สิ้นฤดูหนาว

สิ้นฤดูหนาว

เข้าสู่ฤดูร้อนอากาศร้อนอบอ้าวทำให้ใครบางคนรู้สึก เลือดร้อน เขาคนนั้นคือ เพลิง

“ปืนกับกระสุนเตรียมพร้อมหรือยัง”เพลิงถามลูกน้อง “เตรียมพร้อมเรียบร้อยครับ”

“พี่เพลิง พี่จะจัดการมันยังไง“

”ก็ต้องจัดการด้วยปืน“

เขาหยิบปืนขึ้นเล็งแล้วยิงไปที่เป้าหนึ่งนัด

กระสุนเข้าเป้าอย่างแม่นยำ

”เป็นไงบ้างครับปืนกระบอกนี้เหมาะมือดีไหม“

”แม่งโคตรเหมาะมือเลย เดี๋ยวซ้อมยิงปืนที่นี่ก่อนค่อยไป“ หลังจากซ้อมยิงปืนแล้ว เพลิงขับรถไปจอดที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง

เสียงออดดังขึ้น ธรรมนัสเจ้าของบ้านเดินมาเปิดประตู

“มาหาใครครับ” ธรรมนัสเปิดประตูพร้อมคำถาม เขาตกใจ “มาหามึงไงไอ้ธรรมนัส” เพลิงตอบ ธรรมนัสได้วางแผนฆ่าเพลิงไปเมื่อสามปีที่แล้ว “เป็นอะไร มีแขกมาจะไม่ต้อนรับหน่อยหรอ”

“เข้ามาสิ”

เพลิงเดินเข้าไปในบ้าน หมัดของธรรมนัสพุ่งใส่เพลิง แต่เขาหลบได้

การต่อสู้ได้เริ่มขึ้น

ธรรมนัสพลาดโดนลูกถีบของเพลิงเข้าที่หน้าอกจนล้ม เพลิงไม่รอช้า ล้มแล้วต้องซ้ำ เพราะนี้คือการแก้แค้น ธรรมนัสลุกขึ้นยืน มือขวาคว้าได้แจกันฟาดใส่หัวเพลิงจนแตก เพลิงพุ่งตัวเข้าหาธรรมนัสเขาใช้มือทั้งสองจิกเข้าที่ดวงตาค้างไว้จนธรรมนัสร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ดวงบอดสนิท เพลิงได้ควักลูกตาทั้งสองข้างออกแล้วโยนทิ้ง การแก้แค้นของเพลิงสะใจมาก ส่วนธรรมนัสตาบอดสนิท