"จูไห่" ตัวแทนในความรักของหญิงสาวที่มีต่อชายหนุ่มรอชายหนุ่มจรตัวเองกลายเป็นหินและอยู่มาตราบนานแสนนาน

รักที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงและห่างหาย 

หญิงสาวมีความรักต่อชายให้สืบสาน 

มีความรักและคงมั่นต่อกาลเวลา 

จนร่างของตนนั้นร้างลาจากไปไม่มีวันคืนมา 

ยังยืนรอและเฝ้ารอวันสมหวัง 

แต่ความรักนั้นไม่สื่อสารประสาเสมอ 

ให้ความรักสำหรับคนเราเน้นการเจอ 

สุดท้ายได้อยู่ในถนนแห่งรักสัญญาระหว่างเรา 

  ไม่มีใครรู้ว่าการแสดงความรักของเรานั้นสุดท้ายแล้วจะไม่ได้ในส่วนของความรักนั้นตอบ แน่นอนเสมออยู่แล้ว คนเราต้องฝึกในการใช้ชีวิตแบ่งห้องและเผื่อใจไว้ เมื่อมีความรัก 

   ความรักคือความหมายสำหรับตัวเรา  ต่อให้เรารักเขานั้นมากมายขนาดไหน สิ้นสุดในครั้งสุดท้าย สิ่งเหล่านั้นจะมารวมกันในตัวของเราเสมอ คุณค่าในความสุข หลายครั้งอาจจะต้องคิดต้องการสื่อสารเปลี่ยนแต่หัวใจไม่สามารถที่จะลืมในส่วนของรักครั้งแรกได้ ต่อให้เขานั้นลืมเราๆปจากชีวิตก็ตาม 

  ตามตำนานนั้นเล่าว่า หญิงสาวนั้นมีอายุประมาณสามสิบปี มีความรักกับชายอันเป็นที่รัก จากนั้นชายคนนั้นเดินทางไปทำงาน จนมาในวันสุดท้ายในชีวิตก็ยังไม่กลับมา รอแล้ว ยืนรอยืนคอยก็ยังไม่กลับมา จากวันเป็นปีจากปีเข้าสู่หลายร้อยพันปี จนตนเองนั้นสิ้นใจ  ร่างนั้นยังคงอยู่ตรงนี้ จึงได้มีการสร้างใยส่วนของเรื่องราวที่บอกให้คนรุ่นหลังได้รู้ถึงความรัก ที่มีความซื่อสัตย์และไม่ผิดสัญญา 

   ด้วยเรื่องราวที่มีการเล่ามานี้เลยทำให้สถานที่แห่งนี้กลายเป็นถนนคู่รัก ที่หากว่าใคาได้เดินทางมาตรงนี้ จะต้องมาที่ถนนแห่งนี้ หากว่าใครที่เป็นโสดมาถึงที่นี่จะต้องเจอคู่ หรือว่าจะต้องอิจฉาหลายต่อหลายคนที่มาจับมือกัน หอมกัน กอดจูบในตำนานที่มีการเล่า และบางคู่นั้นมาที่นี่เพื่อที่จะถ่ายรูปพรีเวดดิ้ง ในถนนคู่รัก สวยงามและบรรยากาศดี ยิ่งในตอนเช้าจะมองเห็นเมืองทั้งเมืองทะเลกลุ่มหมอกควัน เหมือนให้สัญญาณในรอยยิ้มและความงามความเข้าใจ 

ตอนที่เดินทางไปถึงเจอคู่รักจริง มีสะพานและหินที่เกิดขึ้นเป็นมุมสวยงามในการที่จะนั่งหรือ ยืนทำท่าทางที่เสริมสร้างในส่วนของรอยยิ้ม เรามาที่นี่ใช้เวลาในการเดินรอบ หรือว่าใครจะปั่นจักรยานรอบสามารถที่จะทำได้ใช้เวลาคือประมาณหนึ่งชั่วโมงกอนที่จะกลับเข้าเมือง