“เด็กมันร้าย…แต่ผมรักพี่คนเดียว”

“เด็กมันร้าย…แต่ผมรักพี่คนเดียว” เป็นนิยายวายที่อ่านแล้วให้ฟีลทั้งอบอุ่น หมั่นไส้ และใจเต้นไปพร้อมกัน ด้วยพล็อตแนวรักต่างวัยที่หลายคนอาจคุ้นเคย แต่เรื่องนี้กลับมีเสน่ห์เฉพาะตัวจากการเล่าเรื่องที่เป็นธรรมชาติ อ่านง่าย และเต็มไปด้วยเคมีของตัวละครที่ชัดเจนจนคนอ่านเผลอยิ้มตามแทบทุกตอน

จุดเด่นที่สุดของเรื่องคงหนีไม่พ้นตัวละคร “เด็ก” ที่ทั้งกวน ทั้งร้าย ทั้งขี้อ้อน และพร้อมจะทำทุกทางเพื่อให้ได้คนที่ตัวเองชอบมาอยู่ข้างๆ คาแรกเตอร์แบบนี้ถ้าเขียนไม่ดีอาจดูน่ารำคาญ แต่เรื่องนี้กลับทำออกมาได้พอดีมาก เพราะใต้ความเจ้าเล่ห์และความมั่นใจ ยังมีความจริงใจซ่อนอยู่ตลอดเวลา ทำให้คนอ่านค่อยๆ หลงรักตัวละครนี้ไปพร้อมกับอีกฝ่ายแบบไม่รู้ตัว

ส่วนฝั่งคนพี่ก็เป็นตัวละครที่มีเสน่ห์ในอีกแบบ เขาไม่ได้ใจอ่อนง่ายๆ มีทั้งกำแพง ความลังเล และเหตุผลที่ทำให้พยายามรักษาระยะห่าง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เลยไม่ได้หวานแบบง่ายดาย แต่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่อีกฝ่ายเข้ามาป่วนชีวิต หรือทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ ที่แสดงให้เห็นว่า “เด็กคนนี้จริงจัง”

สิ่งที่ชอบมากคือบทสนทนาในเรื่อง อ่านแล้วลื่น มีจังหวะหยอกกันที่ดูเป็นธรรมชาติ บางช่วงก็ทำให้ขำ บางช่วงก็เขินจนต้องหยุดอ่านพักใจ และบางตอนก็แอบมีมุมดราม่าเบาๆ ที่ทำให้เรื่องไม่แบนจนเกินไป ตัวละครแต่ละคนมีมิติ มีทั้งด้านน่ารัก ด้านงอแง ด้านอ่อนแอ และด้านที่พยายามปกป้องหัวใจตัวเอง ทำให้ความสัมพันธ์ดูมีชีวิตจริง

อีกอย่างที่ทำให้เรื่องนี้น่าอ่าน คือการค่อยๆ พัฒนาความสัมพันธ์จากความใกล้ชิดธรรมดา กลายเป็นความรู้สึกที่ถอนตัวไม่ขึ้น คนอ่านจะได้เห็นทั้งช่วงที่ปากแข็ง ทั้งช่วงหวงแบบไม่รู้ตัว หรือแม้แต่โมเมนต์เล็กๆ ที่อีกฝ่ายดูแลกันโดยไม่ต้องพูดตรงๆ ซึ่งเป็นเสน่ห์ของนิยายแนวนี้อย่างมาก

นอกจากความโรแมนติก เรื่องยังสะท้อนความต่างของช่วงวัยได้ดี คนหนึ่งใช้หัวใจนำทุกอย่าง กล้ารัก กล้าพูด กล้าทำ ในขณะที่อีกคนต้องคิดถึงความเหมาะสมและผลลัพธ์ในอนาคต ความต่างนี้เลยกลายเป็นทั้งปัญหาและแรงดึงดูดในเวลาเดียวกัน ทำให้เรื่องมีความน่าสนใจมากขึ้นกว่านิยายรักทั่วไป

โดยรวมแล้ว “เด็กมันร้าย…แต่ผมรักพี่คนเดียว” เป็นนิยายที่เหมาะกับคนชอบพระเอกสายคลั่งรัก สายรุกหนัก แต่มีความอบอุ่นซ่อนอยู่ ใครชอบฟีลโดนเด็กจีบ ชอบความสัมพันธ์ที่เริ่มจากความวุ่นวายแล้วค่อยๆ กลายเป็นความผูกพัน เรื่องนี้อ่านแล้วน่าจะติดใจไม่ยาก เพราะทั้งสนุก อ่านเพลิน และมีโมเมนต์ให้ยิ้มตามตลอดทั้งเรื่อง

เป็นอีกเรื่องที่อ่านแล้วเข้าใจเลยว่า บางครั้งคนที่เข้ามาปั่นหัวเราเก่งที่สุด อาจกลายเป็นคนที่เราขาดไม่ได้ที่สุดเหมือนกัน

มีทั้งหมด 31 ตอน ไปหาอ่านกันได้ที่  ReadAWrite