10 อาวุธร้ายแรงของอิหร่าน ที่อยู่ในสภาวะสงครามเต็มรูปแบบกับสหรัฐฯ และอิสราเอล

จากข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 4 มีนาคม 2569 อิหร่านอยู่ในสภาวะสงครามเต็มรูปแบบกับสหรัฐฯ และอิสราเอล โดยมีความพร้อมและยุทธศาสตร์ในการตอบโต้

มาเปิด ยุทโธปกรณ์ของอิหร่าน ขะเน้นไปที่การทำสงครามแบบอสมมาตร (Asymmetric Warfare) โดยใช้ขีปนาวุธและโดรนเป็นหัวใจหลักเพื่อชดเชยข้อจำกัดด้านกองทัพอากาศ และนี่คือ 10 อาวุธร้ายแรงที่สุดของอิหร่านตามข้อมูลล่าสุดในปี 2026 ....

1. ขีปนาวุธ Fattah-1 และ Fattah-2 (Hypersonic Missile) คือตระกูลขีปนาวุธความเร็วเหนือเสียง (Hypersonic Missile) ของประเทศอิหร่าน ซึ่งคำว่า "Fattah" (ฟัตตาห์) ในภาษาเปอร์เซียแปลว่า "ผู้พิชิต"  

ความร้ายแรง: เป็นขีปนาวุธความเร็วเหนือแสง (Hypersonic) ที่อิหร่านอ้างว่าทำความเร็วได้ถึง Mach 13–15

การทำลายล้าง: ออกแบบมาเพื่อเจาะทะลวงระบบป้องกันภัยทางอากาศที่ทันสมัยที่สุดโดยเฉพาะ ด้วยวิถีการบินที่ปรับเปลี่ยนได้ในขณะพุ่งตัว ทำให้สกัดกั้นได้ยากมาก

2. ขีปนาวุธ Khorramshahr-4 (Kheibar)  ขีปนาวุธทิ้งตัวพิสัยกลางรุ่นล่าสุด (4th Gen) ของอิหร่านที่เปิดตัวในปี 2023 เป็นขีปนาวุธเชื้อเพลิงเหลวที่พัฒนาให้มีความแม่นยำสูง (CEP 10-30 ม.) ระยะยิงไกล 2,000 กิโลเมตร สามารถบรรทุกหัวรบหนักได้มากถึง 1,500-1,800 กิโลกรัม ทำความเร็วสูงสุดได้ถึง มัค 8 (8 เท่าของความเร็วเสียง) ภายในชั้นบรรยากาศ

ความร้ายแรง: ขีปนาวุธพิสัยกลางที่ทรงพลังที่สุด มีระยะยิงไกลถึง 2,000 กม.

การทำลายล้าง: บรรทุกหัวรบหนักถึง 1,500 กก. (มากกว่าขีปนาวุธทั่วไปเกือบ 2 เท่า) พลังระเบิดมหาศาลพอที่จะทำลายฐานทัพหรือเมืองขนาดเล็กได้ในนัดเดียว

3. โดรนพลีชีพตระกูล Shahed (โดยเฉพาะ Shahed-136) เป็น โดรนโจมตีทางเดียว ที่ออกแบบโดยอิหร่าน หรือเรียกอีกอย่างว่าโดรนกามิกาเซ่หรือโดรนฆ่าตัวตาย ในรูปแบบของ โดรนขับเคลื่อนแบบผลัก อัตโนมัติ

ความร้ายแรง: แม้จะบินช้าแต่ราคาถูกและผลิตได้จำนวนมหาศาล

การทำลายล้าง: ใช้กลยุทธ์ "ฝูงบิน" (Swarm) ปล่อยออกมาพร้อมกันหลายสิบลำเพื่อให้ระบบป้องกันของศัตรูทำงานหนักเกินไป (Overload) จนหลุดรอดเข้าไปทำลายเป้าหมายสำคัญ เช่น โรงไฟฟ้า หรือคลังน้ำมัน

