“น้ำตาลไทย” ส่งออกไปประเทศไหนมากที่สุด

เมื่อครู่นี้ผู้เขียนได้อ่านบทความหนึ่งเกี่ยวกับการส่งออกน้ำตาลของประเทศไทย อ่านไปอ่านมาก็อดรู้สึกทึ่งไม่ได้ เพราะของหวานธรรมดาอย่าง “น้ำตาล” ที่เราตักใส่กาแฟหรือใส่ในอาหารทุกวันนั้น แท้จริงแล้วเป็นหนึ่งในสินค้าการเกษตรสำคัญที่ทำรายได้เข้าประเทศปีละมหาศาล

ประเทศไทยถือเป็นหนึ่งในประเทศผู้ผลิตและผู้ส่งออกน้ำตาลรายใหญ่ของโลก อ้อยจำนวนมหาศาลจากไร่ของเกษตรกรทั่วประเทศถูกส่งเข้าสู่โรงงาน ก่อนจะแปรรูปเป็นน้ำตาลและกระจายไปยังตลาดต่างประเทศหลายสิบประเทศทั่วโลก กลายเป็นสินค้าที่ช่วยขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยมาอย่างยาวนาน

แต่สิ่งที่หลายคนอาจคาดไม่ถึงก็คือ ประเทศที่นำเข้าน้ำตาลจากไทยมากที่สุด ไม่ใช่ประเทศมหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกาหรือยุโรป หากแต่เป็นประเทศเพื่อนบ้านในภูมิภาคเดียวกันอย่าง อินโดนีเซีย

สาเหตุสำคัญก็เพราะอินโดนีเซียเป็นประเทศที่มีประชากรจำนวนมหาศาลมากกว่า 270 ล้านคน ความต้องการบริโภคน้ำตาลจึงสูงมาก ทั้งในอุตสาหกรรมอาหาร เครื่องดื่ม และการบริโภคภายในครัวเรือน ขณะที่กำลังการผลิตน้ำตาลภายในประเทศยังไม่เพียงพอกับความต้องการ ทำให้ต้องนำเข้าจากต่างประเทศจำนวนมาก และประเทศไทยก็กลายเป็นหนึ่งในแหล่งสำคัญที่อินโดนีเซียพึ่งพามาโดยตลอด

ทุกปีมีน้ำตาลจากไทยถูกส่งออกไปยังอินโดนีเซียเป็นปริมาณมหาศาล คิดเป็นมูลค่าหลายหมื่นล้านบาทต่อปี จนทำให้ประเทศนี้กลายเป็นตลาดอันดับหนึ่งของน้ำตาลไทยอย่างต่อเนื่องมายาวนาน นอกจากนี้ น้ำตาลจากไทยยังถูกส่งออกไปยังอีกหลายประเทศในเอเชีย ไม่ว่าจะเป็น เกาหลีใต้, จีน, ญี่ปุ่น รวมถึงประเทศเพื่อนบ้านอย่าง กัมพูชา

จึงไม่ใช่เรื่องเกินจริงหากจะกล่าวว่า เบื้องหลังความหวานของน้ำตาลเม็ดเล็ก ๆ นั้น ซ่อนบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศไทยเอาไว้ไม่น้อยเลยทีเดียว จากผลผลิตในไร่อ้อยของเกษตรกร สู่กระบวนการผลิตในโรงงาน และสุดท้ายเดินทางข้ามทะเลไปยังโต๊ะอาหารของผู้คนในหลายประเทศทั่วโลก

เรื่องนี้จึงเป็นอีกหนึ่งเรื่องใกล้ตัวที่หลายคนอาจไม่เคยนึกถึงมาก่อน ว่าสินค้าธรรมดาที่อยู่ในครัวแทบทุกบ้านอย่างน้ำตาล กลับกลายเป็นหนึ่งในสินค้าส่งออกสำคัญ ที่ช่วยสร้างรายได้มหาศาลให้กับประเทศไทยในทุก ๆ ปีอย่างเงียบ ๆ.