กินมากก็ใช่ว่าจะดี กินน้อยก็ใช่ว่าจะถูก ความจริงของการกินที่หลายคนเพิ่งเข้าใจเมื่ออายุมากขึ้น

เมื่อครู่นี้ผู้เขียนได้อ่านบทความหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องการกินอาหาร ซึ่งเป็นเรื่องใกล้ตัวที่เราทุกคนทำกันทุกวัน แต่กลับเป็นเรื่องที่คนจำนวนไม่น้อยยังถกเถียงกันอยู่เสมอ บางคนบอกว่าต้องกินให้น้อยเข้าไว้ถึงจะดีต่อสุขภาพ บางคนก็ยืนยันว่ากินเยอะไว้ก่อน ร่างกายจะได้มีแรงทำงาน ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น

อ่านไปอ่านมาก็ทำให้ผู้เขียนอดนั่งคิดตามไม่ได้ เพราะในความเป็นจริงแล้ว คำตอบของเรื่องนี้อาจไม่ได้อยู่ที่คำว่า “กินมาก” หรือ “กินน้อย” อย่างที่หลายคนเข้าใจกัน

คนจำนวนไม่น้อยในสมัยนี้พยายามกินให้น้อยที่สุด เพราะกลัวอ้วน กลัวโรค กลัวรูปร่างไม่ดี บางคนถึงขั้นกินเพียงเล็กน้อยแต่เลือกกินเฉพาะอาหารที่คิดว่ามีประโยชน์ เช่น ผัก ผลไม้ หรืออาหารคลีนต่างๆ ซึ่งฟังดูแล้วเหมือนจะเป็นเรื่องดี แต่หากกินน้อยเกินไป ร่างกายก็อาจไม่ได้รับพลังงานเพียงพอสำหรับการใช้ชีวิตในแต่ละวัน

ลองนึกดูง่ายๆ ว่าเครื่องยนต์ของรถยนต์ หากเติมน้ำมันเพียงนิดเดียว ต่อให้เป็นน้ำมันที่ดีแค่ไหน สุดท้ายรถก็วิ่งไปได้ไม่ไกลอยู่ดี ร่างกายของคนเราก็ไม่ต่างกัน หากได้รับพลังงานน้อยเกินไป ก็อาจทำให้รู้สึกอ่อนเพลีย ไม่มีแรง สมองไม่ปลอดโปร่ง บางคนถึงกับหน้ามืดหรือป่วยง่ายโดยไม่รู้ตัว

ในทางกลับกัน การกินมากเกินไปก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดี เพราะเมื่อร่างกายได้รับอาหารเกินความจำเป็น ส่วนที่เหลือก็จะถูกสะสมไว้ในรูปของไขมัน กลายเป็นปัญหาสุขภาพตามมา ไม่ว่าจะเป็นน้ำหนักเกิน เบาหวาน หรือโรคหัวใจที่หลายคนเริ่มพบกันมากขึ้นในทุกวันนี้

เพราะฉะนั้นเมื่อมองให้ลึกลงไปแล้ว เรื่องของการกินที่ดีที่สุด อาจไม่ได้อยู่ที่การกินให้มากที่สุด หรือการกินให้น้อยที่สุด แต่อยู่ที่การกินให้ พอดีกับร่างกายของตัวเอง

ที่สำคัญก็คือ ร่างกายของคนเราไม่เหมือนกันเลยแม้แต่นิดเดียว บางคนกินนิดเดียวก็อิ่ม บางคนต้องกินมากหน่อยถึงจะมีแรง บางคนกินอาหารบางอย่างแล้วสบายตัว แต่บางคนกลับรู้สึกแน่นท้องหรือไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

เพราะเหตุนี้เอง คนโบราณจึงมักสอนกันอยู่เสมอว่า เวลากินอาหารให้รู้จัก “ประมาณตน” กินแต่พอดี อย่าปล่อยให้มากเกินไป และอย่าฝืนให้มันน้อยเกินไปจนร่างกายลำบาก

บางครั้งเพียงแค่ลองหันมาสังเกตตัวเองสักนิดก็อาจพอแล้ว ว่าวันนี้เรากินเท่านี้อิ่มหรือยัง ร่างกายรู้สึกสบายหรือหนักท้อง กินแล้วมีแรงทำงานหรือกลับง่วงและอ่อนเพลีย เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่รู้จักร่างกายของเรามากที่สุดก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่ก็คือตัวเราเองนี่แหละ

เมื่ออายุมากขึ้น หลายคนจึงเริ่มเข้าใจว่า เรื่องของสุขภาพไม่ใช่เรื่องซับซ้อนอะไรเลย เพียงแค่รู้จักกินให้เหมาะสม เลือกของที่มีประโยชน์ และฟังเสียงร่างกายของตัวเองให้มากขึ้น เท่านี้ก็อาจเป็นพื้นฐานของการดูแลสุขภาพที่ดีที่สุดแล้ว.