4. ขีปนาวุธ Sejjil  ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศ แบบกึ่งแอค ทีฟ ของอิหร่าน ผลิตโดยองค์การญิฮาดเพื่อการพึ่งพาตนเองของ กองทัพอากาศสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน และเป็นรุ่นดัดแปลงของขีปนาวุธ

พื้นสู่อากาศ MIM-23 HAWK เซดจิลมีน้ำหนักประมาณ 500 กิโลกรัม ความยาว 5 เมตร และเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 40 เซนติเมตร ระยะทำการที่มีประสิทธิภาพของขีปนาวุธอยู่ที่ประมาณ 90 กิโลเมตร ความเร็วของมันคาดว่าจะอยู่ที่ประมาณมัค 4–5

ความร้ายแรง: ใช้เชื้อเพลิงแข็ง (Solid Fuel) ซึ่งต่างจากรุ่นเก่าที่ใช้เชื้อเพลิงเหลว

การทำลายล้าง: สามารถเตรียมการยิงได้ภายในไม่กี่นาทีและเคลื่อนย้ายได้ง่าย ทำให้ฝ่ายตรงข้ามตรวจจับและทำลายก่อนการยิงได้ยากมาก มีระยะยิงครอบคลุมทั่วตะวันออกกลาง

5. ขีปนาวุธร่อน Soumar / Paveh (Cruise Missile)  เป็นตระกูลขีปนาวุธร่อน (Cruise Missile) พิสัยไกลที่พัฒนาโดยอิหร่าน โดย Soumar เป็นรุ่นแรกที่เปิดตัวในปี 2015 มีระยะยิง 700 กม. ส่วน Paveh คือรุ่นพัฒนาใหม่ที่เปิดตัวในปี 2023 มีระยะทำการไกลขึ้นกว่า 1,350 กม. ออกแบบมาเพื่อโจมตีเป้าหมายระยะไกลและหลบหลีกการตรวจจับได้ดี

ความร้ายแรง: บินในระดับต่ำมากเพื่อหลบหลีกเรดาร์

การทำลายล้าง: มีความแม่นยำสูง (Precision Strike) และระยะทำการไกลกว่า 1,600 กม. สามารถโจมตีเป้าหมายทางยุทธศาสตร์ได้อย่างแม่นยำโดยที่ศัตรูไม่ทันตั้งตัว

6. โดรนสอดแนมและโจมตี Mohajer-10 โดรนโจมตีและลาดตระเวนระยะไกลรุ่นใหม่ล่าสุดของอิหร่าน เปิดตัวในปี 2023 โดยบริษัท Qods Aviation Industry มีความสามารถบินได้นาน 24 ชั่วโมง รัศมีทำการ 2,000 กิโลเมตร บรรทุกอาวุธหนักได้ 300 กิโลกรัม เช่น ขีปนาวุธ Almas และระเบิดนำวิถี ออกแบบมาเพื่อปฏิบัติการทางทหารที่เหนือกว่า

ความร้ายแรง: โดรนรุ่นใหม่ที่มีลักษณะคล้าย MQ-9 ของสหรัฐฯ บินได้นานถึง 24 ชั่วโมง

การทำลายล้าง: ติดตั้งระเบิดนำวิถีแม่นยำสูงได้หลายลูก สามารถลาดตระเวนและเลือกทำลายเป้าหมายเฉพาะจุดได้จากระยะไกล

7. เรือเร็วติดขีปนาวุธ (Fast Attack Craft) เรือรบขนาดเล็ก (มักต่ำกว่า 700 ตัน) ที่มีความเร็วสูงและความคล่องตัวสูง ออกแบบมาเพื่อโจมตีเรือรบขนาดใหญ่กว่าด้วยอาวุธนำวิถี (FAC-M) หรือตอร์ปิโด โดยเน้นปฏิบัติการใกล้ชายฝั่ง ราคาไม่แพงแต่เป็นภัยคุกคามร้ายแรง

