เพียงลำพัง

เพียงลำพัง

หนังสือคือความสุขของเรา

เราไม่มีใครเพราะอยู่เพียงลำพัง

เราอ่านหนังสือคนเดียวลำพัง

เรากินข้าวเพียงลำพัง

ฟ้าลิขิตให้เราโดดเดี่ยว

ตัวเราไม่รู้จักหรอกชีวิตคู่เราอยู่ลำพัง

เราไม่สามารถเปลี่ยนความลำพังเป็นอย่างอื่นได้

เราปากไม่ดีเราอยู่เพียงลำพัง

เราจีบผู้หญิงไม่เป็นมีคนชอบตั้งเยอะ

แต่เราปากไม่ดีเราเลยไม่เคยคุยเธอคนนั้น

เธอก็ไปชอบคนอื่นเราทำได้แค่นั่งดูเขารักคนอื่น แต่เราขอให้เธอโชคดีเธอไปกับเขาที่พร้อมกว่าเรา

ส่วนเราอยู่เพียงลำพัง

มาถึงตรงนี้เราไปไม่เป็นเลย

เราว่าเราคิดถูกหรือคิดผิดก็ไม่รู้หรือคิดอะไรอยู่

เราอยู่กับหนังสือกองโตในห้องเพียงลำพัง

เราอยากเขียนให้ยาวกว่านี้แต่มันบอกความรู้สึกตอนนี้ไม่ถูก

เราไม่รู้หรอกว่าอนาคตเราจะมีแฟนหรือเปล่า

เราอยู่เพียงลำพังมานานมาก

ส่วนมากเราอ่านแต่หนังสือกับแต่งเรื่อง

สุดท้ายที่เราอยู่เพียงลำพัง อาจเป็นเพราะ

เราเก่ง

โชคชะตากำหนดไว้

ความเคยชิน

และอื่นๆ ก็เป็นได้