ใครว่าทํางานนี้รวย? เปิด 5 อาชีพที่ชื่อดูดี แต่รายได้โคตรสวนทาง

เวลาเจอเพื่อนเก่าในงานเลี้ยงรุ่น หรือส่องโปรไฟล์ใครบนโซเชียลมีเดีย บางสายอาชีพแค่ได้ยินชื่อก็ดูโก้ บุคลิกเนี้ยบ หน้าตาทางสังคมมาเต็มจนน่าอิจฉา แต่ในโลกการทำงานจริงของเมืองไทยปี 2569 มีหลายอาชีพมากที่ตกอยู่ในภาวะ "ภาพลักษณ์ดูแพง แต่เงินในบัญชีสวนทาง"

สวัสดีชาวโพสต์จังกันทุกคน เวลาเจอเพื่อนเก่าในงานเลี้ยงรุ่น หรือส่องโปรไฟล์คนในโซเชียลมีเดีย บางอาชีพแค่ได้ยินชื่อก็ดูโก้ ดูเท่ ถือกระเป๋าแบรนด์เนม ใส่สูทเนี้ยบ

หน้าตาทางสังคมมาเต็มจนน่าอิจฉาใช่ไหม แต่รู้ไหมว่าในโลกการทำงานจริงของเมืองไทยปี 2569 มีหลายอาชีพมากที่ตกอยู่ในภาวะ ภาพลักษณ์ดูแพง แต่เงินในบัญชีไม่ค่อยแพงตาม

อันดับแรกต้องยกให้ แอร์โฮสเตส / สจ๊วต สายการบินในประเทศ อาชีพในฝันของใครหลายคน ภาพจำคือแต่งตัวเนี้ยบ บุคลิกดี ลากกระเป๋าสวยๆ เช็กอินสนามบิน

เที่ยวไปนู่นมานี่ฟรี ดูเป็นชีวิตสุดหรูที่หลายคนอิจฉา แต่ความจริงคือยุคนี้การแข่งขันในสายการบินสูงมาก โดยเฉพาะสายการบินโลว์คอสต์ เงินเดือนเริ่มต้นบางแห่งไม่ได้สูงเวอร์แบบที่คนคิด

รายได้หลักต้องอาศัยค่าบินเป็นตัวเสริม ถ้าเดือนไหนโดนลดไฟลต์ ป่วย หรือบินน้อย รายได้หายทันที แลกกับการนอนผิดเวลา เจ็ตแล็กสะสม และการต้องยิ้มสู้กับผู้โดยสารร้อยพ่อพันแม่แม้วันที่จะไม่สบายก็ตาม

ต่อมาคือ เชฟ / กุ๊กในโรงแรมหรูหรือร้านอาหารดัง หลายคนเห็นเชฟยืนอยู่ในครัวโมเดิร์น แต่งจานละเป็นพัน ได้รับคำชมจากลูกค้า ดูเป็นงานที่ทั้งเท่และมีเกียรติ

แต่เบื้องหลังนี่แทบร้อง งานครัวเป็นงานใช้แรงแบบโหด ยืนหน้าเตาร้อนวันละสิบถึงสิบสองชั่วโมง บางวันแทบไม่ได้พัก ไม่มีวันหยุดตรงเทศกาลเพราะคนอื่นหยุดคือวันที่ร้านยุ่งที่สุด

เงินเดือนเริ่มต้นในไทยหลายที่อยู่แค่หลักหมื่นปลายถึงสองหมื่นต้น โตช้ามากถ้าไม่ได้ไต่ไปถึงระดับ Head Chef หรือเปิดร้านเอง 

อาชีพที่สามคือ พนักงานธนาคาร / ที่ปรึกษาทางการเงิน ภาพจำคือใส่สูท นั่งตึกหรูใจกลางเมือง คุยแต่เรื่องเงินล้าน ดูเป็นงานมั่นคงและรายได้ดี แต่ความจริงเบื้องหลังคือแรงกดดันจาก KPI แบบโหดหิน

