F-5 Tiger ทูตสันติภาพในคราบพยัคฆ์ร้าย

F-5 Tiger ทูตสันติภาพในคราบพยัคฆ์ร้าย

สวัสดีเพื่อนๆ ชาวโซเชียลและคอทหารทุกท่านครับ! ถ้าจะพูดถึงเครื่องบินรบที่ "เก๋า" ที่สุดรุ่นหนึ่งในประวัติศาสตร์ และยังเป็นภาพจำของกองทัพอากาศไทยเรามาอย่างยาวนาน ชื่อของ F-5 Tiger ต้องลอยมาเป็นชื่อแรกๆ แน่นอนครับ ใครจะไปเชื่อล่ะครับว่าเครื่องบินที่ออกแบบมาตั้งแต่ยุค 50 จะยังคงแผดเสียงเครื่องยนต์อยู่บนท้องฟ้าในหลายประเทศจนถึงทุกวันนี้ วันนี้ผมจะพาไปเจาะลึกว่าทำไม "ไอ้เสือจิ๋ว" ตัวนี้ถึงได้ครองใจคนงบน้อยแต่ต้องการของแรงไปทั่วโลก

กำเนิดไอ้เสือจิ๋ว จากโจทย์ "ของดีราคาประหยัด"

ย้อนกลับไปในช่วงยุคสงครามเย็น เทคโนโลยีการบินมันก้าวกระโดดจนน่ากลัวครับ เครื่องบินเจ็ตเริ่มตัวใหญ่ขึ้น ซับซ้อนขึ้น และที่สำคัญคือ "แพงระยับ" จนประเทศพันธมิตรของสหรัฐฯ หลายชาติเริ่มกุมขมับเพราะไม่มีงบพอจะไปสู้กับฝูงบิน MiG ของค่ายคอมมิวนิสต์

ในขณะที่ยักษ์ใหญ่เจ้าอื่นเน้นทำเครื่องบินลำโตๆ เทคโนโลยีล้นลำ แต่ทาง Northrop กลับมองสวนทาง พวกเขาปัดฝุ่นโครงการ N156 เพื่อสร้างเครื่องบินรบน้ำหนักเบา (Lightweight Fighter) ที่เน้นความเรียบง่าย คล่องตัว และค่าตัวที่ "เป็นมิตรกับกระเป๋าตังค์" เพื่อให้ประเทศที่มีงบจำกัดสามารถมีกองบินรบไว้ป้องกันตัวเองได้นั่นเอง

ความลับของเครื่องยนต์ J85

เรื่องที่พีคที่สุดเรื่องหนึ่งในประวัติศาสตร์การออกแบบเครื่องบินคือ "เครื่องยนต์" ครับ เพราะตอนนั้นยังไม่มีเครื่องยนต์เจ็ตขนาดเล็กที่แรงพอจะใช้กับเครื่องบินรบได้เลย จนกระทั่งทีมออกแบบไปเจอเข้ากับเครื่องยนต์ General Electric J85

แต่เชื่อมั้ยครับว่า เดิมทีเจ้า J85 มันถูกสร้างมาเพื่อใช้กับ ADM-20 Quail ซึ่งเป็น "ขีปนาวุธลวง" (Decoy Missile) ที่ปล่อยจากเครื่อง B-52 เพื่อหลอกล่อเรดาร์ศัตรูเท่านั้นเอง! แต่ Northrop ตาถึงครับ เห็นว่ามันน้ำหนักเบา ขนาดกะทัดรัด แต่ให้แรงส่ง (Thrust) ดีเยี่ยมเมื่อเทียบกับน้ำหนัก พอเอามาจับคู่กันสองเครื่อง ก็กลายเป็นขุมพลังที่ทำให้ F-5 บินได้เร็วเหนือเสียง (Supersonic) แบบชิวๆ ในราคาที่ถูกกว่าชาวบ้านหลายเท่า

