ภูผาที่ว่าไกล ป่าที่ว่าลึก เส้นทางที่ว่ายาก "เพียงมีพรานนำทางสู่โซกพระร่วง"

ประสบการณ์นั้นคือความสุข  เดินนำหน้าของความทุกข์นั้นไกลกว่าเสมอ

เท้าที่ก้าวไปและดำเนิน รอยยิ้มและการช่วยเหลือนั้นยังเหลือเพิ่มเติมในรายทาง 

ออกเดินทางในตอนเช้าเข้าป่ากัน  มีสิ่งของอาหารพร้อมทานเมื่อถึง

ห่อข้าวเหนียวหมูทุบอร่อยตามกัน  ถึงสถานที่นั่งทานข้าวป่าอร่อยกว่าในทุกคาบจริง

    การเดินทางเริ่มขึ้นเมื่อเรานั้นต้องการที่จะเดินทางเพื่อที่จะไปชมในส่วนของการค้นพบและมีการเล่าเรื่องราวจากน้องชายคนหนึ่งว่า  เขานั้นได้เดินทางเพื่อที่จะสำรวจป่า เพราะว่าตอนนั้นคนที่มีความเชื่อในเรื่องของสถานที่แห่งนี้นั้นมีการดูภาพว่าจากเรื่องเล่านั้นสิ่งนี้มีอยู่จริง และไม่หายไปไหนจากความคิดเลยว่าครั้งหนึ่งนั้นเราเองจะต้องเดินทางมา  ครั้งนี้ถือว่าตั่วในการที่จะเดินทางมาเที่ยวนั้นค่อนข้างที่จะแพงหน่อย 

   เรานั้นบินมาจากต่างประเทศและบินต่อมายังต่างจังหวัด ตอนนั้นเราเองยังงงกับเรื่องราวว่าทำไมคนที่เรานั้นต้องการที่จะพบนั้นทำไมไม่มารับ แต่กลับเรื่องเปลี่ยนไป ยังไม่มีคำถามเพราะว่าคำตอบนั้นเราเองไม่ต้องการ เช้าเมื่อเรานั้นเดินทางถึงเรานั่งรถไปอย่างแน่นอนเพื่อที่จะทำในเรื่องของหนังสือเดินทาง เตรียมว่าทำหนึ่งวันแล้วเดินทางไปรับแล้วเดินทางกลับเลย มาในหน้าที่แต่ว่ามีการแฝงในส่วนของการทำงานด้วย 

    กว่าที่เรานั้นจะเดินทางถึงในส่วนของบริเวณโซกพระร่วงนั้นเราใช้เวลาในการเดินทางเกือบสองชั่วโมง เพราะว่าในการที่จะเข้ามานั้นไม่ได้เป็นถนนหรือว่าหนทางที่มันมีอยู่แล้ว ในเส้นทางที่เดินนั้นจะมีพรานป่าหรือว่าคนที่มีความเชี่ยวชาญในเรื่องของสถานที่ ไม่ว่าเรานั้นจะเดินไปทางไหนเขานั้นรู้หมดเพราะว่าเขานั้นเดินป่ามาตั้งแต่ยังเด็กจนอายุค่อนข้างเยอะ สามสิบสี่สิบปีเขานั้นอยู่ที่นี่ เขาเลยเดินนำหน้าโดยที่มีในส่วนของมีดหรือว่าพร้าในการที่จะถางป่าเพื่อให้เดินทางได้ด้วย 

   ตามเส้นทางนั้นมีในส่วนของป่าทึบ ป่าโปร่ง  เส้นทางน้ำนั้นเราตามไปเรื่อยๆ บางช่วงนั้นมีน้ำเรานั้นก็เดินหลบ มีในส่วนของโขดหินเรานั้นก็ปีน หากว่าไปลำบากเรานั้นก็จะนั่งลงเพื่อที่จะพักในการที่จะดื่มน้ำหรือว่าต้องการที่จะทานอาหารสามารถที่จะทานขนมที่มีการนำติดกระเป๋ามา วันนั้นวันที่เราเดินทางค่อนข้างที่จะมีในส่วนของฝนนั้นตกลงมาด้วย แต่ว่าไม่มาก แดดแรงด้วย จนเมื่อเรานั้นเดินทางเข้าไปถึงในส่วนของจุดที่เรานั้นต้องการเที่ยว 

    ด้านในนั้นมีแหล่งน้ำที่สวยใส และมีตัวปลานั้นแหวกว่ายไปมาอย่างมีความสุข ใครจะคิดว่าในหน้าผานั้นจะมีแหล่งน้ำที่ไม่เคยแห้งไปเลย และใสด้วยเพราะว่าด้านล่างนั้นเป็นหิน สามารถที่จะเล่นได้ แต่หากว่าคนที่มีในส่วนของความสูงไม่มากแนะนำว่าจะต้องขี่หลังเข้าไปได้เช่นกัน แต่ว่าสำหรับเราแล้ว เรานั้นยังสามารถที่จะปีนขึ้นไปบนหิน หินที่นี่ใหญ่มาก และมีในส่วนของรอยผ่ากลาง  ซึ่งน่าจะเป็นที่มาของ "โซกพระร่วงรองพระขรรค์"  

   ร่องรอยของรอยดาบนั้นทำให้ภูเขานี้นั้นขาดครึ่ง บอกเลยว่าสถานที่ด้านในนั้นสวยงามมาก และเย็น เราสามารถที่จะนำในส่วนของใบตองนั้นมาทำเป็นที่นั่งในการที่จะนั่งเล่น ใครชอบเล่นน้ำก็ลงเล่น ธรรมชาติรายรอบมาก ในการเดินทางกลับนั้นเราเองจะต้องกลับทางเดิมเพราะว่าหากว่าจะกลับทางใหม่ ต้องปีนขึ้นสูงสุดและกระโดดหน้าผาลงไปอีกด้าน