แสงในยามเช้า ขบวนแห่เข้าไปเพื่อสักการะสถานที่ในการวางธาตุขันธ์ก่อนกวายพระเพลิง (กุสินารา)

เส้นทางเดินของเรานั้นเลือกไม่ได้  จากการที่ได้แห่เข้าไปยังสถาน

มีขบวนที่ใช้ของเพื่อการที่จะบูชา คุณค่าที่มั่นคงประสงค์อย่างที่เหมือนในเส้นทางต่างกันไป

หลังจากนั้นได้มาเมื่อเรานั้นได้มองเห็น  น้ำตาแห่งความซาบซึ้งในการได้เห็นยากเสมอเหมือน 

รอคอยและย้ำเตือนเมื่อหัวในขั้นเรียกตามร้านนั้นหัวใจเสมอในทุกการเดินทาง

      ยามเช้าของทุกวัน ต่างคนนั้นต่างเดินมาจากความต้านทานของสิ่งที่เรานั้นสร้างมา เดินแห่ขบวนที่ยิ่งใหญ่เชื่อว่าในสมัยก่อนนั้นมีการสร้างในหน้าที่ เรานั้นให้ความหวังเมื่อหัวใจบต้องการความสงบ ตอนที่เรานั้นเดินมาตรงในส่วนของที่ไหนน้ันสามารถที่จะมองได้ทั้งหมดด้วยความสุขเพราะว่าเรานั้นต่างมีในส่วนของความเลื่อมใสในการที่จะเคารพในส่วนของศาสนาพุทธ  

   แต่การที่เรานั้นมาที่นี่  เรานั้นจะยังคงเห็นคือในทุกการก้าวย่างนั้น คนอินเดียต่างที่จะเดินมาเพื่อยืนมุงมองกันอย่างสงสัยว่าอย่างไรนั้นเราจะยังเห็นไม่เคยเห็นในส่วนของศาสนาเรามากกว่าสิ่งใด เมื่อเรานั้นเห็นทุกอย่างจะมองว่ามันนั้นไม่มีค่าในส่วนของความหมาย ไม่มีใครจะหลีกเลี่ยงความสุขทางตาส่งผ่านทางใจไปได้ มองไปบางครั้งนั้นสิ่งที่เห็นคือในส่วนของน้ำตาที่หลั่งไหลรินลงมานั้นคือในส่วนของน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มซาบซึ้งในหัวใจของคนที่มีความเลื่อมใสศรัทธา 

    บุคคลที่เรานั้นมองเห็นนั้นจะยังคงสามารถที่จะสื่อสาร คนรวยที่เรานั้นเห็นนั้นกำลังในส่วนของการพยายามที่จะสร้างในส่วนที่เรานั้นเห็น การเดินแห่ขบวนไปด้วยกันนั่นคือการร่วมบุญกัน บางคนนั้นไม่มีเงิน ไม่มีในส่วนของการร่วมบุญเราเองก็จะไม่ทำเพราะว่าหากว่าเรานั้นทำจะทำให้เรานั้นไม่มีความสุข พร้อมด้วยส่วนของความทุกข์ที่มากมายกว่านั้น หลายเรื่องสีสันของชีวิตนั้นบอกให้เรานั้นรู้ว่าเวลาของคนเรานั้นมีมากกว่าเสมอ 

  การสวมใส่ในส่วนของชุดที่มีสีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์และงดงาม ทุกการก้าวย่างมีหลากหลายสิ่งหลายอย่างที่จะมาเพื่อคงในส่วนของคุณค่า เส้นทางที่อดีตเคยมีพระสาสดาของเรานั้นปรินิพพานที่นี่ แต่เมื่อหนทางนั้นสามารถที่จะเชื่อมในความสุขกลับมาให้เห็นอีกครั้งถือว่าเป็นิสิ่งที่ดี 

เด่นตระหง่ายสวยงามมากกว่าที่ไหน  อากาศพร้อมสายลมนั้นวางทุกอย่างไป  ประสบการณ์และการสื่อสารนั้นสามารถที่จะมองทั้งหมดนั้นได้ในความสุขและความงาม เมื่อชีวิตของเรานั้นต้องดำเนินไป แม้ว่าชีวิตของเรานั้นไม่ได้เกิดในกองเงินกองทองแต่ว่าในความสุขของเรานั้นมีเหมือนกัน   เมื่อเรานั้นลำบาก เราต้องอดทนอดออม ว่าวันหนึ่งทุกสิ่งนั้นจะยังคงยั่งยืนและกลับมามีความสุขเหมือนในทุกการเดินทางของเรา