วนลูปที่ปลุกไม่ตื่น? เมื่อกติกาการเมืองไทยกลายเป็น "เกมตลก" ของคนหน้าเดิม

เคยรู้สึกไหมครับว่า เวลาผ่านไปกี่ปี ตื่นมาเราก็ยังเจออะไรเดิมๆ? หากลองสังเกตตามป้ายหาเสียงหรือหน้าจอทีวี สิ่งที่เราเห็นมักจะเป็น "รายชื่อเดิมๆ" ที่วนเวียนอยู่ในกระแสอำนาจมาเป็นทศวรรษ ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปแค่ไหน แต่กระดานการเมืองไทยดูเหมือนจะถูกแช่แข็งไว้ด้วยกลุ่มคนกลุ่มเดิม

1. กติกาที่เขียนเอง...แต่ให้เราเป็นคนเติมเสียง?

หนึ่งในความอัดอั้นที่กัดกินใจคนทำงานและคนรุ่นใหม่ คือความรู้สึกที่ว่าการเลือกตั้งหรือการใช้อำนาจรัฐในปัจจุบัน เป็นเพียง "เกมตลก" ที่กลุ่มผู้มีอำนาจเป็นคนเขียนกติกาขึ้นมาเอง เพื่อเอื้อประโยชน์ให้พวกพ้อง แล้วค่อยเรียกประชาชนให้มา "เติมเสียง" เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กระบวนการนั้นดูสมบูรณ์ ทั้งที่ลึกๆ แล้ว หลายคนอาจรู้สึกว่าผลลัพธ์มันถูกล็อคไว้ตั้งแต่ในมุ้งแล้วหรือไม่?

2. ภาพลวงตาของการเปลี่ยนแปลง

หลายครั้งที่เราเห็นข่าวการ "ปฏิรูป" หรือการ "เปลี่ยนขั้ว" แต่เมื่อมองลึกลงไป เรากลับพบเพียงการเปลี่ยนชื่อพรรค เปลี่ยนสีธง หรือเปลี่ยนโลโก้ใหม่ แต่ตัวละครหลักที่กุมบังเหียนกลับยังเป็น "หน้าเก่า" เจ้าเดิมที่ยืนยิ้มอยู่บนหอคอยงาช้าง สภาวะนี้ทำให้ประชาชนเริ่มเข้าสู่โหมด "เฉยชา" เพราะเดินไปข้างหน้าได้แค่ในความฝัน แต่ความจริงกลับเดินวนอยู่ที่เดิมจนเหนื่อยล้า

3. ห้องแอร์เย็นๆ กับ แดดที่ร้อนระอุ

สิ่งที่ตอกย้ำความเหลื่อมล้ำได้ชัดเจนที่สุด คือภาพของเหล่านักการเมืองที่เถียงกันไฟแลบหน้ากล้อง แต่ลับหลังกลับดีลประโยชน์กันได้อย่างลงตัว ในขณะที่พวกเขานั่งประชุมกันในห้องแอร์เย็นฉ่ำ ประชาชนกลับต้องออกมาเดินตากแดดร้อนระอุเพื่อปากท้องและความเป็นอยู่ คำว่า "ศักดิ์ศรี" ถูกเขียนไว้อย่างสวยหรูในตำราการเมือง แต่ในหีบบัตรหรือในการตัดสินใจจริงๆ เสียงของประชาชนกลับถูกมองข้ามหรือทำให้เงียบหายไปอย่างน่าอัศจรรย์

4. พลังของการ "ไม่เลิกดื้อ"

แม้ความโกรธแค้นจะพุ่งสูงจนอยากจะตะโกนออกมาดังๆ ว่า "โกรธโว้ย!" แต่สิ่งหนึ่งที่ยังหล่อเลี้ยงสังคมไว้คือความหวังที่ปนมากับคำด่า หลายคนเลือกที่จะ "ไม่เลิกดื้อ" และยังคงถือบัตรในมือไว้อย่างเหนียวแน่น เพราะเชื่อว่าหากเราหยุดเชื่อหรือหยุดฝัน ระบบเดิมๆ ก็จะไม่มีวันพังทลายลง การกากบาทซ้ำๆ ในทุกโอกาสที่มี คือสิทธิเพียงอย่างเดียวที่จะยืนยันว่า "พวกกูไม่ยอมเหมือนเดิม" และต้องการเห็น "หน้าใหม่ๆ" ที่เป็นคนธรรมดาขึ้นมาบริหารบ้านเมืองเสียที

เพื่อนๆ ชาว Postjung ล่ะครับ? รู้สึกเหมือนกันไหมว่าเรากำลังติดอยู่ใน "เกมวนลูป" นี้มานานเกินไปแล้ว? และคุณคิดว่าอีกกี่ปีที่เราต้องทนจนกว่าจะได้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง? มาแชร์มุมมองกันได้ในคอมเมนต์ครับ

--------------------------------------------------------------------------------