็บใจซ่อนอยู่ครับ

จุดตรงคอสายชาร์จมันคือจุดที่ต้องรับ แรงเค้นทางกล หรือความเครียดของวัสดุสูงที่สุดในสายทั้งเส้นแล้วครับ โลจิกง่ายๆ คือเวลาเราหยิบมือถือมาเล่นตอนชาร์จ หรือเวลาดึงสายออกจากเครื่อง มนุษย์เราชอบจับที่ตัวสายแล้วกระชากออกแทนที่จะจับที่หัวปลั๊กแข็งๆ แข็งพลาสติก ตรงคอสายมันเลยต้องงอพับไปมาซ้ำๆ วันละหลายสิบยอด พองอไปเรื่อยๆ ลวดทองแดงข้างในที่มันเส้นเล็กเท่าเส้นผมมันก็เกิดอาการล้าของโลหะแล้วหักในที่สุด ต่อให้ปลอกยางข้างนอกยังดูดีอยู่แต่ข้างในมันขาดไปแล้วครับ ชาร์จไม่เข้าแน่นอน

แล้วทำไมผู้ผลิตเขาถึงไม่ทำให้คอสายชาร์จมันหนาๆ แข็งๆ แบบดัดไม่งอไปเลยล่ะจะได้จบปัญหา

อันนี้แผงความคิดวิศวกรเขาบอกว่าถ้าทำแข็งเกินไป มันจะกลายเป็นผลเสียแทนครับ เพราะถ้าคอสายแข็งทื่อเวลามีแรงกระชาก แรงทั้งหมดมันจะไม่ถูกซับที่สาย แต่มันจะวิ่งตรงไปกระแทกที่ ช่องเสียบชาร์จในตัวเครื่องมือถือ (Charging Port) แทน คราวนี้แหละบันเทิงกว่าเดิมเยอะเลย สายชาร์จพังเปลี่ยนใหม่ราคาหลักร้อย แต่ถ้าช่องเสียบที่ตูดมือถือพัง คราวนี้ต้องแกะเครื่องซ่อมเปลี่ยนบอร์ดราคาปาเข้าไปหลักพัน ผู้ผลิตเขาเลยเลือกออกแบบให้สายชาร์จยอมพังยอมหักไปก่อน เพื่อปกป้องตัวเครื่องที่มีราคาแพงกว่าหลายเท่าครับ มันเป็นกลไกเซฟตี้แบบที่คิดมาแล้ว

แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกนะว่า เรื่องแผนการตลาดให้คนซื้อของใหม่ (Planned Obsolescence) มันก็แอบมีส่วนอยู่เงียบๆ

แบรนด์ใหญ่ๆ เขารู้อยู่แล้วว่าวัสดุแบบไหนพังง่ายพังยาก ยิ่งบางแบรนด์เน้นใช้วัสดุรักษ์โลกที่ย่อยสลายได้ง่าย ยางขอบสายมันก็จะเปื่อยไวเป็นพิเศษจนคนบ่นกันทั้งโลก แต่เขาก็ยังเลือกใช้เพราะมันทำให้เกิด วงจรการซื้อซ้ำ ที่สร้างรายได้มหาศาลให้กับบริษัทขายอุปกรณ์เสริม สุดท้ายแล้ว บรรทัดฐานความรู้วิทยาศาสตร์รอบตัวเรื่องนี้คือมันเป็นทั้งข้อจำกัดทางวิศวกรรมและผลประโยชน์ทางธุรกิจที่เจอกันครึ่งทางพอดีครับ วิธีแก้ที่ยั่งยืนที่สุดคือเราต้องปรับพฤติกรรมตัวเอง เวลาถอดสายให้จับที่หัวพลาสติกแข็งๆ เสมอ ห้ามกระชากสายเด็ดขาด หรือหาตัวถนอมสายชาร์จมาใส่ช่วย ก็จะยืดอายุไปได้นานขึ้นเยอะเลยครับไม่ต้องเสียเงินบ่อย

ใครใช้สายชาร์จแล้วพังตรงคอสายบ่อยเหมือนกันบ้างไหมครับ ปกติเส้นนึงใช้ได้นานกี่เดือนกันแน่ หรือมีใครมีวิธีรักษาใช้ยาวๆ เป็นปีโดยไม่พังเลยบ้าง คอมเมนต์มาแชร์ทริกบอกบุญรายงานตัวกันหน่อยดิครับ เผื่อผมจะลองเอาไปทำตามบ้าง ไม่อยากซื้อบ่อยแล้ว มารวมกันตรงนี้เลยอยากอ่านความเห็นครับ!