"ปางประสูติ"ข้าคือหนึ่งในโลก ลักษณะยืนตัวตรงนิ้วชี้ชี้ขึ้นด้านบน ปกคลุมด้วยบายศรีนาคปรก

ธรรมชาติคือความงดงามที่เราเห็น

เหมือนดั่งเช่นที่สื่อสารประสบเสียง

ใบตองสีเขียวพับเรียงงดงามดี 

ประกอบกันคือสีทองอร่ามตา

ระลึกนึกถึงในสองพันห้าร้อยปีก่อนก่อเกิด

ศาสดาของศาสนาพุทธถือกำเนิดขึ้น

มองด้านซ้ายสว่างใสในท่ามกลาง  ความสุขความแตกต่างคุณค่าความต้องการสื่อสารใจ 

    หนึ่งเดียวในโลก สิ่งที่เรานั้นชอบคือปางประสูติที่ชอบเพราะดูมีมนต์ขลังค่อนข้างมาก ก่อนหน้านั้นที่เรานั้นมาจากอินเดียนำในส่วนของพระพุทธรูปปางประสูติไปไว้ที่หิ้งพระ พอเช้ามานั้นมีคนมาเห็นตกใจ เดินมาตำหนิเราว่าทำไมนำในส่วนของกุมารทองนั้นมาไว้ในหิ้งพระ ทั้งที่เรานั้นครอบพระเรียบร้อยแล้ว 

  การศึกษาบางคนนั้นที่ศึกษาสูงเกินไปบางอย่างที่เล็กน้อยนั้นเขาไม่รู้ เพราะคงเล็ดลอดไปในส่วนของเรื่องในสมอง พระพุทธเจ้าปางประสูตินั้นไม่ค่อยมีคนรู้จักเท่าไหร่ ขนาดเรานนั้นรู้จักตอนที่เดินทางไปยังประเทศอินเดีย คิดว่ากุมารเหมือนกัน 

  การบูชาระลึกนึกถึงยังคงมีหลากหลาย การถวาย หรือว่าการทำบุญขนาดใหญ่ในวันครบรอบ บายศรีนาคปรก ละเอียดอ่อนในการที่นำใบตองดอกไม้สดมาร้อยเรียงให้งดวามเหมือนดังเช่นหัวของพญานาค อลังการเรานั้นยืนมองยังแทบจะน้ำตาไหล งดงามและอ่อนช้อย นี่หรือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นมา จากไหนละ 

   จากกฎเกณฑ์ที่มีในส่วนของการกำหนด ไว้และได้ทำตาม เมื่อเห็นก็จะจดจำและทำตามแบบไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ว่ามีควาสสุขเสมอ 

   ทุกอย่างงดงามเสมอ ด้วยธรรมชาติ หากว่าเรานั้นสังเกตในส่วนของการจัดงานอะไรก็ตามในประเทศอินเดียนั้นจะไม่นิยมที่จะทำหรือจัดด้วยดอกไม้ปลอม ทำด้วยดอกไม้สดทั้งหมด เพราะแสดงถึงความจริงใจ ชีวิตที่เปลี่ยนไปยังคงไว้ซึ่งความงามและความดี ตลอดไป

  พิธีกรรมที่เรานั้นได้เห็นนั้น คงเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตที่เรานั้นจะได้เห็นกับตาตัวเอง  ดอกไม้ดอกดาวเรือง รุ่งเรืองโปรยปรายสีสันงดงามดั่งที่เรานั้นได้มอง ก่อนที่ทุกอย่างจะจบลง คนเราต่างมั่นคงซื่อตรงและเห็นในส่วยของคุณค่าเสมอ

   รักมองด้วยรอยยิ้ม แม้ว่าเรานั้นไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะได้กลับมาอีกครั้งแต่โชคชะตายินดีกับเราและจะยิ่งเจริญขึ้นไป