ยคนี้ลูกค้าทำธุรกรรมผ่านมือถือแทบหมด พนักงานจึงต้องเร่งขายผลิตภัณฑ์ทางการเงิน ทั้งประกัน กองทุน บัตรเครดิต ยอดขายกลายเป็นตัวตัดสินชีวิตการทำงาน

ถ้าทำไม่ได้ตามเป้าก็เครียด เงินขึ้นยาก แถมหลายแห่งยังมีแรงกดดันจากการแข่งขันภายในสูงมาก จนคนทำงานหลายคนบอกว่าต้องพึ่งกาแฟมากกว่าเงินเดือนอีก

ส่วน สถาปนิก / อินทีเรียร์ดีไซเนอร์ จบใหม่ถึงระดับกลาง ก็เป็นอีกอาชีพที่คนภายนอกมองว่าหรู ถือไอแพดเดินตรวจไซต์งาน ออกแบบบ้านหรู คอนโดแพง คุยงานกับเจ้าของโครงการใหญ่ๆ ดูมีสไตล์สุดๆ

แต่ชีวิตจริงคือแก้งานยันตีสอง โดนลูกค้าเปลี่ยนแบบไม่รู้จบ ทำโอทีฟรีเป็นเรื่องปกติ ค่าแรงเริ่มต้นไม่ได้สมกับค่าเรียนที่แพงลิบลิ่ว

แถมยังต้องสอบใบประกอบวิชาชีพอีกกว่าจะโตได้ ถ้าไม่มีคอนเนกชันหรือเปิดบริษัทเอง การเติบโตทางรายได้ค่อนข้างช้าจนน่าปวดใจ

สุดท้ายคือ สายเอเจนซี่โฆษณา / ครีเอทีฟ ภาพจำคือออฟฟิศชิคๆ มีบาร์กาแฟ แต่งตัวเท่ ประชุมไอเดียสุดล้ำ ดูเป็นชีวิตคนเมืองรุ่นใหม่ที่โคตรคูล

แต่ของจริงคือคำว่า คูล มักมาพร้อมคำว่า ค้างออฟฟิศ เพราะงานแก้ไม่จบ ลูกค้าเปลี่ยนบรีฟกะทันหัน ส่งงานดึก ประชุมเช้า

นอนน้อยจนสุขภาพแย่ เงินเดือนเริ่มต้นหลายแห่งไม่ได้สูงอย่างที่คิด และในยุคที่เม็ดเงินโฆษณาถูกดึงไปลงแพลตฟอร์มออนไลน์ระดับโลกหมด โอกาสโตของหลายบริษัทก็ช้าลงตามไปด้วย

บทเรียนสำคัญจากเรื่องนี้คือ อย่าเพิ่งตัดสินความรวยของใครจากเครื่องแบบหรือสถานที่ทำงาน ในปี 2569 นี้ ค่านิยมเรื่องงานเปลี่ยนไปเยอะมาก คนรุ่นใหม่เริ่มมองหางานที่ให้รายได้มั่นคง มีเวลาชีวิต และสุขภาพดี

มากกว่าตำแหน่งที่ชื่อดูหรูแต่ต้องแลกทุกอย่างเข้าไป เพราะสุดท้ายแล้วค่าเช่าบ้าน ค่ายา ค่ากิน ค่าใช้จ่ายประจำวัน ใช้เงินสดจ่าย ไม่ได้ใช้ภาพลักษณ์จ่าย

แหล่งที่มา

• [1] รายงานสรุปทิศทางตลาดแรงงานและพฤติกรรมมนุษย์เงินเดือน 2569 (User Summary)
• [2] สำรวจฐานเงินเดือนเฉลี่ยรายสาขาอาชีพในประเทศไทย (Adecco Salary Guide / Jobsdb)
• รายการเสวนา “Low Ego, High Profit: ถอดสูทแล้วไปรวยเงียบ”