แจ้งเกิดในฐานะครูฝึก T-38 Talon

ก่อนจะเป็นนักล่าเต็มตัว F-5 เริ่มต้นชีวิตด้วยการเป็น "ครูฝึก" ก่อนครับ ในชื่อ T-38 Talon ซึ่งทางกองทัพอากาศสหรัฐฯ (USAF) ยอมรับเข้าประจำการในปี 1961 เพราะมันปลอดภัยมาก ไม่มีอุบัติเหตุร้ายแรงในช่วงทดสอบเลย ซึ่งหาได้ยากมากในสมัยนั้น จนมันกลายเป็นเครื่องฝึกมาตรฐานที่ปั้นนักบินเก่งๆ มาแล้วทั่วโลก และเป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้ Northrop มั่นใจที่จะผลักดันรุ่นเครื่องบินรบออกมา

"Skoshi Tiger" ในสงครามเวียดนาม

เมื่อการเมืองโลกเปลี่ยนไปในปี 1962 รัฐบาลสหรัฐฯ จึงเลือก F-5 เข้าสู่โปรแกรมช่วยเหลือทางทหาร โดยเปิดตัวด้วยรุ่น F-5A Freedom Fighter และเพื่อให้เห็นว่า "ของถูกก็ดีได้" พวกเขาจึงส่งเครื่องบินชุดนี้ไปทดสอบในสนามรบจริงที่เวียดนามภายใต้รหัส "Skoshi Tiger"

ผลการรบกว่า 3,000 ภารกิจพิสูจน์ให้เห็นว่ามันคือเพชรในตมครับ นักบินต่างชมว่ามันเป็นเครื่องที่เสถียรและ "พริ้วไหวเหมือนสายน้ำ" (Agile) ด้วยขนาดตัวที่เล็กจิ๋วทำให้ปืนต่อสู้อากาศยานของศัตรูเล็งเป้าได้ยากมาก แถมการบำรุงรักษาก็ทำได้ง่ายสุดๆ จนมีความพร้อมรบสูงกว่าเครื่องรุ่นใหญ่ๆ

แต่แน่นอนว่าเหรียญมีสองด้านครับ ข้อจำกัดของมันคือระยะการบินที่ค่อนข้างสั้น (Short radius) บรรทุกระเบิดได้น้อย และในรุ่นแรกนั้น "ไม่มีเรดาร์" ทำให้มันไม่สามารถดวลกับใครในอากาศแบบซับซ้อนได้ สหรัฐฯ จึงใช้มันในภารกิจโจมตีภาคพื้นดินเป็นหลัก แต่เพียงแค่นี้ก็น่าประทับใจจนประเทศอย่าง นอร์เวย์ (Norway) กลายเป็นลูกค้ารายแรกที่สั่งซื้อไปใช้ ตามมาด้วยเกาหลีใต้ กรีซ และอิหร่าน

ยุคทองของ Tiger II การอัปเกรดเพื่อสู้กับ MiG-21

ในช่วงยุค 70 เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ MiG-21 ของโซเวียตที่แพร่หลายไปทั่ว Northrop จึงปล่อยไม้เด็ดอย่าง F-5E Tiger II ออกมาอุดช่องโหว่เดิมทั้งหมด โดยมีรายละเอียดทางเทคนิคที่น่าสนใจดังนี้ครับ:

พละกำลังใหม่: ใช้เครื่องยนต์ J85 รุ่นปรับปรุงที่แรงกว่าเดิม ทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 1,700 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

ติดตั้งเขี้ยวเล็บดิจิทัล: ใส่เรดาร์รุ่น AN/APQ-13 เข้าไป ทำให้สามารถตรวจจับเป้าหมายและสกัดกั้น (Interception) ได้เอง ไม่ต้องบินสุ่มเหมือนรุ่นก่อน

โครงสร้างที่แกร่งขึ้น: ตัวเครื่องมีน้ำหนักตัวเปล่าประมาณ 4 ตัน และสามารถรับน้ำหนักตอนวิ่งขึ้นสูงสุด (Max takeoff weight) ได้ถึง 11 ตัน พร้อมขยายพื้นที่ปีกและถังเชื้อเพลิงให้บินได้ไกลขึ้น

วีรกรรมระดับโลก เมื่อ "เสือ" กลายเป็น "ผู้ร้าย" และ "เชลย"

หนึ่งในเรื่องที่น่าทึ่งที่สุดคือใน สงครามอิหร่าน-อิรัก ครับ แม้อิหร่านจะถูกสหรัฐฯ ตัดความสัมพันธ์และงดส่งอะไหล่ให้ แต่ด้วยความที่ F-5 มันซ่อมง่ายและไม่ซับซ้อน วิศวกรอิหร่านจึงสามารถโมดิฟายจนมันบินขึ้นไปไล่หวดกับศัตรูได้เกือบตลอดทั้งสงคราม

