ผลกระทบจากขีปนาวุธ อันน่าหวาดกลัว ทุกลมหายใจที่สูดลมเข้าไปคือสัญญาณของโรคที่พรากชีวิตคน

ธรรมชาตินั้นงดงามเสมอ แต่โหดร้ายมากกว่าที่พบเจอคือสัญญาณมนุษย์ 

ก่อนที่เรานั้นจะเดินทาง สื่อประสานใจเส้นทางที่เหมาะสม ใบไม้ที่เคยเขียวสดใสปน 

กลับเปลี่ยนตนกลายเป็นควันน้ำมันที่เกาะตามบริเวณใบที่ส่งมา

บริเวณที่เห็นมากกมายเต็มไปด้วยกลิ่นอายของธรรมชาติที่สร้างสรรค์

บนพื้นนั้นมีสีดำครัน สวยงามมากกว่านั้นไม่มีแล้วให้แลมอง 

   สภาพอากาศที่ดีนั้นสามารถที่จะเปลี่ยนได้หลายอย่าง   ในการทำสงครามเรานั้นอาจจะไม่คิดว่าตนเองนั้นจะได้มาเจอ สถานี่ท่องเที่ยวที่เรานั้นมาเที่ยวในตอนแรกนั้นยังมีความคิดว่า หากว่าบ้านเรานั้นมีการนำในส่วนของต้นไม้  มีการดูแลอย่างทะนุถนอมแล้ว เรานั้นจะยิ่งชอบมากในส่วนของต้นไม้ที่ใบนั้นมีความเขียว แต่หลังจากนั้น

   ก่อนหน้าที่เรานั้นเห็นในส่วนของการทำสงครามเพื่อความชนะในบ้านเรานั้นยังมีความเห็นใจ ไม่ทำร้ายคนอื่นด้วยสามัญสำนึกที่แตกต่างกัน มากกว่านั้นเราจะเห็นว่า สัตว์ตัวเล็กที่เรานั้นเลี้ยงไว้เพื่อที่จะเป็นอาหารนั้นเมื่อเขาได้เจอในส่วนของสารพิษเขานั้นจะยังคงดำรงอยู่ด้วยหรือไม่   การเห็นในส่วนของสถานที่นั้นจะยังคงยั่งยืนได้เสมอ เรื่องราวที่มีการพยายามหลังจากนั้นสามารถที่จะทบกวนได้เสมอ

   ไร้แม้แสงไฟ  เสียงคนร่ำไห้ ทุกอย่างมีการพังทลายหยุะชะงักไปกัน แต่ก่อนนั้นมีความงดงามสวยอย่างที่เห็น แต่เมื่อเวลานั้นผ่านไป  ต้นไม้ที่มีในส่วนของความเขียวนั้นหายไปทั้งหมดกลับกลายเป็นสีดำ และมากกว่านั้นจะเห็น อยากให้กลับมามีความสดใสอีกครั้งจะได้หรือไม่  หากว่าถามว่าได้ไหมคือได้  

   หากว่าเรานั้นจะถามว่า สีสันในส่วนของท้องฟ้านั้นงดงามหรือไม่  กลับสดใสและสวยเสมอ ไม่มีแม้แสงไฟไม่มีการใช้ชีวิต และคนนั้นไม่มีที่อยู่อีกกี่ปีนั้นจะกลับมาสดใสอีกครั้ง คนนั้นจะต้องเสียชีวิตไปมากกว่ากี่คน 

      หากว่าเรานั้นสังเกตในส่วนของสีสันในส่วนของใบไม้นั้นมีสิ่งแปลกปลอมนั้นมาประกอบกัน  แต่ก่อนเรานั้นมองดูยอดใบไม้ที่เกิดมาเมื่อไม่นานก็ได้รับผลกระทบ หากว่าเรานั้นมีการนับหรือว่ามองจะดูว่าไม่ว่าเรานั้นจะดูอย่างไร ร่างกายของเรานั้นอาจจะต้องได้เจอในส่วนนี้เหมือนกัน 

   ความสดใจและสีสันของโลกใบนี้นั้นจะกลับมาอีกครั้ง แต่หากว่าไร้ในส่วนของการพูดคุยทำความเข้าใจกัน ของคนที่เรียกว่าผู้นำนั้นเราจะมีความสุขกับทุกอย่างเสมอ ชีวิตนั้นสั้นนัก ความรักที่แตกต่างนั้นจะกลับมาเมื่อไหร่ที่เรานั้นเรียกว่าได้เสมอ