หากว่าควาสุขนั้นคือเรื่องราว สิ่งที่ประสงค์ต้องการนั้นจะยังคงตราตรึงในความคิด

การสื่อสารด้วยรูปภาพนั้นสามารถที่จะประกอบกัน

ส่วนในเรื่องที่สร้างสีสันประสาเสมอ

ให้ความรักทุกครั้งในเส้นทางที่ต่างกัน รวมทั้งคนที่ห่วงใยเรานั้นมาสร้างในส่วนของผลงาน 

ก่อนหน้านั้นเราเองยังคิดเสมอว่าหากว่าเส้นทางในส่วนที่เรานั้นมองจะยั่งยืนหรือไม่

    ไม่มีความคิดต่าง เพราะว่าสีสันที่แตกต่างนั้นนำเสนอ คนเรานั้นต่อให้ใจแข็งขนาดไหนนั้นจะต้องถึงเวลาและหมดความอดทน ก่อนหน้านั้นเราอาจจะยังคิดเหมือนกันว่า หากว่าเราเองลองไปเกิดมนสมัยของพระพุทธเจ้านั้นเราอาจจะได้บวชหรือไม่ หลายครั้งเรานั้นมีความคิดว่า จะต้องบวชแต่ว่าด้วยภาระหน้าที่ของตนเองนั้นจึงทำให้เราให้นั้นมองข้ามในส่วนของเส้นทางในหลายอย่างไป 

   แม้แต่ในทางพระพุทธศาสนานั้นบอกว่าไม่ว่าเรานั้นจะจากไปนั้นเรียกว่าหายไปจากโลกใบนี้หรือว่าตายจากกัน โดยทางใจและกายภาพ แม้แต่ต้นไม้นั้นยังโปรยส่วนของเกสรนั้นอย่างมากมายหลายอย่าง เหลือหลายอย่าง 

   ก่อนหน้านั้นเราเองยังไม่สามารถที่จะเรียนรู้ในส่วนของอารมณ์นั้นอย่างมากมาย เรื่องที่สื่อสารว่าต้องการจากเสมอกัน ทำไมเราสื่อสารมากกว่าทุกอย่าง  เรื่องราวบางอย่างของใครหลายคนนั้นยังสามารถที่จะสร้างอย่างสม่ำเสมอ หลายครั้งในเส้นทางที่เรานั้นยังได้พบเจอ เสนอไปในส่วนที่เรานั้นเรียกว่า หัวใจแผ่นดินอย่างไรแล้วไม่ไร้เท่าใบพุทราอย่างแน่นอน 

   คนที่จากไปอย่างน้อยนั้นยังไม่ได้ในส่วนของความสุข  ควาเสมอภาค ในการใช้ชีวิต หากว่าวันหนึ่งเส้นทางนั้นจากไป เราเองจะยังคงอยู่หรือไม่นั้นยากมากในการที่จะร้องหรือว่าพยายามทำในสิ่งที่ต้องการ 

   การที่เรานั้นมองในส่วนของรูปภาพนั้นสามารถที่จะแยกหรือว่าบอกในสิ่งที่ภาพนั้นต้องการสื่อสารนั้นยังถือว่างดงามกว่าทุกสิ่ง เส้นทางของเรานั้นยังนับในส่วนของเวลา สีสันที่มากกว่าคือการใช้ชีวิต เราเองเกิดมาเพื่อที่จะใช้ชีวิต อะไรที่มันไม่สามารถที่จะบังคับได้ จะยิ่งยวดเสมอ