แต่เรื่องที่เด็ดที่สุดและอยู่ใน Source Context คือหลังจบสงครามเวียดนามครับ โซเวียตได้ยึดเครื่อง F-5E ที่เหลือทิ้งไว้ไปทดสอบ และได้ลองเอามาสุนัขหมู่ (Dogfight) กับเครื่องบินระดับท็อปของพวกเขาอย่าง MiG-21 และ MiG-23 ผลปรากฏว่านักบินโซเวียตถึงกับอึ้ง! เพราะในย่านความเร็วต่ำ F-5E สามารถ "เลี้ยวหน้าสั่น" จนเอาชนะเครื่องบินโซเวียตได้แทบทุกครั้ง วีรกรรมนี้ทำให้กองทัพสหรัฐฯ นำ F-5 มาใช้ในบทบาท "Aggressor" หรือเครื่องบินฝ่ายข้าศึกเพื่อฝึกให้นักบินเครื่องใหญ่อย่าง F-15 หรือ F-16 รู้จักความน่ากลัวของเครื่องบินเล็กที่เลี้ยววงแคบ (Short radius turn) ได้เก่งกว่าใคร

จุดจบของตำนาน

เชื่อไหมครับว่า DNA ของเจ้าเสือจิ๋วลำนี้ได้ส่งต่อไปยังเครื่องบินรบระดับโลกอย่าง F/A-18 Hornet เพราะมันพัฒนามาจากโครงการ YF-17 ที่มีต้นกำเนิดมาจาก F-5 นั่นเอง แม้แต่ในวงการวิทยาศาสตร์ NASA ยังใช้โครงสร้างของ F-5 ในการวิจัยเรื่องเสียงโซนิคบูม และใช้เป็นพื้นฐานให้กับเครื่องบินปีกลู่หน้าอย่าง X-29 อีกด้วย

ทุกตำนานย่อมมีวันจบครับ Northrop เคยพยายามสร้าง "สุดยอด F-5" ในชื่อ F-20 Tigershark ที่ติดเครื่องยนต์เดี่ยวสุดแรงและระบบทันสมัยสุดๆ แต่น่าเสียดายที่มันแพ้ภัยการเมือง เมื่อรัฐบาลสหรัฐฯ อนุมัติให้ส่งออก F-16 ได้ F-20 ที่ตั้งใจจะทำมาขายตลาดล่างจึงหมดความหมายและต้องปิดโครงการไปอย่างน่าเสียดาย

ในปัจจุบัน แม้จะผ่านไปกว่า 60 ปี แต่ F-5 ก็ยังไม่ยอมวางมือ หลายประเทศยังคงอัปเกรดมันให้ทันสมัยอยู่เสมอ อย่างในบราซิลที่มีรุ่น F-5EM หรือในบ้านเราที่มีการอัปเกรดเป็น F-5 TH (Super Tigris) ที่ใส่เทคโนโลยีทันสมัยจนสามารถยิงขีปนาวุธนำวิถีข้ามขอบฟ้าได้ไม่แพ้เครื่องรุ่นใหม่ เพื่อรอส่งไม้ต่อให้กับเครื่องบินอย่าง Gripen ในปี 2029

สุดท้ายนี้ ตำนานของ F-5 Tiger สอนให้เรารู้ว่า "ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์เสือ" จริงๆ ครับ แม้จะไม่ใช่เครื่องบินที่แพงที่สุดหรือเทคโนโลยีล้ำที่สุด แต่มันคือเครื่องบินที่ซื่อสัตย์และพึ่งพาได้มากที่สุดรุ่นหนึ่งของโลก เหมือนสำนวนไทยที่ว่า "เล็กพริกขี้หนู" ของจริงต้องยกให้ลำนี้เลยครับ!

แล้วทุกท่านล่ะครับ มีความทรงจำอะไรกับ "เจ้าเสือจิ๋ว" ลำนี้บ้าง? ใครเคยไปดูวันเด็กแล้วประทับใจเสียงคำรามของมัน หรือมีข้อมูลเด็ดๆ อะไร อยากให้ลองมาคอมเมนต์แลกเปลี่ยนกันได้เลยนะครับ!