ความร้ายแรง: กองทัพเรือ IRGC เน้นใช้เรือขนาดเล็กจำนวนมากที่มีความเร็วสูง

การทำลายล้าง: ใช้กลยุทธ์ "หมาหมู่" เข้าล้อมเรือรบขนาดใหญ่หรือเรือบรรทุกสินค้าในอ่าวเปอร์เซีย พร้อมติดตั้งขีปนาวุธต่อต้านเรือและตอร์ปิโดความเร็วสูง

8. ขีปนาวุธตระกูล Fateh-110 / Zolfaghar ขีปนาวุธ พื้นสู่พื้นแบบใช้เชื้อเพลิงแข็ง ของอิหร่าน ผลิตโดย องค์การอุตสาหกรรมการบินและอวกาศ ของอิหร่านตั้งแต่ปี 2002 เป็นแบบขั้นตอนเดียว เคลื่อนที่ได้บนถนน และสามารถบรรทุกหัวรบระเบิดแรงสูงได้ถึง 500 กิโลกรัม มีการพัฒนารุ่นต่างๆ 4 รุ่น

ความร้ายแรง: ขีปนาวุธพิสัยใกล้ที่มีความแม่นยำสูงมาก (CEP ต่ำกว่า 10-30 เมตร)

การทำลายล้าง: มักใช้ในการโจมตีฐานทัพหรือสิ่งปลูกสร้างที่แข็งแรง อิหร่านเคยใช้ขีปนาวุธรุ่นนี้โจมตีฐานทัพสหรัฐฯ ในอิรักมาแล้ว

9. ระบบป้องกันภัยทางอากาศ Bavar-373 ระบบป้องกันภัยทางอากาศระยะไกลแบบเคลื่อนที่ได้ที่พัฒนาโดยอิหร่าน เปิดใช้งานครั้งแรกในปี 2562 โดยมักถูกอธิบายว่าเป็นคู่แข่งของระบบ S-300 และ S-400 ของรัสเซีย มีความสามารถในการตรวจจับเป้าหมายได้กว่า 100 เป้าหมาย และสกัดกั้นขีปนาวุธ โดรน หรือเครื่องบินขับไล่ (รวมถึง F-35) ในระยะกว่า 300 กิโลเมตร 

ความร้ายแรง: อิหร่านพัฒนาขึ้นเองเพื่อเทียบชั้นกับ S-300/S-400 ของรัสเซีย

การทำลายล้าง: สามารถตรวจจับเป้าหมายได้ไกลและยิงสกัดกั้นเครื่องบินล่องหน (Stealth) หรือขีปนาวุธของศัตรูได้พร้อมกันหลายเป้าหมาย ป้องกันน่านฟ้าจากการโจมตีทางอากาศ

10. ขีดความสามารถด้านนิวเคลียร์ (Potential Nuclear Capacity) ศักยภาพทางนิวเคลียร์ของอิหร่าน  ในปัจจุบันอยู่ในระดับสูงและมีความเสี่ยง โดยมีรายงานว่าอิหร่านผลิตยูเรเนียมเสริมสมรรถนะความบริสุทธิ์สูงถึง 60% ได้มากกว่า 440 กิโลกรัม ซึ่งใกล้เคียงกับระดับที่ใช้ผลิตอาวุธนิวเคลียร์ (90%) แม้ถูกโจมตีทางอากาศและลอบสังหารนักวิทยาศาสตร์ แต่โครงสร้างพื้นฐานยังคงทำงานได้ 

ความร้ายแรง: แม้อิหร่านจะปฏิเสธการมีอาวุธนิวเคลียร์ แต่รายงานระบุว่ามีการเสริมสมรรถนะยูเรเนียมถึงระดับ 60%

การทำลายล้าง: หากพัฒนาจนเป็นหัวรบได้สำเร็จ จะกลายเป็นอาวุธที่สร้างอำนาจต่อรองและทำลายล้างสูงสุดในภูมิภาคทันที

 ข้อมูลปี 2026 ระบุว่าอิหร่านยังคงพัฒนาเทคโนโลยีขีปนาวุธให้แยกหัวรบได้ (MIRV) เพื่อเพิ่มอำนาจทำลายล้างในหนึ่งการยิง