"เน้ว"อาหารท้องถิ่นที่หาทานได้ยากมาก ต้องใช้สวิงกวาดกว่าจะได้มาพอดีแกง ใส่ผักอีตู่หอมอร่อยเจริญอาหาร

อาหารที่หากว่าน้ำค่อนเท่านั้นถึงได้กิน 

เสนอในส่วนที่สื่อสารจริงได้เหมาะสม 

เรื่องราวที่จะได้มาเมื่อสิ้นสุดการเดินไป 

เหลือเพียงทุ่งนาที่นิ่งเงียบงันสบายสุข

สวิงหนึ่งอันใส่ได้ในข้องน้อย 

เปรียบเทียบได้นับร้อยเพื่อสื่อสาร เส้นทางชีวิตที่ยาวนาน ความรักวันวารสิ้นสุดการเดินทาง

  อาหารเพียงไม่น้อยที่มารอเจ้าของที่จะนำไปประกอบอาหาร และสัสันที่แตกต่างคือการปรุง ไม่ว่าเรานั้นจะชอบทานอาหารอะไรก็ได้ พอมาเจอในสิ่งนี้กลับเปลี่ยนแปลงไปทั้งหมดในทุกเส้นทางกันเลย หนึ่งวันที่เรานั้นรอคอยจะวนเวียนเสมอ ความวุ่นวายนั้นจะไม่เกิดหากว่าเราอยู่กันด้วยตัวของเราเอง 

   เน้ววันนี้จะพามาเล่าถึงการทานอาหาร ที่อินดี้มาก นำมาแกงใส่ปลาร้าใส่น้ำปลาจากนั้นเมื่อน้ำเดือดก็จะนำใส่ลงไปในหม้ออย่างอร่อย แต่เมื่อเส้นทางเปลี่ยนจึงต้องเปลี่ยนอาหารเพื่อความสุข 

  ใส่ใบตองในความงาม นำมาทานนั้นไม่ต้องกลัวว่าจะลวกหรือว่าเปลี่ยนเพราะว่าอาหารนี้นั้นจะไม่ค่อยนานในการนำมาทานนั้นไม่เกินวันสองวันเพราะว่าอาจจะเกิดกลิ่น และหากว่าไม่สดแล้วไร้แน่นอนในส่วนของความอร่อย 

   เน้วตัวใหญ่แกงเสร็จกันกินแบบตุ๋ยๆ กับข้าวเหนียวส่วนที่กลืนนั้นจะมีความมัน บางครั้งเราต้องแลกกับการออกไปหา หากว่าไม่ต้องการจะซื้อในราคา ห้าสิบบาท แต่หากว่าไม่อยากซื้อการจะออกไปหาทานอาหารแบบนี้ต้องลงทุนตื่นแต่เช้า หรือจะเป็นตอนเย็น หากว่าไปตอนกลางวันอาจจะต้องเจอในส่วนของน้ำร้อนหรืออาจจะทำให้หน้ามืดได้เพราะว่าต้องก้มๆ เงยหน้าสลับกันตัวไม่ค่อยที่จะมีใครนั้นออกไปหาหากว่าไม่เคยออกใช้สวิง

   คุณค่าทร่มากกว่าคือโปรตีน ปลอดภัยเสมอ หากว่าบริเวณที่อยู่นั้นมีการใช้สารเคมี คนที่ใช้ชีวิตในท้องทุ่งนาก็ค่อนข้างที่จะยากลำบากหน่อย กับการหา ถ้าต้องการความสุขก็ออกหา แต่หากว่าต้องการอร่อยเดินไปตลาดเย็นได้อร่อยไม่ถึงหนึ่งร้อยบาท ให้กำลังใจคนหาเช้ากินค่ำด้วย