ยิ่งโตขึ้นทำไมเราถึง มีความสุขได้ยาก

ยิ่งโตขึ้นทำไมเราถึง

มีความสุขได้ยาก

ยิ่งเราโตขึ้น ทำไมเราถึงมีความสุขได้ยากขึ้น

ตอนเด็ก ๆ ความสุขมันง่ายมาก
แค่ได้กินของที่ชอบ ได้เล่นกับเพื่อน หรือแค่มีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกว่า “วันนี้ดีจัง”

แต่พอโตขึ้น…
ความสุขมันกลับกลายเป็นสิ่งที่ต้อง “พยายามหา” ตามหา

เราเริ่มมีเรื่องให้คิดมากขึ้น
มีความคาดหวัง มีความรับผิดชอบ มีคำว่า “ต้อง” เต็มไปหมดในการใช้ชีวิต
ต้องทำงานให้ดี ต้องมีเงิน ต้องไม่พลาด ต้องเข้มแข็ง
จนบางที…เราลืมไปว่า “เราควรจะมีความสุขมากกว่านี้”

การเติบโตขึ้นทำให้เรารู้จักโลกมากขึ้น
แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้เรารู้จัก “ความผิดหวัง” มากขึ้นด้วย

เรารู้ว่าความพยายามไม่ได้การันตีความสำเร็จ
รู้ว่าความรักไม่ได้แปลว่าจะได้อยู่ด้วยกัน จบแบบละคร หรือนิยาย
รู้ว่าบางครั้ง ต่อให้เราทำดีที่สุดแล้ว มันก็ยังดีไม่พอ

และเพราะเรารู้มากขึ้นนี่แหละ
เราถึง ต้อง คอย “ระวัง” มากขึ้น

เราไม่กล้าดีใจสุด ๆ เพราะกลัวจะเสียใจทีหลัง
ไม่กล้าคาดหวัง เพราะกลัวจะผิดหวัง
ไม่กล้าปล่อยใจ เพราะเคยเจ็บมาแล้ว

สุดท้าย ความสุขเลยค่อย ๆ กลายเป็นอะไรที่ต้อง “เผื่อใจ” ตลอด

อีกอย่างหนึ่ง…
ตอนเด็ก เราอยู่กับ “ปัจจุบัน” ได้เก่งมาก
แต่พอโตขึ้น เรากลับใช้เวลาไปกับ “อดีต” และ “อนาคต” คิดเยอะมาก

เสียใจกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว
กังวลกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

จนลืมไปว่า
ความสุขส่วนใหญ่ มันซ่อนอยู่ในช่วงเวลาตรงหน้า

ไม่ใช่ในวันที่ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
แต่เป็นวันที่เรา “พอใจ” กับสิ่งที่มี

บางที…
เราอาจไม่ได้หาความสุขได้ยากขึ้น

เราแค่ “ลืมวิธีมีความสุขแบบง่าย ๆ” ไปเท่านั้นเอง

ลืมหัวเราะโดยไม่มีเหตุผล
ลืมดีใจกับเรื่องเล็ก ๆ
ลืมให้อภัยตัวเองในวันที่ทำได้ไม่ดี

การโตขึ้นไม่ใช่เรื่องที่ผิด
แต่การใช้ชีวิตจนลืมความรู้สึกของตัวเอง…นั่นแหละที่น่าเสียดาย และผิด

ถ้าวันนี้คุณรู้สึกว่าเหนื่อย
รู้สึกว่าความสุขมันไกลเหลือเกิน

ลองหยุดพักสักนิด
แล้วถามตัวเองเบา ๆ ว่า

“ครั้งสุดท้ายที่เรามีความสุข…มันเกิดจากอะไรที่เรียบง่ายแค่ไหน”

บางทีคำตอบนั้น
อาจเป็นสิ่งที่เรายังมีอยู่…แต่ไม่เคยมองเห็นมันอีกเลย 🌙

ฝากกดติดตาม ช่องด้วยจร้า