กระสือ

นิยายเรื่องกระสือตอนที่1

แสงสลัวในดงกล้วย: อาถรรพ์ยายเฒ่า
​ท่ามกลางความเงียบสงัดของหมู่บ้านหนองโคก เสียงหมาเห่าหอนโหยหวนสลับกับเสียงลมพัดใบตองแห้งดังก้องไปทั่วระเบียงบ้านไม้เก่าๆ "สาย" เด็กสาววัยรุ่นเมืองกรุงที่ต้องกลับมาดูแล "ยายทอง" ยายแท้ๆ ที่ล้มป่วยกระทันหัน นั่งขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม สายตาจ้องมองออกไปที่หน้าต่างไม้ที่ปิดไม่สนิท
​"สาย... เอ็งนอนหรือยัง" เสียงแหบพร่าของยายดังมาจากมุ้งใกล้ๆ
​"ยังค่ะยาย หนูแปลกที่น่ะค่ะ เลยนอนไม่ค่อยหลับ" สายตอบพลางขยับเข้าไปใกล้
​"ระวังตัวไว้นะลูก... ช่วงนี้ไอ้พวกที่จ้องจะเอาชีวิตคนอื่นมันชุม" ยายพูดเสียงสั่น พร้อมกับไอโขลกๆ กลิ่นคาวประหลาดโชยออกมาจากในมุ้งจนสายต้องนิ่วหน้า
​คืนเดือนดับ
​กลางดึกคืนนั้น สายสะดุ้งตื่นเพราะเสียง "กึก... กึก..." เหมือนอะไรบางอย่างกระทบกับฝาบ้าน เธอค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง ความมืดมิดทำให้เธอมองเห็นเพียงเงารางๆ ของมุ้งยายที่ดูเหมือนจะว่างเปล่า
​"ยายคะ? ไปห้องน้ำเหรอ?"
​ไม่มีเสียงตอบ สายตัดสินใจลุกขึ้นจุดเทียนเดินตามเสียงนั้นไปทางหลังบ้านที่เป็นดงกล้วยรกชัฏ ทันใดนั้น แสงสีเขียววาวโรจน์ก็สว่างขึ้นท่ามกลางพุ่มไม้ มันไม่ใช่แสงหิ่งห้อย แต่มันเป็นดวงไฟขนาดใหญ่ที่วูบวาบไปมา
​"นั่นใครน่ะ!" สายตะโกนออกไป
​แสงนั้นหยุดกะทันหัน ก่อนจะค่อยๆ ลอยสูงขึ้นพ้นยอดหญ้า สายเบิกตากว้าง หัวใจแทบหยุดเต้น เมื่อแสงนั้นเผยให้เห็น ใบหน้าหญิงชราที่มีแต่หัวและลำไส้พวงใหญ่ห้อยรุ้งริ้ง เลือดสีแดงสดหยดลงบนใบตองดัง ติ๋ง... ติ๋ง...
​"ยาย... ยายทอง?" สายครางออกมาด้วยความหวาดกลัว ใบหน้านั้นหันมามองเธอ ดวงตาที่เคยฝ้าฟางกลับแดงก่ำและหิวกระหาย
​การเผชิญหน้า
​"ถอยไป... สาย... อย่ามายุ่งกับข้า!" เสียงนั้นออกมาจากหัวที่ลอยอยู่ แต่มันไม่ใช่เสียงของยายทองที่แสนใจดี มันเป็นเสียงซ้อนที่แหลมเล็กและน่าเกรงขาม
​"ยายเป็นอะไรไปคะ! ทำไมยายถึงเป็นแบบนี้!" สายถอยหลังจนล้มลง
​ผีกระสือยายทอง ลอยเข้ามาใกล้ กลิ่นคาวเลือดรุนแรงจนสายแทบอาเจียน ลำไส้ที่ขดไปมาพยายามจะม้วนเข้าหาเธอ
​"อาถรรพ์มันสืบทอดกันมา... ข้าเลือกไม่ได้! ถ้าข้าไม่กิน... ข้าก็ต้องตาย! และถ้าข้าตายโดยไม่มีใครรับช่วง... ข้าก็ไม่ได้ไปผุดไปเกิด!"
​"หนูจะช่วยยายเอง ยายกลับเข้าบ้านเถอะนะคะ!" สายร้องไห้โฮ
​"ช่วยไม่ได้หรอก..." กระสือยายทองแสยะยิ้มเห็นฟันแหลมคม "นอกจากเอ็งจะยอมรับ... น้ำลายของข้า..."
​ความลับใต้ถุนบ้าน
​ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของชาวบ้านพร้อมคบไฟก็ดังขึ้นมาจากทางหน้าหมู่บ้าน "ผู้ใหญ่บ้านบอกว่ามันมาทางนี้! เตรียมหนามพุทรามาด้วย!"
​กระสือยายทองมีท่าทีลนลาน "พวกมันมาแล้ว... สาย! เอ็งต้องเลือก! จะปล่อยให้พวกมันฆ่าข้า หรือจะให้ข้าอยู่ต่อในตัวเอ็ง!"
​สายมองดูใบหน้าของยายที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด สลับกับแสงไฟจากชาวบ้านที่ใกล้เข้ามาทุกที ความลับเรื่องกระสือที่คนในหมู่บ้านหวาดกลัวกำลังจะถูกเปิดเผย และชีวิตของเธอหลังจากคืนนี้จะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป
​บทสรุปที่ยังไม่จบสิ้น
​เช้าวันรุ่งขึ้น ชาวบ้านพบยายทองนอนเสียชีวิตอยู่อย่างสงบบนเตียง โดยมีสายนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ ไม่ห่าง ผู้ใหญ่บ้านเดินเข้ามาดูศพแล้วขมวดคิ้ว
​"แปลกนะ... เมื่อคืนข้าเห็นดวงไฟแถวนี้ชัดๆ ทำไมยายทองถึงตายเหมือนคนหมดลมไปเฉยๆ"
​สายเงยหน้าขึ้นมองผู้ใหญ่บ้าน ใบหน้าของเธอซีดเซียวแต่ดวงตากลับมีประกายสีเขียววาบขึ้นเพียงเสี้ยววินาที
​"ยายคงเหนื่อยมากแล้วล่ะค่ะผู้ใหญ่... ต่อไปนี้หนูจะดูแลบ้านหลังนี้เอง"
​สายยิ้มบางๆ ขณะที่ในใจของเธอรู้สึกถึงแรงกระเพื่อมแปลกๆ ในช่องท้อง... มรดกเลือดได้ถูกส่งต่อเรียบร้อยแล้ว

จบตอนที่1